ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, οι οποίες φαντάζομαι δεν προέρχονται από την −αδιαμφισβήτητα− μεγάλη φαντασία των δημοσιογράφων, αναφέρουν ότι είναι θέμα χρόνου η εξαγγελία από τον Αλέξη Τσίπρα ενός νέου κόμματος με μεγάλα όνειρα και προσδοκίες εκ μέρους του.
Οι ίδιες πληροφορίες λένε ότι θα προηγηθεί η έκδοση ενός βιβλίου από τον πρώην πρωθυπουργό. Αυτό θα συμβεί το φθινόπωρο ή, τέλος πάντων, έως το τέλος του χρόνου.
Όμως, ταπεινή άποψη του υπογράφοντος αυτό το σημείωμα είναι πως ακόμα και στις αρχές του νέου χρόνου να ανακοινωθεί δεν αλλάζει κάτι ως προς την ουσία του εγχειρήματος. Και η ουσία δεν είναι ο χρόνος, ούτε καν ποια πρόσωπα θα βρεθούν να στηρίζουν το νέο κόμμα∙ έχουν κι αυτά μια σχετική σημασία, αλλά σίγουρα δεν είναι το πιο σημαντικό αν θα τον ακολουθήσει ή όχι, για παράδειγμα, η Γεροβασίλη, ο Τζανακόπουλος ή κάποιος προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ.
Οι αρνητικές μνήμες από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί εύκολα να περάσουν σε ένα πολιτικό χρονοντούλαπο από κάποιους που βλέπουν ότι προέχει η αναγκαιότητα να φύγει η σημερινή κυβέρνηση από την εξουσία το συντομότερο δυνατό. Και αυτοί τώρα πια είναι πολλοί, πάρα πολλοί.
Προφανώς θα κάνει κάποιου είδους πολιτικό κάστινγκ, φροντίζοντας να μην πάρει μαζί του πρόσωπα με έντονα αρνητικό πρόσημο, όμως το παιχνίδι θα παιχτεί αλλού και συνοψίζεται σε διάφορα ερωτήματα που θέλουν απαντήσεις.
Υπάρχει ανάγκη στην πολιτική ζωή για ένα νέο κόμμα; Υπάρχει κρίσιμος ζωτικός χώρος που δεν έχει εκπροσώπηση; Μπορεί να ξεπεραστούν ή, έστω, να αμβλυνθούν οι έντονα αρνητικές μνήμες από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Είναι ακόμα ο Αλέξης Τσίπρας ένα πρόσωπο το οποίο, σε έναν βαθμό τουλάχιστον, μπορεί να σηματοδοτήσει την ανανέωση και την προοπτική που έχει σίγουρα ανάγκη η πολιτική ζωή; Είναι ικανό ένα κόμμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις μετατροπής του σε ένα κόμμα εξουσίας ή θα πρόκειται απλώς για ένα ακόμα κόμμα στον ευρύτερο και πολυδιασπασμένο χώρο της κεντροαριστεράς; Είναι ο Τσίπρας ο πολιτικός ο οποίος μπορεί να αμφισβητήσει την κυριαρχία του Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας, κάτι το οποίο δεν έχουν καταφέρει ως τώρα άλλοι πολιτικοί αρχηγοί;
Αυτά, και ενδεχομένως περισσότερα ερωτήματα, προφανώς θα έχουν απαντηθεί θετικά από τον ίδιο, γι’ αυτό άλλωστε θα προχωρήσει σε αυτήν τη σίγουρα τολμηρή κίνηση. Κάποια από αυτά τα ερωτήματα έχουν εύκολες, σχεδόν αυτονόητες απαντήσεις. Σίγουρα υπάρχει ανάγκη για ένα νέο κόμμα γιατί, εκτός των άλλων παραμέτρων, τα υπάρχοντα δεν είναι ελκυστικά για το 60% περίπου των πολιτών οι οποίοι επιλέγουν την αποχή από τις εκλογές. Επίσης, σίγουρα υπάρχει ζωτικός χώρος στην αριστερά-κεντροαριστερά, η οποία άλλοτε αποτελούσε την πλειονότητα των εκλογικού σώματος, αλλά όχι τώρα πια.
Τα υπόλοιπα ερωτήματα χωράνε πολλές απαντήσεις. Αναμφισβήτητα, οι αρνητικές μνήμες από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αλλά και όσα ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια που βρέθηκε στην αξιωματική αντιπολίτευση ήταν, και σε έναν βαθμό παραμένουν, έντονες. Όμως οι μνήμες αυτές μπορεί εύκολα να περάσουν σε ένα πολιτικό χρονοντούλαπο από κάποιους που βλέπουν ότι προέχει η αναγκαιότητα να φύγει η σημερινή κυβέρνηση από την εξουσία το συντομότερο δυνατό. Και αυτοί τώρα πια είναι πολλοί, πάρα πολλοί.
Τα υπόλοιπα θέματα που αφορούν τις πιθανότητες επιβίωσης του κόμματος θα φανούν στην πορεία και θα εξαρτηθούν από πολλούς και διαφορετικούς παράγοντες. Ένας από αυτούς είναι οι οικονομικοί πόροι, τα πολλά χρήματα που χρειάζονται στην εποχή μας −μια εποχή πολιτικού μάρκετινγκ− για να στηριχτεί ένα κόμμα αλλά και οι προθέσεις οικονομικών και μιντιακών παραγόντων που μπορεί να επηρεάσουν καταστάσεις. Ένας δεύτερος είναι τι πρόκειται να λέει αυτό το κόμμα, ποιο πολιτικό στίγμα θα έχει, τι προτάσεις θα προσφέρει, αν αυτές θα είναι ελκυστικές για μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας ή αν θα αναλωθεί όπως ο ΣΥΡΙΖΑ του 2014-15 στην ανέξοδη δημαγωγία και υποσχεσιολογία. Ένας ακόμα παράγοντας είναι αν θα καταφέρει ένα τέτοιο κόμμα να σηκώσει πολλούς από τον καναπέ, βγάζοντάς τους από την απογοήτευση και εν μέρει την αδιαφορία.
Τους τελευταίους μήνες δημοσιοποιήθηκαν πολλές δημοσκοπήσεις για τα ποσοστά που θα έπαιρνε ένα κόμμα Τσίπρα. Κινείται γύρω στο 10% και λίγο περισσότερο. Όμως αυτές δεν σημαίνουν κάτι ιδιαίτερο και είναι ένας εντελώς ευμετάβλητος παράγοντας. Αν ένα νέο κόμμα δημιουργήσει θετικό ρεύμα, τα ποσοστά θα αλλάξουν. Αρκεί να απαντήσει θετικά στα προαναφερθέντα ερωτήματα και παράλληλα να παραμείνει το βαρύ και ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα που υπάρχει για την κυβέρνηση, το οποίο δύσκολα θα ανατραπεί.
