Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται διατεθειμένος να προχωρήσει στον τερματισμό του πολέμου κατά του Ιράν, ακόμη και αν τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά, σύμφωνα με αξιωματούχους της κυβέρνησής του.
Η επιλογή αυτή του Ντόναλντ Τραμπ, όπως εκτιμάται, ενδέχεται να διατηρήσει τον έλεγχο του Ιράν σε μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου, μεταθέτοντας για αργότερα μια πολύπλοκη επιχείρηση επαναλειτουργίας της.
Τις τελευταίες ημέρες, ο Αμερικανός πρόεδρος και οι συνεργάτες του, φέρεται να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μια στρατιωτική επιχείρηση για το άνοιγμα των Στενών, θα παρατείνει τη σύγκρουση πέραν του χρονικού ορίζοντα των τεσσάρων έως έξι εβδομάδων που έχει θέσει ο ίδιος.
Αντί αυτού, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να επικεντρωθεί σε βασικούς στρατηγικούς στόχους: την αποδυνάμωση του ιρανικού ναυτικού και των αποθεμάτων πυραύλων, και στη συνέχεια την αποκλιμάκωση των εχθροπραξιών.
Παράλληλα, σχεδιάζεται η άσκηση διπλωματικής πίεσης προς την Τεχεράνη για την αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας.
Σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας, οι ΗΠΑ εξετάζουν το ενδεχόμενο να αναλάβουν πρωτοβουλία σύμμαχοι από την Ευρώπη και τον Κόλπο για το άνοιγμα της θαλάσσιας οδού, ενώ στρατιωτικές επιλογές παραμένουν στο τραπέζι, χωρίς όμως να αποτελούν άμεση προτεραιότητα.
Τα αντιφατικά μηνύματα Τραμπ και διπλή στρατηγική
Η στάση του Αμερικανού προέδρου απέναντι στο ζήτημα των Στενών του Ορμούζ χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις. Από τη μία πλευρά, έχει απειλήσει ακόμη και με πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές του Ιράν εάν δεν αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα.
Από την άλλη, έχει υποβαθμίσει τη σημασία των Στενών για τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι το πρόβλημα αφορά κυρίως άλλες χώρες.
Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι επιθυμεί γρήγορο τερματισμό του πολέμου, ενισχύει τη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή, με ανάπτυξη δυνάμεων και εξετάζοντας την αποστολή επιπλέον στρατευμάτων.
Την ίδια ώρα, η παρατεταμένη διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ προκαλεί ήδη σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία. Περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου διέρχεται από το συγκεκριμένο πέρασμα, με τις επιπτώσεις να γίνονται αισθητές ιδιαίτερα σε χώρες της Ασίας και συμμάχους των ΗΠΑ. Η μείωση της ενεργειακής ροής έχει οδηγήσει σε αυξήσεις τιμών και ελλείψεις σε κρίσιμα αγαθά, επηρεάζοντας βιομηχανίες που εξαρτώνται από πρώτες ύλες όπως τα λιπάσματα και το ήλιο. Αναλυτές προειδοποιούν ότι όσο τα Στενά παραμένουν κλειστά, η Τεχεράνη θα συνεχίσει να ασκεί πίεση στο παγκόσμιο εμπόριο, έως ότου επιτευχθεί συμφωνία ή υπάρξει στρατιωτική λύση.
Από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η επίσημη γραμμή παραμένει ότι η αποκατάσταση της κανονικής λειτουργίας στα Στενά αποτελεί στόχο, χωρίς ωστόσο να συγκαταλέγεται στις βασικές στρατιωτικές προτεραιότητες.
Συγκεκριμένα, οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν συμμάχους και εταίρους να συμβάλουν ενεργά, είτε μέσω διπλωματίας είτε μέσω επιχειρήσεων που θα διασφαλίσουν την ελεύθερη διέλευση από τα Στενά.
Καθώς η σύγκρουση εισέρχεται σε κρίσιμη φάση, η στρατηγική της Ουάσιγκτον φαίνεται να ισορροπεί ανάμεσα στην επιθυμία για ταχεία απεμπλοκή και στην ανάγκη διαχείρισης μιας κρίσης με παγκόσμιες συνέπειες.
Με πληροφορίες από Wall Street Journal
