ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΤΩΡΑ!

Ένας νέος ποιητής συνδυάζει την ποίηση με την αστική φωτογραφία

Ένας νέος ποιητής συνδυάζει την ποίηση με την αστική φωτογραφία Facebook Twitter
Επιλέγω να βλέπω την γραφή σαν μια στιγμή, μια φωτογραφία, που δεν αφορά χαρακτήρες, διαλόγους και κλασσικες δομές... Φωτο: Freddie F.
0

Ο Αντώνης Βερούχης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Υόρκη, σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία εκεί αλλά ζει πλέον στην Αθήνα. Παρουσιάζει την πρώτη του συλλογή ποιημάτων και φωτογραφιών με τίτλο "Τα Χρόνια της Κρίσης" αυτή την Τετάρτη στο Barrett. Του έκανα μερικές ερωτήσεις δύο μέρες πριν. Αυτές είναι οι απαντήσεις του:

Είχα αρχίσει να μαζεύω ποιήματα μου που είχαν σχέση με την πόλη, πιο συγκεκριμένα με την Αθήνα, τα τελευταία πέντε χρόνια. Ο συνδυασμός των ποιημάτων με φωτογραφίες ήρθε αργότερα, αφού βγάζω συστηματικά φωτογραφίες τα τελευταία δύο χρόνια.


Ποίηση γράφω από μικρό παιδί. Είχα τυπώσει μια συλλογή ποιημάτων στο παρελθόν μόνος μου και το έδινα στους φίλους.

Στην Αθήνα η αντιθέσεις είναι που μου κάνουν μεγαλύτερη εντύπωση. Από τον τρόπο που μπορεί να περπατούν οι άνθρωποι σε διαφορετικές συνοικίες της μέχρι τις τεράστιες χωροταξικές ανισότητες.



Επιλέγω να γράφω στα αγγλικά γιατί μεγάλωσα και σπούδασα στη Νέα Υόρκη και συνεπώς δεν αισθάνομαι σιγουριά με τα ελληνικά ότι θα αποδώσω δηλαδή ακριβώς αυτό που θέλω να πω. Γι αυτό και στο βιβλίο που είναι δίγλωσσο, εμπιστεύτηκα την μετάφραση σε επαγγελματία.

Γράφω ποίηση και διηγήματα. Επιλέγω να βλέπω την γραφή σαν μια στιγμή, μια φωτογραφία, που δεν αφορά χαρακτήρες, διαλόγους και κλασσικές δομές. Θα μπορούσες να πεις ότι η φωτογραφία ήταν η έμπνευση πίσω από την ποίηση η οποία στην πορεία με οδήγησε και στην εξερεύνηση της φωτογραφίας ως μέσο. Υπάρχει ένας διαρκής διάλογος μεταξύ των δύο στο κεφάλι μου, και αυτό ακριβώς ήθελα να εκφράσω με το βιβλίο. Η φωτογραφία ώθησε την αγάπη για την ποίηση και η ποίηση την περιέργεια για την φωτογραφία. Έγινε κατά κάποιο τρόπο πλήρης κύκλος.


Φωτογραφίζω και γράφω για το αστικό τοπίο γιατί πρώτα είμαι και εγώ παιδί του και έπειτα, γιατί σαν περιβάλλον η πόλη δημιουργεί ταυτόχρονα έντονα αντικρουόμενα συναισθήματα. Την ίδια στιγμή που νιώθεις αποξένωση ανάμεσα σε τόσο κόσμο, σκέφτεσαι ότι μόνο εκεί υπάρχει η πιθανότητα να γνωρίσεις ανθρώπους με τους οποίους μοιράζεσαι σκέψεις και πιστεύω.

Ένας νέος ποιητής συνδυάζει την ποίηση με την αστική φωτογραφία Facebook Twitter
Η αγαπημένη φωτογραφία του από το βιβλίο. Είναι μια αντιγραφή όπως λέει και ο ίδιος από μια διάσημη φωτογραφιά του Bresson.


Να φύγω και να ζήσω στην επαρχία το σκέφτομαι πολλές φορές αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρω αν θα το έκανα.


Στην Αθήνα η αντιθέσεις είναι που μου κάνουν μεγαλύτερη εντύπωση. Από τον τρόπο που μπορεί να περπατούν οι άνθρωποι σε διαφορετικές συνοικίες της μέχρι τις τεράστιες χωροταξικές ανισότητες.

Απόσπασμα από το ποίημα "Ο Απόβλητος Αρχιτέκτονας":


Με γεμάτα το μυαλό και την κοιλιά, ο ήρωας του ρεμβασμού
σηκώνεται απ'το θρόνο του, παίρνει τη σμίλη και τα παιδικά
τουβλάκια του και κατευθύνεται προς τη δουλειά.
Άλλη μια παραγωγική μέρα ξεκινάει για τον απόβλητο αρχιτέκτονα,
του απομένει να κατασκευάσει πολύ ακόμα απ'την Αθήνα.

*Η παρουσίαση του βιβλίου "Τα Χρόνια της Κρίσης" θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 7/10 στις 20:00 στον επάνω όροφο του Barrett (Πρωτογένους 11, Ψυρρή) και οι φωτογραφίες του βιβλίου θα βρίσκονται σε εκθεση στον ίδιο χώρο.

 

Ένας νέος ποιητής συνδυάζει την ποίηση με την αστική φωτογραφία Facebook Twitter
Φωτο: Freddie F.

0

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΤΩΡΑ!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ήταν η Θεοδώρα η Σέρσι Λάνιστερ του Βυζαντίου (και ακόμα χειρότερη);

Βιβλίο / Ήταν η Θεοδώρα η Σέρσεϊ Λάνιστερ του Βυζαντίου – κι ακόμα χειρότερη;

Πεθαίνει σαν σήμερα η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου όπου ο μύθος της ξεπερνά κάθε φαντασία. Για τον Προκόπιο που έγραψε για τον βίο της ήταν η πιο ξεδιάντροπη γυναίκα που γνώρισε ποτέ. Τι αναφέρει, όμως, στην «Απόκρυφη Ιστορία» του; 
M. HULOT
Ερίκ Σακούρ: «Η τρυφερότητα έχει λαμπρό μέλλον μπροστά της»

Βιβλίο / Ερίκ Σακούρ: «Η τρυφερότητα έχει λαμπρό μέλλον μπροστά της»

Ο βραβευμένος συγγραφέας του «Όσα ξέρω για σένα» βρέθηκε στα Χανιά και μάς μίλησε για την Αίγυπτο που γνώρισε μέσα από τις οικογενειακές αφηγήσεις, για τους ανεκπλήρωτους έρωτες και τη λογοτεχνία ως έναν τρόπο να επιστρέφεις σε έναν τόπο όπου δεν έζησες ποτέ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Τίτος Πατρίκιος, ποιητής

LIFO Portraits / Τίτος Πατρίκιος: «Πάντα φοβάμαι για κάτι, πάντα ελπίζω σε κάτι»

Από την Κατοχή και τη Μακρόνησο μέχρι τη σημερινή εποχή, ο κορυφαίος εν ζωή Έλληνας ποιητής δεν έχασε ποτέ την πίστη του στους ανθρώπους και κατάφερε να μετατρέψει την προσωπική εμπειρία σε συλλογική μνήμη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΡΣΗ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

LIFO Portraits / Έρση Σωτηροπούλου: «Το πιο ωραίο όταν είσαι συγγραφέας είναι η μοναξιά»

Πολυμεταφρασμένη και με σπουδαία πορεία στον χώρο των ελληνικών γραμμάτων, η συγγραφέας δικαίως συγκαταλέγεται ανάμεσα στις σημαντικότερες σύγχρονες λογοτεχνικές φωνές μας.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
«Θαυμάζω τους μετανάστες που γίνονται Έλληνες τόσο γρήγορα»

Lifo Videos / Ρόντρικ Μπίτον: «Θαυμάζω τους μετανάστες που γίνονται Έλληνες τόσο γρήγορα»

Μια συζήτηση με τον ελληνιστή ιστορικό, συγγραφέα, ομότιμο καθηγητή του King’s College και πρόεδρο της Βρετανικής Σχολής Αθηνών σερ Ρόντρικ Μπίτον, με αφορμή την παρουσία του ως τιμώμενο πρόσωπο στα Βραβεία Βιβλίου Public 2026, για την εθνική ιστορία, τη γλώσσα, την έννοια της ελληνικότητας, την αθηναϊκή δημοκρατία των κλασικών χρόνων και τις σύγχρονες προκλήσεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ