Σφοδρές συγκρούσεις ξέσπασαν αυτή την εβδομάδα στη νότια Συρία, σε περιοχές που κατοικούνται κυρίως από τη θρησκευτική κοινότητα των Δρούζων, απειλώντας την ήδη εύθραυστη ενότητα της χώρας.
Οι μάχες στη Συρία, κατά των Δρούζων, πυροδοτήθηκαν από ηχητικό μήνυμα που φέρεται να προσβάλλει τον προφήτη Μωάμεθ και οδήγησαν σε θανάτους αμάχων και τουλάχιστον 16 μελών των δυνάμεων ασφαλείας, σύμφωνα με τις συριακές αρχές, καθώς μετά την εκδίωξη του Μπασάρ Αλ Άσαντ, η εξουσία έχει περάσει στον Αχμέντ Αλ Σαράα, πρώην αρχιτζιχαντιστή της Αλ Κάιντα και μετέπειτα εκλεκτό του ηγέτη του Ισλαμικού Κράτους Αμπού Μπακρ Αλ Μπαγκντάντι.
Ωστόσο, πίσω από τη σύγκρουση βρίσκονται βαθύτερες ανησυχίες των Δρούζων για την ασφάλειά τους, καθώς πολλοί δεν εμπιστεύονται τη νέα ισλαμική κυβέρνηση της Συρίας, η οποία ελέγχεται από πρώην μαχητές της Hayat Tahrir al Sham (HTS), παρακλάδι της Αλ Κάιντα και του ISIS, οι οποίοι από τη στιγμή εκδίωξης του Άσαντ ξεκίνησαν την εκκαθάριση των πιο «χαλαρών» μουσουλμάνων Αλαουιτών, τους οποίους κατηγορούν για τα δεινά της χώρας από το κόμμα Μπαάθ και τους πιστούς του (Οι Άσαντ είναι Αλαουίτες και ο πατέρας Άσαντ εδραίωσε τη δύναμή του δημιουργώντας έναν κύκλο πιστών στο κόμμα Μπαάθ κυρίως από Αλαουίτες, οι οποίοι με τα χρόνια σχημάτισαν μία ιδιαίτερη κοινωνικοπολιτική κάστα στη Συρία). Οι τζιχαντιστές και λοιποί εξτρεμιστές μαχητές του Σαράα, είναι από την άλλη πλευρά φανατικοί μουσουλμάνοι, στα πρότυπα της Σαρία, της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και του μοντέλου πολιτικής που ονειρεύεται ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κλαι τους χρηματοδοτούσε και στήριζε επί σειρά ετών.
Σε μία σπάνια αλλά ηχηρή παρέμβαση, το Ισραήλ προχώρησε σε αεροπορική επίθεση κοντά στο προεδρικό μέγαρο της Δαμασκού, προειδοποιώντας ότι δεν θα ανεχτεί ανάπτυξη στρατευμάτων στον νότο ή απειλές κατά των Δρούζων.
Το Ισραήλ έχει ιστορικούς και οικογενειακούς δεσμούς με την κοινότητα των Δρούζων, ενώ κάποιοι από αυτούς φέρονται να ζητούν ακόμα και ένωση με το Ισραήλ – πρόταση που η πλειοψηφία της κοινότητας απορρίπτει ως «κατοχή υπό το πρόσχημα της προστασίας».
Η νέα συριακή ηγεσία υπό τον προσωρινό πρόεδρο Άχμαντ αλ-Σαράα, που προέρχεται από τον HTS, προσπαθεί να ελέγξει τις πολυδιάσπαρτες ένοπλες ομάδες, χωρίς όμως επιτυχία.
Στη Σουέιντα, ένοπλοι Δρούζοι κατέλαβαν το γραφείο του κυβερνήτη τον Μάρτιο και ύψωσαν τη σημαία των Δρούζων, αντικαθιστώντας αυτή του νέου κράτους.
Η κυβέρνηση προσπαθεί να ενσωματώσει τις κουρδικές Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), ενώ έχει δεχθεί πιέσεις για μεγαλύτερη εκπροσώπηση των μειονοτήτων. Προς το παρόν, μόνο ένας Δρούζος συμμετέχει στο νέο υπουργικό συμβούλιο.
Ο εκπρόσωπος της Δρουζικής πολιτοφυλακής Rijal al-Karama δήλωσε ότι δεν έχουν τη δύναμη να επιβάλουν τάξη ούτε να συγκρουστούν με άλλες ένοπλες ομάδες. Παρότι τους δόθηκαν αστυνομικά οχήματα, φοβούνται αντίποινα.
«Δεν είναι δική μας ευθύνη να κατεβάσουμε τη σημαία των Δρούζων», είπε χαρακτηριστικά.
Η έντονη παρουσία ένοπλων ομάδων, οι αποτυχημένες διαπραγματεύσεις ένταξης των Δρούζων στον στρατό και η έλλειψη προστασίας από σφαγές όπως εκείνη του Ισλαμικού Κράτους το 2018, έχουν ενισχύσει τον φόβο και τον σκεπτικισμό στην κοινότητα.
Το Ισραήλ προσφέρει εργασία και βοήθεια, όμως η πλειοψηφία των Δρούζων θέλει εγγυήσεις ασφάλειας χωρίς εξωτερική κατοχή.
Με πληροφορίες από Wall Street Journal
