Λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι τη Δευτέρα, ένα τεράστιο γερανοφόρο φορτηγό εγκατέλειψε τον κεντρικό δρόμο που διασχίζει τους δασώδεις λόφους της ανατολικής Ανδαλουσίας και έσπευσε να μαζέψει τα συντρίμμια του χειρότερου σιδηροδρομικού δυστυχήματος στην Ισπανία την τελευταία δεκαετία. Πίσω του ακολουθούσαν μια σειρά από περιπολικά της αστυνομίας.
Λίγα λεπτά μακριά, ανάμεσα σε ελαιώνες και βελανιδιές, βρίσκονταν τα δύο τρένα που συγκρούστηκαν το βράδυ της Κυριακής, στοιχίζοντας τη ζωή σε 41 ανθρώπους και αφήνοντας άλλους 12 σε κρίσιμη κατάσταση. Καθώς ερευνητές και αστυνομικοί κινούνταν κατά μήκος της γραμμής, ανάμεσα στα κατεστραμμένα βαγόνια, η κοντινή πόλη Ανταμούζ προσπαθούσε ακόμη να συνειδητοποιήσει την τραγωδία που εκτυλίχθηκε λίγα χιλιόμετρα μακριά της.
Η δημοτική αίθουσα εκδηλώσεων, που μετατράπηκε άμεσα σε κέντρο διαχείρισης του δυστυχήματος, αποτύπωνε το μέγεθος της κινητοποίησης: δεκάδες τραπέζια γεμάτα με εκατοντάδες κουβέρτες, προσφορά των κατοίκων. Μέσα και έξω από την αίθουσα υπήρχαν άνδρες της Guardia Civil, τοπικοί αστυνομικοί, διασώστες και δεκάδες δημοσιογράφοι.
«Ήταν αυτό που ήταν. Και ήταν κακό», είπε με εμφανή δυσκολία ένας αξιωματικός, προσπαθώντας να περιγράψει όσα προηγήθηκαν. Άλλοι μίλησαν πιο ωμά. «Υπήρξαν στιγμές που έπρεπε να απομακρύνουμε νεκρούς για να φτάσουμε στους ζωντανούς», δήλωσε ο επικεφαλής της Πυροσβεστικής της Κόρδοβα.
«Ήταν μια τρομακτική και εξαιρετικά επώδυνη νύχτα»
Ο δήμαρχος της Ανταμούζ, Ραφαέλ Μορένο, περιέγραψε σκηνές που, όπως είπε, δεν θα ξεχάσει ποτέ: «Άνθρωποι να εκλιπαρούν για βοήθεια. Άλλοι να βγαίνουν από τα συντρίμμια. Εικόνες που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό μου».
Παρά το σοκ, όλοι συμφωνούν ότι οι κάτοικοι της πόλης έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να βοηθήσουν τους επιβάτες του τρένου Iryo από τη Μάλαγα προς τη Μαδρίτη και του συρμού της Renfe με προορισμό την Ουέλβα. Κάποιοι έτρεξαν προς τις γραμμές, άλλοι μάζεψαν κουβέρτες, τρόφιμα και ρούχα και κατευθύνθηκαν στη δημοτική αίθουσα.
«Κατάλαβα ότι κάτι πολύ σοβαρό είχε συμβεί όταν άκουσα τις σειρήνες», λέει η Κάρμε, κάτοικος της περιοχής. «Ήταν μια τρομακτική και εξαιρετικά επώδυνη νύχτα». Όπως εξηγεί, έστειλε τον 17χρονο γιο της στο κέντρο υποστήριξης με κουβέρτες και μια ρόμπα.
Ο 75χρονος Χοσέ Μαρία Μεντόθα, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ανταμούζ, παραδέχεται ότι τίποτα δεν τον είχε προετοιμάσει για αυτό που συνέβη. «Ήταν μια φρικτή τραγωδία. Μια πολύ κακή νύχτα. Αλλά όλη η πόλη στάθηκε ενωμένη. Ο κόσμος έφερνε φαγητό, κουβέρτες, ό,τι μπορούσε».
Καθώς οι εργασίες απομάκρυνσης των συντριμμιών προχωρούσαν και το ελικόπτερο που περιπολούσε την περιοχή απομακρυνόταν, η δημοτική αίθουσα άρχισε να αδειάζει. Η προσοχή στράφηκε πλέον στα αίτια της σύγκρουσης και στη δύσκολη διαδικασία ταυτοποίησης των θυμάτων. Η Guardia Civil άνοιξε πέντε γραφεία σε Κόρδοβα, Μάλαγα, Σεβίλλη, Ουέλβα και Μαδρίτη για την υποστήριξη συγγενών και τη συλλογή γενετικού υλικού.
«Όλοι κάναμε ό,τι μπορούσαμε», λέει ο 50χρονος οικοδόμος Μπενχαμίν Πένιας, που μετέφερε μέχρι αργά τη νύχτα κουβέρτες, νερό και ιατρικά είδη. «Κάποιοι άνθρωποι ήταν τόσο σοκαρισμένοι που δεν μπορούσαν καν να καταλάβουν τι είχε συμβεί. Είναι τρομερό να βλέπεις την πόλη σου να γίνεται παγκόσμια είδηση για έναν τέτοιο λόγο».
Με πληροφορίες από Guardian
