KAΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Η ΕΕ ξέρει ότι στην Τουρκία οι ΛΟΑΤΚΙ κινδυνεύουν και οι γυναίκες σκοτώνονται, αλλά επιλέγει να μην κάνει τίποτα

Η ΕΕ γνωρίζει ότι στην Τουρκία οι ΛΟΑΤΚΙ κινδυνεύουν, οι γυναίκες σκοτώνονται, μαθητές είναι στη φυλακή, αλλά επιλέγει να μην κάνει τίποτα Facebook Twitter
Το φετινό Gay Pride στην Κωνσταντινούπολη (την πιο ευρωπαϊκή πόλη της Τουρκίας), διοργανώθηκε από κάποιους που αψήφησαν την απαγόρευση, αλλά διαλύθηκε γρήγορα από την τουρκική αστυνομία που χρησιμοποίησε βία και πυρά εναντίον των διαδηλωτών.
0



ΤO GAY PRIDE είναι απαγορευμένο στην Τουρκία από το 2015. Ωστόσο “κανείς σχεδόν δεν μιλάει για αυτό στη Δύση”, διαμαρτύρονται πολλοί στην Τουρκία. Η ομοφυλοφιλία δεν απαγορεύεται “τυπικά”, αλλά υπάρχει ένα ομοφοβικό κλίμα παντού, το οποίο ενισχύεται από την κυβέρνηση. Ακόμα και το να φοράς ένα τι σερτ με το ουράνιο τόξο στην Τουρκία μπορεί να θεωρηθεί πρόκληση και να αποβεί επικίνδυνο. 

Το φετινό Gay Pride στην Κωνσταντινούπολη (την πιο ευρωπαϊκή πόλη της Τουρκίας), διοργανώθηκε από κάποιους που αψήφησαν την απαγόρευση, αλλά διαλύθηκε γρήγορα από την τουρκική αστυνομία που χρησιμοποίησε βία και πυρά εναντίον των διαδηλωτών, ενώ συνέλαβε και 25 από τα άτομα που συμμετείχαν. 

Η τουρκική αστυνομία  άσκησε ακραία βία και εναντίον βραβευμένου και γνωστού φωτογράφου που κατέγραφε τη διαδήλωση, καθώς οι αρχές ήθελαν να τον εμποδίσουν να το κάνει. Ένα βίντεο ωστόσο που κατάφερε να κυκλοφορήσει, σχολιάστηκε από πολλούς, ακόμα και από την Μαντόνα που αναρωτήθηκε γιατί υπήρχαν τόσο πολλοί αστυνομικοί στο Pride της Κωνσταντινούπολης.

Τα επεισόδια αυτά ήταν η αφορμή να ρωτήσουμε και να μάθουμε για την κατάσταση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ -και όχι μόνο- στην Τουρκία, από τον συγγραφέα Arie Amaya-Akkermans που ζει κι εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη. 

Έχουν τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα στην Τουρκία το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης; τον ρωτήσαμε. «Κάποιος θα μπορούσε να το θέσει κι αλλιώς: Υπάρχει κανένας στην Τουρκία που να έχει την ελευθερία να εκφραστεί ελεύθερα; Κανένας. Καλά, εκτός αν παπαγαλίζετε την προπαγάνδα του καθεστώτος. Η κατάσταση είναι περίπλοκη με τους ΛΟΑΤΚΙ, γιατί υπάρχουν ορισμένες νομικές προστασίες και ο αγώνας για τα δικαιώματα ήταν σχετικά προχωρημένος, αλλά η χώρα γύρισε πίσω σε πολλά επίπεδα και όχι μόνο για τους ΛΟΑΤΚΙ.

Το επίπεδο της καταπίεσης είναι πραγματικά άνευ προηγουμένου αυτήν τη στιγμή, έτσι ώστε το Pride προχθές υιοθέτησε την φράση «Δεν μπορώ να αναπνεύσω» από το Black Lives Matter.

Arie Amaya-Akkermans Facebook Twitter
O συγγραφέας Arie Amaya-Akkermans.

Οι περισσότερες εφαρμογές γνωριμιών απαγορεύονται, επειδή το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι τεχνικά νόμιμο, αλλά καλύτερα να μην είσαι υπό κράτηση στην αστυνομία ή στα γρανάζια του νομικού συστήματος. Η βία κατά των τρανς γυναικών είναι σκανδαλώδης, παρότι οι Τούρκοι άντρες εξακολουθούν να επιδίδονται σε σεξ και πορνεία με τρανς άτομα.

Το να χτυπάς τους ΛΟΑΤΚΙ, να τους απειλείς και να αμφισβητείς τα δικαιώματά τους, είναι ένα από τα κεντρικά στοιχεία του προπαγανδιστικού συστήματος του Ερντογάν, μαζί με τους Αρμένιους, τους Έλληνες και τους Κούρδους».

Ο Arie εξηγεί ότι διακρίσεις δεν είναι μόνο εναντίον των ΛΟΑΤΚΙ και είναι καθημερινότητα για όλους. «Οι διακρίσεις έναντι των ΛΟΑΤΚΙ και των μειονοτήτων γενικά είναι ένας τρόπος ζωής σε αυτήν τη χώρα. Όπως είπα πριν, τεχνικά, το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι νόμιμο, αλλά είναι πιθανό να αντιμετωπίσεις σοβαρές διακρίσεις στο χώρο εργασίας, τιμωρητική μεταχείριση από ιδρύματα υγείας, να σου στερήσουν τη δυνατότητα να νοικιάσεις σπίτι. Τα περισσότερα ομοφυλόφιλα ζευγάρια είναι σε κατάσταση “συγκάτοικοι”, για να μην αναφέρουμε ότι οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι άνδρες στην Τουρκία είναι κρυμμένοι βαθιά στη ντουλάπα.

Το να είσαι ανοιχτά γκέι σε αυτή τη χώρα είναι μια πολύ θαρραλέα πράξη. Νομίζω ότι υπάρχει και ένα ταξικό ζήτημα εδώ: Φυσικά τα άτομα από υψηλότερη κοινωνικοοικονομική κατάσταση μπορούν να είναι πιο εύκολα γκέι, αλλά η ομοφοβία υπάρχει σε πολλά άλλα επίπεδα κοινωνίας, στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, στο στρατό, στα θρησκευτικά ιδρύματα. Η Τουρκία δεν είναι μια χώρα την οποία θα πρότεινα να ζήσει κάποιος ανοιχτά ομοφυλόφιλος.

Η χώρα βρίσκεται στη χειρότερη κατάστασή της από ποτέ, κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά. Οι περισσότεροι φίλοι που δεν έχουν φύγει, σχεδιάζουν ήδη να φύγουν, εκτός από εκείνους που φυσικά δεν μπορούν να το αντέξουν οικονομικά».

Θα μπορούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση να ζητήσει από την Τουρκία περισσότερο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, των μειονοτήτων και των ΛΟΑΤΚΙ; Ο Arie δεν είναι πολύ αισιόδοξος. «Η Ευρωπαϊκή Ένωση γνωρίζει πλήρως την κατάσταση, αλλά εξακολουθεί να επιλέγει να μην κάνει τίποτα. Έχουν γίνει στρατιώτες του Ερντογάν και τους δωροδοκεί έξυπνα χρησιμοποιώντας τους πρόσφυγες ως διαπραγματευτικό χαρτί. Η Ευρώπη, ο λεγόμενος δυτικός πολιτισμός και οι άνθρωποι με την ιστορική ευθύνη να μιλούν τη γλώσσα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν αποτύχει ηθικά.

Η ΕΕ γνωρίζει ότι οι ΛΟΑΤΚΙ κινδυνεύουν, γνωρίζουν ότι η κληρονομιά των Ελλήνων και των Αρμενίων καταστρέφεται και λεηλατείται, γνωρίζουν ότι οι πρόσφυγες αντιμετωπίζουν ένα παράνομο κράτος, γνωρίζουν ότι οι γυναίκες σκοτώνονται, γνωρίζουν ότι υπάρχουν χιλιάδες μαθητές στη φυλακή, αυτά τα πράγματα δεν είναι μυστικό.

Όταν η Ursula von der Layen ήρθε να ταπεινωθεί από τον Ερντογάν στο περίφημο περιστατικό με την καρέκλα, ήξερε που ερχόταν. Φυσικά, η ΕΕ θεωρεί ότι η Τουρκία είναι το μικρότερο κακό, αλλά αυτό είναι μια φαντασίωση, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα “μικρότερο”, όταν πρόκειται για το κακό».

Παρά την εύλογη απογοήτευση του από την ΕΕ, τον ρωτάμε ξανά αν θεωρεί ότι θα έπρεπε κατά τη γνώμη του να απαιτήσει από τον Ερντογάν να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μήπως να έθετε τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως όρο για τα αιτήματα του προς αυτήν; «Λοιπόν, ουσιαστικά η ΕΕ χρειάζεται μια αλλαγή στις αξίες» απαντάει. «Ο Ερντογάν κάνει ό, τι θέλει, απειλώντας τους ΛΟΑΤΚΙ, αποχωρώντας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, προσβάλλοντας δημόσια τις γυναίκες, αιμορραγώντας την οικονομία, φυλακίζοντας φοιτητές κ.λπ. επειδή ξέρει ότι μπορεί να ξεφύγει από αυτό.

Οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονται πολύ για το ζήτημα της Τουρκίας (οι προτεραιότητές τους για την ασφάλεια βρίσκονται στο Ισραήλ και στα κράτη του Κόλπου, η Τουρκία έχει αποδειχθεί όχι μόνο ανέντιμη αλλά και απρόβλεπτη- αναξιόπιστη) και η ΕΕ (για την οποία η Τουρκία είναι πράγματι μια κρίσιμη χώρα, γεωπολιτικά, οικονομικά κ.λπ.) κοιτάζει προς την άλλη μεριά, όσο ο Ερντογάν κρατάει τους πρόσφυγες από το να έρθουν εκεί.

Αλλά είναι αυτό που συμβαίνει πραγματικά; Εννοώ, οι πρόσφυγες έρχονται ακόμα. Η ΕΕ πρέπει να ζητήσει πολύ περισσότερα από την Τουρκία και έχουν τη δύναμη να το πράξουν: βάλτε κυρώσεις στην Τουρκία, μποϊκοτάρετε την Τουρκία, κάνετε δύσκολη τη συνεργασία της με επιχειρήσεις και κυβερνήσεις, μέχρι να σημειώσει πραγματική πρόοδο. Μέχρι στιγμής, η ΕΕ ικανοποιείται με μερικές ήπιες δηλώσεις. Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία είναι τόσο αβυσσαλέα, αλλά δεν ακούμε πολλά για αυτήν, όπως ακούμε για την Παλαιστίνη ή τη Σαουδική Αραβία. Ο λόγος για αυτό υποθέτω είναι η περίπλοκη γεωπολιτική θέση της Τουρκίας στην Ευρώπη, αλλά θα υπάρξει ουσιαστική αλλαγή,  χωρίς πολιτικά μέσα να εκβιάσουν την Τουρκία στο να ακολουθήσει μερικούς πολύ βασικούς κανόνες. Είναι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης των τουρκικών κυβερνήσεων, όποιος κι αν έχει την εξουσία».


 

*Ο Arie έγραψε ένα δοκίμιο πέρυσι σχετικά με τον ιό HIV και το queerness στην Τουρκία

Οπτική Γωνία
0

KAΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Gen Z και εργασία στην Ελλάδα: «Δυστυχώς αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με άλλον υποψήφιο»

Οπτική Γωνία / «Δυστυχώς αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με άλλον υποψήφιο»

Πώς είναι να προσπαθείς να μπεις στην αγορά εργασίας σε μια περίοδο που η αβεβαιότητα έχει γίνει κανονικότητα; Ο Βασίλης Τσούτσης, φοιτητής Οικονομικών, περιγράφει την εμπειρία της πρώτης αναζήτησης εργασίας, ενώ ο Χρήστος Γούλας, γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, αναλύει το χάσμα που υπάρχει μεταξύ νέων και εργοδοτών.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η πολιτική δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού, το ηθικό κεφάλαιο και το πολιτικό ρίσκο

Πολιτική / Η πολιτική δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού, το ηθικό κεφάλαιο και το πολιτικό ρίσκο

Το 2025 ξεκίνησε με τις διαδηλώσεις για τα Τέμπη, που κατέβασαν στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλη τη χώρα, και κλείνει με την προαναγγελία δημιουργίας κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού, την πρόεδρο του Συλλόγου Πληγέντων του Δυστυχήματος των Τεμπών.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
Από την απώλεια του Κώστα Σημίτη ως την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ και το κίνημα των Τεμπών

Πολιτική Ανασκόπηση 2025 / Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα, ο ΟΠΕΚΕΠΕ και το κίνημα των Τεμπών

Το 2025 μπήκε με τις μαζικές διαδηλώσεις για τα Τέμπη, οι οποίες επηρέασαν καθοριστικά τις πολιτικές εξελίξεις. Ήταν επίσης μια χρονιά κατά την οποία μεγάλο μέρος της πολιτικής ζωής εξελίχθηκε μέσα από εξεταστικές επιτροπές και δικαστήρια.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ και οι άλλοι «απόστολοι του MAGA» στην Ευρώπη

Οπτική Γωνία / Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ και οι άλλοι «απόστολοι του MAGA» στην Ευρώπη

Συγγενείς και φίλοι του Ντόναλντ Τραμπ ή χορηγοί του MAGA, σχεδόν όλοι οι νέοι πρεσβευτές των ΗΠΑ στην Ευρώπη έχουν εξυμνήσει τον Αμερικανό Πρόεδρο δυνατά και επίμονα. Σχεδόν κανένας τους δεν έχει καμία διπλωματική εμπειρία.
THE LIFO TEAM
Delivery

Οπτική Γωνία / Οι αόρατοι ντελιβεράδες της Wolt και του efood:  Μια νέα «Μανωλάδα» έξω από την πόρτα σου

Πίσω από την ταχύτητα των παραδόσεων και την ευελιξία της gig economy ξεδιπλώνεται ένα αθέατο δίκτυο εκμετάλλευσης, μαύρης και υποδηλωμένης εργασίας: διανομείς που δουλεύουν με εξαντλητικά ωράρια, πίεση και απειλές. Τι ισχυρίζονται οι εργαζόμενοι διανομείς και τι απαντούν οι ψηφιακές πλατφόρμες.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Ο «Φραπές» και το πολιτικό πρόβλημα

Βασιλική Σιούτη / Ο «Φραπές» και το πολιτικό πρόβλημα

Η εμφάνιση του «Φραπέ» στη Βουλή, η αλαζονεία και η έλλειψη φόβου απέναντι σε θεσμούς που θα έπρεπε να τον ελέγχουν αναδεικνύουν την ύπαρξη ενός άτυπου συστήματος ισχύος που θεωρεί ότι μπορεί να μη λογοδοτεί πουθενά.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ