Το μέλλον προοιωνίζεται ευτυχές και λαμπρόν

Facebook Twitter
2

 

 

Φαίνεται ότι οι Αθηναίοι του τότε διαφωνούσαν με τους ταξιτζήδες όπως και η σημερινοί, γιατί αναφέρονται οι νόμοι περί μισθώσεως αμαξών – αν και μετά την κρίση η συμπεριφορά των ταξί έχει μεταμορφωθεί:

Επ’ουδεμία προφάσει δύναται ο αμαξηλάτης να αρνητή εις τινα την υπηρεσία του οχήματος ή της αμάξης του, ούτε εν καιρώ ημέρας, ούτε εν καιρώ νυκτός. Επίσης δεν δύναται να εγκαταλείψη το μισθωτή παρά την θέλησίν του προ του τέλους της υπηρεσίας, δι’ην μίσθωση το όχημα ή η άμαξά του.

Αι άμαξαι και τα οχήματα τα ενόντα εις τον ωρισμένον δια στάθμευσιν των αμαξών εν γένει τόπον, θεωρούνται πάντοτε ως διαθέσιμα, και οι αμαξηλάται δεν δύνανται ν’αρνηθώσι την υπηρεσία των ως προσυμπεφωνημένοι δήθεν.

Τα Πατήσια, η Κηφισιά και ο Σκαραμαγκάς ήταν εξίσου εξοχικά και ωραία προάστια, αλλά οι κερδοσκόποι πάντα παραμόνευαν:

Tα Πατήσια είναι εξοχή απέχουσα ημίσειαν ώραν των Αθηνών. Κήποι ωραίοι, και πολλαί αγροτικαί οικίαι καθιστώσιν αυτήν διαμονήν ευάρεστο. Προς τα δεξιά της οδού Πατησίων είναι η πλατεία των Στρατιωτικών γυμνασμάτων, όπου ανά πάσαν Κυριακή γίνεται ο δημόσιος περίπατος.

Η Κηφησσία απέχει δύο ώρας των Αθηνών. Κείμενο το χωρίον αυτό επί της κλιτύος του Πεντελικού όρους παρέχει εις τους ερχομένους να διέλθωσιν εν αυτώ το θέρος σκιάν και δρόσον. Τα ύδατα είναι εν αυτή άφθονα. Η Κηφησσία ήτον επίσης και των αρχαίων η προσφιλής εξοχή.

Η απ’ Αθηνών εις Μέγαρα οδός, ήτις το πάλαι εκαλείτω Ιερά, είναι μια εκ των κάλλιστων των περιχώρων. Χωρεί εις τινα μέρη παραλλήλως προς την θάλασσα και διέρχεται δια της Ελευσίνος, αφ’ου προηγουμένως διέσχισε τον ελαιώνα και τον Κηφισό, όστις σήμερον είναι τον μεν χειμώνα χείμαρρος ασήμαντος, το δε θέρος ξηρόν ρυάκιον. Η μεταξύ Μεγάρων και Αθηνών απόστασις είναι τεσσάρων ωρών.

Ο Σκαραμαγκάς δύναται να γίνει η ωραιοτέρα εξοχή των Αθηνών και τούτο προς γνώσιν των κερδοσκόπων.

Τα Λιόσσα είναι μικρόν χωρίον πλησίον κτήματος τινος της Α.Μ. της Βασιλίσσης, και εις την βασιλικήν γειτονίαν χρεωστεί την ευημερία του το χωρίον αυτό, ου το μέλλον προοιωνίζεται ευτυχές και λαμπρόν.

Τα Σεπόλια είναι ωραία τοποθεσία, εις ην δύναταί τις να υπάγη χάριν περιπάτου, είτε πεζός, είτε έφιππος. Επισκεπτέον εκεί την θέσιν του Κήπου του Ακαδήμου, ή την Ακαδημία του Πλάτωνος, εν η εγείρετε το μνημείο του Γερμανού αρχαιολόγου Μύλλερ.

Άφθονο το γάλα, κι όμως το βούτυρο σπάνιο:

Δύο αρτοποιοί κατασκευάζουσιν άρτον κατά τον γαλλικόν τρόπο, πωλούντες αυτόν εις τιμάς μετρίας. Υπάρχους δε 24 αρτοποιεία. Το νωπόν βόειον βούτυρον είναι σπάνιο, ευρίσκεται εν τούτοις. Το καταναλισκόμενον νωπόν βούτυρον έχει λευκότητα χιονιός, και εξάγεται εκ γάλακτος προβάτου. Αδιακρίτως πίνουσι το αίγειον, προβάτιον και βόειον γάλα.

Βιβλίο
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Θα σώσουν η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ και η Ντούα Λίπα την αγορά του βιβλίου;

Βιβλίο / Μπορεί η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ να σώσει την αγορά του βιβλίου;

Αυξάνονται οι λέσχες ανάγνωσης που καθιερώνουν οι διάσημοι μπαίνοντας σε κριτικές επιτροπές και αναλαμβάνοντας τον ρόλο του κριτικού. Και παρά τις αντιρρήσεις, αυτοί έχουν φέρει ξανά το βιβλίο στην πρώτη γραμμή.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Βιβλίο / Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Λειτούργησε ως κέντρο Γερμανών αντιφρονούντων πριν από τον πόλεμο, έγινε έδρα της Γερμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Κατοχή και κέντρο υποδοχής των διασωθέντων από στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Απελευθέρωση.
THE LIFO TEAM
Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Βιβλίο / Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Στην αυτοβιογραφία του «I Regret Almost Everything», ο Κιθ ΜακΝάλι δεν αφηγείται την ιστορία ενός θριαμβευτή αλλά ενός ανθρώπου που μετέτρεψε την ανασφάλεια σε αισθητική. Η ειλικρινής, ωμή αφήγησή του είναι ένας ανελέητος απολογισμός γεμάτος ενοχές, αποτυχίες και μια επίμονη αίσθηση ότι τίποτα από όσα έχτισε δεν μπόρεσε να καλύψει το εσωτερικό του κενό.
M. HULOT
Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Βιβλίο / Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Καλλιτέχνιδα με πολύπλευρο έργο ‒ σινεμά, περφόρμανς, βιβλία, video art. Μια ανήσυχη, τολμηρή, σύγχρονη Aμερικανίδα που δεν ησυχάζει στιγμή. Έρχεται στην Αθήνα, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Το πίσω ράφι/ Τόνι Μόρισον «Τζαζ»

Το πίσω ράφι / «Τζαζ»: Η σκοτεινή ιστορία που έδωσε στην Τόνι Μόρισον το Νόμπελ

Στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’20, εν μέσω της Μεγάλης Μετανάστευσης και της έκρηξης της τζαζ, η μεγάλη Αφροαμερικανίδα συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία έρωτα και βίας, φωτίζοντας τα τραύματα του παρελθόντος που διαμορφώνουν τις ζωές των ηρώων της.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: O ασπρόμαυρος κόσμος του Πάμπστ

The Review / Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: Η άνοδος και η πτώση ενός σπουδαίου σκηνοθέτη

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάει με τον κορυφαίο μοντέρ Γιώργο Μαυροψαρίδη για το μυθιστόρημα «Ασπρόμαυρο» του Ντάνιελ Κέλμαν. Ήρωας του βιβλίου είναι ο Αυστριακός σκηνοθέτης Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ και θέμα του οι καλλιτέχνες που συνθηκολόγησαν με το Κακό στις ποικίλες σατραπείες του κόσμου. Εν προκειμένω, στη ναζιστική Γερμανία.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Γκαμπριέλ Ζουκμάν / «Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Ο Γάλλος οικονομολόγος, Γκαμπριέλ Ζουκμάν, που έγινε διάσημος με την πρότασή του για άπαξ φορολόγηση 2% σε κάθε μεγιστάνα επιμένει ότι η σκανδαλώδης φοροδιαφυγή των πολλά εχόντων δεν είναι φυσικός νόμος αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που επιβάλλεται να αλλάξουν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
 Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Radio Lifo / Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης κουβεντιάζει με τον Τάσο Μπρεκουλάκη και τη Μαρία Δρουκοπούλου με αφορμή το νέο του βιβλίο «Μέσα από τις λέξεις» και λύνει όλες τους τις απορίες.
THE LIFO TEAM
Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος, ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες και δικά μας παιδιά.

Βιβλίο / Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος κι ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες- δικά μας παιδιά

Σύμφωνα με την έκδοση «Ο Βουρκόλακας και άλλα μορμολύκεια», η μορφή του ενυπήρχε στις ελληνικές αφηγήσεις, διαπερνώντας αρχαίες δοξασίες και προφορική παράδοση - έτσι εξηγείται το πρόσφατο ενδιαφέρον για τις ιστορίες λαογραφικού τρόμου.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Βιβλίο / Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Η πρόσφατη έκδοση του «Πιο πέρα από τη θάλασσα» στα ελληνικά αποδεικνύει με τον πιο παραστατικό τρόπο ότι ο Ιρλανδός συγγραφέας δεν είναι μόνο ο πιο ουσιαστικός αναθεωρητής του μυθιστορήματος του 19ου αιώνα, αλλά ίσως και ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της λογοτεχνίας της χώρας του.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

ΛΙΓΗ ΖΩΗ / Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

Πολυμεταφρασμένη και πολυβραβευμένη, με παρουσία σχεδόν πέντε δεκαετιών στο λογοτεχνικό προσκήνιο, η γνωστή συγγραφέας ανατρέχει στα νεανικά της χρόνια, μιλά για την έλξη που της ασκούσε ανέκαθεν το διαφορετικό και σχολιάζει τη σύγχρονη πραγματικότητα.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Βιβλίο / «Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Στο βιβλίο του «Καλλιστεία» ο Μανώλης Μελισσάρης περιγράφει πώς μια παρέα queer ανδρών έκανε στη συμπρωτεύουσα το 1929 τον δικό της διαγωνισμό ομορφιάς, παράλληλα με τον πρώτο «επίσημο», αναβιώνοντας ταυτόχρονα μια ολόκληρη εποχή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απώλειας»

Βιβλίο / Νίκος Βέλμος: Ο διαχρονικά επίκαιρος «γιoς της απωλείας»

Εκατό χρόνια κλείνουν φέτος από την κυκλοφορία του περιοδικού «Φραγκέλιο» που ίδρυσε ο λογοτέχνης, ηθοποιός, ζωγράφος, εκδότης, γκαλερίστας και κοινωνικός επαναστάτης Νίκος Βέλμος, μια παραγνωρισμένη πλην όμως πολυσχιδής, μποέμικη και άκρως επιδραστική προσωπικότητα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ένας τολμηρό προσωπικό αντίο

Το πίσω ράφι / Ένα τολμηρό προσωπικό αντίο

Ο Ντέιβιντ Πλαντ γράφει τον «Αγνό εραστή» για να αποχαιρετήσει τον επί τέσσερις δεκαετίες σύντροφό του Νίκο Στάγκο, συστήνοντάς μας ταυτόχρονα με έναν συγκινητικό και αποκαλυπτικό τρόπο αυτόν τον διακεκριμένο ποιητή και επιμελητή εκδόσεων.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

σχόλια

2 σχόλια