Δυο παρατηρήσεις για το Φαρενάιτ 451 του Ray Bradbury πάνω στον τρόπο με το οποίο γράφτηκε και εκδόθηκε. Ο Bradbury ξεκίνησε να γράφει τις πρώτες σελίδες του βιβλίου σε ένα υπόγειο σε μια γραφομηχανή που χρεωνόταν με την ώρα. Έριχνε ένα κέρμα και έγραφε σαν τρελός προσπαθώντας να προλάβει τον χρόνο. Ήταν η τελευταία του λύση για να γράψει το βιβλίο. Τα έβγαζε δύσκολα πέρα. Όμως, στο σπίτι του στην Καλιφόρνια υπήρχε και κάτι άλλο που του αποσπούσε την προσοχή που απαιτούσε η συγγραφή: Οι κόρες του. Κλεινόταν σε ένα μικρό γκαράζ για να γράψει αλλά οι κόρες του χτυπούσαν το τζάμι για να παίξουν μαζί του. «Προτίμησα να παίξω με τα παιδιά μου τότε παρά να γράψω» έλεγε και το υπόγειο με την γραφομηχανή που νοίκιαζε ήταν η μόνη λύση. Έγραφε εκστασιασμένος υπό την πίεση του χρόνου και των οικογενειακών υποχρεώσεων. Όσοι βάζουν δικαιολογίες, υποχρεώσεις και ζητήματα χρόνου που κρατάνε πίσω την δημιουργικότητα τους, ας έχουν το παράδειγμα του Bradbury στο μυαλό τους την επόμενη φορά.
Κάτι άλλο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση έχει να κάνει με τις δυσκολίες που συνάντησε ο Bradbury στην έκδοση του 
Φαρενάιτ 451. Κανένας εκδότης δεν ήθελε να ρισκάρει για ένα μυθιστόρημα που μιλούσε για την λογοκρισία στο παρόν το παρελθόν και το μέλλον. Αυτός που πήρε το ρίσκο ήταν ένας νεαρός εκδότης από το Σικάγο: O Hugh Hefner. Ο εκδότης του Playboy είδε τα χειρόγραφα του Bradbury και τα αγόρασε για 450 δολάρια ώστε να δημοσιεύσει σε συνέχειες στο πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο τεύχος του Playboy.
Έτσι το χειμώνα του 1953 ο Χέφνερ στο πρώτο τεύχος του Playboy με την Marilyn Monroe στο εξώφυλλο, θα έδινε ένα διπλό χτύπημα κατά της λογοκρισίας του γυμνού όσο και της λογοκρισίας στο γραπτό λόγο. Bradbury και Hefner, χρόνια μετά, θα βρεθούν στα εγκαίνια των καινούριων γραφείων του Playboy. Ο Χέφνερ θα σφίξει το χέρι στον συγγραφέα του Φαρενάιτ 451 και θα του πει: «Σε ευχαριστώ που ήσουν εκεί». «Μόνο εγώ κατάλαβα τι εννοούσε» θα γράψει ο Bradbury αργότερα σε ένα κείμενο του για την συνάντηση.
Μια λεπτομέρεια από το επαγγελματικό ξεκίνημα του Χέφνερ που δείχνει ότι στόχος του ήταν να χτυπήσει κάθε έκφανση του πουριτανισμού με το περιοδικό του.
________________
Είναι περιττές οι γνώμες για ένα αριστούργημα που διαβάζεται μονορούφι 63 χρόνια μετά.
Για το ποστ χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από το κείμενο του Ryan Bradbury με τίτλο «Η λάμψη της φλόγας» που περιλαμβάνεται στην ελληνική έκδοση του «Φαρενάιτ 451», Eκδόσεις: ΑΓΡΑ
σχόλια