Ένας νέος ποιητής συνδυάζει την ποίηση με την αστική φωτογραφία

Ένας νέος ποιητής συνδυάζει την ποίηση με την αστική φωτογραφία Facebook Twitter
Επιλέγω να βλέπω την γραφή σαν μια στιγμή, μια φωτογραφία, που δεν αφορά χαρακτήρες, διαλόγους και κλασσικες δομές... Φωτο: Freddie F.
0

Ο Αντώνης Βερούχης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Υόρκη, σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία εκεί αλλά ζει πλέον στην Αθήνα. Παρουσιάζει την πρώτη του συλλογή ποιημάτων και φωτογραφιών με τίτλο "Τα Χρόνια της Κρίσης" αυτή την Τετάρτη στο Barrett. Του έκανα μερικές ερωτήσεις δύο μέρες πριν. Αυτές είναι οι απαντήσεις του:

Είχα αρχίσει να μαζεύω ποιήματα μου που είχαν σχέση με την πόλη, πιο συγκεκριμένα με την Αθήνα, τα τελευταία πέντε χρόνια. Ο συνδυασμός των ποιημάτων με φωτογραφίες ήρθε αργότερα, αφού βγάζω συστηματικά φωτογραφίες τα τελευταία δύο χρόνια.


Ποίηση γράφω από μικρό παιδί. Είχα τυπώσει μια συλλογή ποιημάτων στο παρελθόν μόνος μου και το έδινα στους φίλους.

Στην Αθήνα η αντιθέσεις είναι που μου κάνουν μεγαλύτερη εντύπωση. Από τον τρόπο που μπορεί να περπατούν οι άνθρωποι σε διαφορετικές συνοικίες της μέχρι τις τεράστιες χωροταξικές ανισότητες.



Επιλέγω να γράφω στα αγγλικά γιατί μεγάλωσα και σπούδασα στη Νέα Υόρκη και συνεπώς δεν αισθάνομαι σιγουριά με τα ελληνικά ότι θα αποδώσω δηλαδή ακριβώς αυτό που θέλω να πω. Γι αυτό και στο βιβλίο που είναι δίγλωσσο, εμπιστεύτηκα την μετάφραση σε επαγγελματία.

Γράφω ποίηση και διηγήματα. Επιλέγω να βλέπω την γραφή σαν μια στιγμή, μια φωτογραφία, που δεν αφορά χαρακτήρες, διαλόγους και κλασσικές δομές. Θα μπορούσες να πεις ότι η φωτογραφία ήταν η έμπνευση πίσω από την ποίηση η οποία στην πορεία με οδήγησε και στην εξερεύνηση της φωτογραφίας ως μέσο. Υπάρχει ένας διαρκής διάλογος μεταξύ των δύο στο κεφάλι μου, και αυτό ακριβώς ήθελα να εκφράσω με το βιβλίο. Η φωτογραφία ώθησε την αγάπη για την ποίηση και η ποίηση την περιέργεια για την φωτογραφία. Έγινε κατά κάποιο τρόπο πλήρης κύκλος.


Φωτογραφίζω και γράφω για το αστικό τοπίο γιατί πρώτα είμαι και εγώ παιδί του και έπειτα, γιατί σαν περιβάλλον η πόλη δημιουργεί ταυτόχρονα έντονα αντικρουόμενα συναισθήματα. Την ίδια στιγμή που νιώθεις αποξένωση ανάμεσα σε τόσο κόσμο, σκέφτεσαι ότι μόνο εκεί υπάρχει η πιθανότητα να γνωρίσεις ανθρώπους με τους οποίους μοιράζεσαι σκέψεις και πιστεύω.

Ένας νέος ποιητής συνδυάζει την ποίηση με την αστική φωτογραφία Facebook Twitter
Η αγαπημένη φωτογραφία του από το βιβλίο. Είναι μια αντιγραφή όπως λέει και ο ίδιος από μια διάσημη φωτογραφιά του Bresson.


Να φύγω και να ζήσω στην επαρχία το σκέφτομαι πολλές φορές αλλά στην πραγματικότητα δεν ξέρω αν θα το έκανα.


Στην Αθήνα η αντιθέσεις είναι που μου κάνουν μεγαλύτερη εντύπωση. Από τον τρόπο που μπορεί να περπατούν οι άνθρωποι σε διαφορετικές συνοικίες της μέχρι τις τεράστιες χωροταξικές ανισότητες.

Απόσπασμα από το ποίημα "Ο Απόβλητος Αρχιτέκτονας":


Με γεμάτα το μυαλό και την κοιλιά, ο ήρωας του ρεμβασμού
σηκώνεται απ'το θρόνο του, παίρνει τη σμίλη και τα παιδικά
τουβλάκια του και κατευθύνεται προς τη δουλειά.
Άλλη μια παραγωγική μέρα ξεκινάει για τον απόβλητο αρχιτέκτονα,
του απομένει να κατασκευάσει πολύ ακόμα απ'την Αθήνα.

*Η παρουσίαση του βιβλίου "Τα Χρόνια της Κρίσης" θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 7/10 στις 20:00 στον επάνω όροφο του Barrett (Πρωτογένους 11, Ψυρρή) και οι φωτογραφίες του βιβλίου θα βρίσκονται σε εκθεση στον ίδιο χώρο.

 

Ένας νέος ποιητής συνδυάζει την ποίηση με την αστική φωτογραφία Facebook Twitter
Φωτο: Freddie F.

0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Άλμπερτ Σπέερ, «ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Φύρερ»

Βιβλίο / Άλμπερτ Σπέερ, «ο ανεκπλήρωτος έρωτας του Φύρερ»

Ένα νέο βιβλίο εξερευνά την γοητεία που ασκούσε στον Χίτλερ ο αγαπημένος του αρχιτέκτονας και τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος ο Σπέερ «ξέπλυνε» τη συμμετοχή του στον όλεθρο και εμφανίστηκε ως «ο καλός Ναζί»
THE LIFO TEAM
Ερίκ Βιγιάρ: Ο συγγραφέας που μίλησε τη γλώσσα των φτωχών και των κατατρεγμένων

Βιβλίο / Ερίκ Βιγιάρ: Ο συγγραφέας που μίλησε τη γλώσσα των φτωχών και των κατατρεγμένων

Το νέο βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα που κυκλοφορεί στα ελληνικά, «Οι ορφανοί - Μια ιστορία του Μπίλι δε Κιντ», επιβεβαιώνει τον λόγο που το ελληνικό αναγνωστικό κοινό τον προτιμά: αφηγείται πραγματικά γεγονότα με την ευαισθησία του λογοτέχνη και δεν φοβάται να προασπιστεί με τις λέξεις του τους αφανείς και τους ανυπεράσπιστους.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT
Ντιπές Τσακραμπάρτι: «Μόνο οι τεχνοκράτες έχουν συγκεκριμένα σχέδια για την κλιματική αλλαγή»

Βιβλίο / Ντιπές Τσακραμπάρτι: «Δεν θα επιβιώσουμε αν συνεχίσουμε να ψεκάζουμε με αεροζόλ»

Μπορεί το όνομα του Ντιπές Τσακραμπάρτι να μην είναι ιδιαίτερα γνωστό στην Ελλάδα, όμως ο ινδικής καταγωγής συγγραφέας του δοκιμίου «Κλιματική αλλαγή και ιστορία: Τέσσερις θέσεις» θεωρείται από τους κορυφαίους σύγχρονους στοχαστές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Θα σώσουν η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ και η Ντούα Λίπα την αγορά του βιβλίου;

Βιβλίο / Μπορεί η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ να σώσει την αγορά του βιβλίου;

Αυξάνονται οι λέσχες ανάγνωσης που καθιερώνουν οι διάσημοι μπαίνοντας σε κριτικές επιτροπές και αναλαμβάνοντας τον ρόλο του κριτικού. Και παρά τις αντιρρήσεις, αυτοί έχουν φέρει ξανά το βιβλίο στην πρώτη γραμμή.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Βιβλίο / Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Λειτούργησε ως κέντρο Γερμανών αντιφρονούντων πριν από τον πόλεμο, έγινε έδρα της Γερμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Κατοχή και κέντρο υποδοχής των διασωθέντων από στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Απελευθέρωση.
THE LIFO TEAM
Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Βιβλίο / Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Στην αυτοβιογραφία του «I Regret Almost Everything», ο Κιθ ΜακΝάλι δεν αφηγείται την ιστορία ενός θριαμβευτή αλλά ενός ανθρώπου που μετέτρεψε την ανασφάλεια σε αισθητική. Η ειλικρινής, ωμή αφήγησή του είναι ένας ανελέητος απολογισμός γεμάτος ενοχές, αποτυχίες και μια επίμονη αίσθηση ότι τίποτα από όσα έχτισε δεν μπόρεσε να καλύψει το εσωτερικό του κενό.
M. HULOT
Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Βιβλίο / Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Καλλιτέχνιδα με πολύπλευρο έργο ‒ σινεμά, περφόρμανς, βιβλία, video art. Μια ανήσυχη, τολμηρή, σύγχρονη Aμερικανίδα που δεν ησυχάζει στιγμή. Έρχεται στην Αθήνα, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Το πίσω ράφι/ Τόνι Μόρισον «Τζαζ»

Το πίσω ράφι / «Τζαζ»: Η σκοτεινή ιστορία που έδωσε στην Τόνι Μόρισον το Νόμπελ

Στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’20, εν μέσω της Μεγάλης Μετανάστευσης και της έκρηξης της τζαζ, η μεγάλη Αφροαμερικανίδα συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία έρωτα και βίας, φωτίζοντας τα τραύματα του παρελθόντος που διαμορφώνουν τις ζωές των ηρώων της.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: O ασπρόμαυρος κόσμος του Πάμπστ

The Review / Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: Η άνοδος και η πτώση ενός σπουδαίου σκηνοθέτη

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάει με τον κορυφαίο μοντέρ Γιώργο Μαυροψαρίδη για το μυθιστόρημα «Ασπρόμαυρο» του Ντάνιελ Κέλμαν. Ήρωας του βιβλίου είναι ο Αυστριακός σκηνοθέτης Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ και θέμα του οι καλλιτέχνες που συνθηκολόγησαν με το Κακό στις ποικίλες σατραπείες του κόσμου. Εν προκειμένω, στη ναζιστική Γερμανία.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Γκαμπριέλ Ζουκμάν / «Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Ο Γάλλος οικονομολόγος, Γκαμπριέλ Ζουκμάν, που έγινε διάσημος με την πρότασή του για άπαξ φορολόγηση 2% σε κάθε μεγιστάνα επιμένει ότι η σκανδαλώδης φοροδιαφυγή των πολλά εχόντων δεν είναι φυσικός νόμος αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που επιβάλλεται να αλλάξουν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ