Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα είναι νεκρός.
Ο θάνατος του Χασάν Νασράλα είναι μια πολύ μεγάλη στιγμή, όχι μόνο σε αυτή τη σύγκρουση αλλά και για το μέλλον της Μέσης Ανατολής. Το 2006, στον τελευταίο πόλεμο του Λιβάνου, το Ισραήλ προσπάθησε και απέτυχε να τον σκοτώσει. Χθες το βράδυ, σε μια τεράστια σειρά χτυπημάτων στη νότια Βηρυτό, πέτυχαν τελικά τον στόχο τους.
Τα τελευταία 18 χρόνια ο Νασράλα μεγάλωσε τη Χεζμπολάχ σύμφωνα με την εικόνα του, επεκτείνοντας τις δυνάμεις της, χτίζοντας τις υποδομές της και επεκτείνοντας σημαντικά το οπλοστάσιό της. Δεν ήταν απλώς ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, ήταν ένα παγκόσμιο πρόσωπο της αντι-ισραηλινής αντίστασης. Με τη βοήθεια του Ιράν, η Χεζμπολάχ έγινε ένας από τους καλύτερους ένοπλους μη κρατικούς στρατιώτες στον κόσμο.
Τώρα είναι ακέφαλη και σε αποδιοργάνωση.
Τις τελευταίες δεκαετίες το Ισραήλ εργαζόταν επίσης, συλλέγοντας σταθερά πληροφορίες για τον Νασράλα και τη Χεζμπολάχ, δημιουργώντας μια τεράστια βάση δεδομένων πληροφοριών, μια προσπάθεια που αναμφισβήτητα τους απομάκρυνε από την καλύτερη κατανόηση των προθέσεων της Χαμάς. Οι επιτυχίες των ομάδων πληροφοριών των τελευταίων ημερών συνέβαλαν στην αποκατάσταση της φήμης του Ισραήλ μετά τις εκπληκτικές αποτυχίες της 7ης Οκτωβρίου.
Το Ιράν και η Χεζμπολάχ πρέπει τώρα να αποφασίσουν πώς θα αντιδράσουν: θα πολεμήσουν ή θα υποχωρήσουν.
Το χτύπημα σκότωσε επίσης τον Αλί Καρακί, διοικητή του νότιου μετώπου της Χεζμπολάχ και χαρακτηρίστηκε ως ο δεύτερος πιο καταζητούμενος από τις Αμυντικές Δυνάμεις του Ισραήλ (IDF). Δεν είναι ακόμη σαφές ποιος άλλος έχασε τη ζωή του στην απεργία, αλλά δεδομένης της τοποθεσίας και της παρουσίας κορυφαίων αξιωματούχων, φαίνεται πιθανό ότι και άλλα ανώτερα στελέχη θα έχουν σκοτωθεί.
Ο Νασράλα θα αντικατασταθεί. Η δολοφονία των ηγετών του εχθρού μπορεί να αποδειχθεί μια βραχυπρόθεσμη νίκη, επειδή συχνά τους διαδέχεται κάποιος πιο τρομερός από πριν, όπως μαρτυρεί η δολοφονία του πρώην ηγέτη της Χεζμπολάχ, Αμπάς αλ Μουσάουι το 1992. Τον διαδέχθηκε ο Νασράλα. Η υπόθεση εργασίας είναι ότι η ομάδα θα απαντήσει με μπαράζ πυραύλων στο Ισραήλ, πιθανώς στοχεύοντας το Τελ Αβίβ. Αλλά η δομή διοίκησης της Χεζμπολάχ έχει υποβαθμιστεί σοβαρά από το Ισραήλ. Ο Νασράλα είχε απομονωθεί καθώς οι IDF σκότωναν σταθερά διοικητές κατά τη διάρκεια ενός δεκαπενθήμερου δρεπάνιων αεροπορικών επιδρομών στις εγκαταστάσεις τους στη Βηρυτό και αλλού. Πιθανώς θα χρειαστεί χρόνος για να συντονιστεί μια απάντηση και πιθανότατα θα γίνει με την καθοδήγηση του Ιράν.
Η Χεζμπολάχ είναι βαριά τραυματισμένη, όχι μόνο ως παραστρατιωτική δύναμη, αλλά στα μάτια του λιβανικού λαού, πολλοί από τους οποίους είναι θυμωμένοι, η χώρα τους αντιμετωπίζει τώρα μια άλλη περίοδο καταστροφικής βίας. Αυτή μπορεί να είναι μια στιγμή για να παρέμβουν πιο μετριοπαθείς φωνές εντός του Λιβάνου, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών ενόπλων δυνάμεων. Καθώς ο πόλεμος κλιμακώθηκε τις τελευταίες εβδομάδες, εμφανίστηκαν αξιοσημείωτες διαιρέσεις μεταξύ της Τεχεράνης και του Νασράλα. Παρέμεινε ένας σημαντικός σύμμαχος, ωστόσο, ένας έμπιστος σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, και αυτό θα είναι προσωπικό πλήγμα για αυτόν. Έχοντας αντισταθεί στην ευκαιρία να εμπλακεί μέχρι στιγμής, το Ιράν μπορεί να αποφασίσει ότι έχει έρθει η ώρα να βγάλει τα γάντια και να αναπτύξει ό,τι έχει απομείνει από τους χιλιάδες πυραύλους που έχει παράσχει στη Χεζμπολάχ.
Εναλλακτικά, μετά από ένα τόσο δύσκολο δεκαήμερο, η Τεχεράνη μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτός ο γύρος μαχών πρέπει να τελειώσει και να αποσυρθεί με τον κύριο πληρεξούσιό της να υπάρχει ακόμα κατά κάποιον τρόπο και να είναι σε δυνατότητα να ανασυνταχθεί για κάποια μελλοντική μάχη. Με μια τέτοια ορμή πίσω από το Ισραήλ, το Ιράν θα ανησυχεί επίσης για τη μοίρα του και των μικρότερων πληρεξουσίων του στο Ιράκ και τη Συρία. Εν τέλει, ο λόγος ύπαρξης της Χεζμπολάχ - να λειτουργεί ως προφυλακή έναντι μιας ισραηλινής επίθεσης στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν - δεν έχει αλλάξει, αλλά αν η Τεχεράνη υπολογίσει ότι οι πληρεξούσιοί της δεν μπορούν πλέον να λειτουργήσουν ως αυτή η ασπίδα, μπορεί να προσπαθήσει να επιταχύνει το πυρηνικό της πρόγραμμα.
Μετά τον θάνατο του Νασράλα θα μπορούσε να ακολουθήσει χερσαία εισβολή;
Η ισραηλινή κυβέρνηση έχει τις δικές της επιλογές: να διατάξει μια χερσαία εισβολή στο νότιο Λίβανο ή να συνεχίσει με μια αεροπορική εκστρατεία που έφερε τέτοιες δραματικές επιτυχίες. Θα υπάρξουν δυνατές και επιτακτικές φωνές στο υπουργικό συμβούλιο του Νετανιάχου που θα τον παροτρύνουν να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να στείλει στρατεύματα, αλλά η Χεζμπολάχ δεν ηττάται, χιλιάδες στρατιώτες της παραμένουν και πιθανότατα κρύβονται στο τεράστιο δίκτυο τούνελ κάτω από τους λόφους πέρα από τα σύνορα. Ακόμη και μια περιορισμένη χερσαία εισβολή διακινδυνεύει να προκαλέσει μεγάλες απώλειες ζωών, και από τις δύο πλευρές, και πιθανώς το Ισραήλ να παρασυρθεί σε κάτι πιο παρατεταμένο από ό,τι είχε σκοπό.
Ο θάνατος του Νασράλα μπορεί να αλλάξει τη δυναμική και στη Γάζα.
Ο Γιάχια Σινουάρ, ο ηγέτης της Χαμάς, έχει προσκολληθεί και έχει απορρίψει τις προσπάθειες κατάπαυσης του πυρός με την ελπίδα ότι η Χεζμπολάχ και το Ιράν θα πάνε σε πόλεμο με το Ισραήλ, παρασύροντας τον εχθρό του σε μια σύγκρουση πολλαπλών μετώπων και χωρίς νίκη. Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμα, αλλά όπως ο Νασράλα απομονώθηκε, το ίδιο συμβαίνει και με τον Σινουάρ. Η πολύ διαφημισμένη «ενότητα» απέτυχε.
Η Μέση Ανατολή μπορεί συχνά να φαίνεται χαοτική στους ξένους, αλλά υπάρχουν άρρητοι κανόνες που γενικά αναγνωρίζονται και ακολουθούνται από τους εμπόλεμους. Για χρόνια η Χεζμπολάχ και το Ισραήλ ενεργούσαν μέσα στις άγραφες αλλά κατανοητές παραμέτρους ενός σκιώδους πολέμου. Στη συνέχεια, πριν από έντεκα μήνες, στις 8 Οκτωβρίου, η Χεζμπολάχ επιτέθηκε στο Ισραήλ από αλληλεγγύη προς τη Χαμάς. Ο Νασράλα συνέδεσε τη μοίρα του Λιβάνου με τη Χαμάς, επιμένοντας ότι η Χεζμπολάχ θα σταματήσει μόνο όταν τελειώσουν οι μάχες στη Γάζα. Αυτή η κατάπαυση του πυρός δεν ήρθε ποτέ.
Οι κανόνες άλλαξαν καθώς κλιμακώθηκαν τα διασταυρούμενα πυρά, αλλά παρέμεινε σε γενικές γραμμές περιορισμένη εντός των ορίων που κατανοούσαν και οι δύο πλευρές.
Μέχρι πριν από δύο εβδομάδες, στις 17 Σεπτεμβρίου, όταν χιλιάδες βομβητές άρχισαν να εκρήγνυνται σε όλη τη Βηρυτό και τον Λίβανο. Είναι πιθανό ο Νασράλα να είχε συμπεράνει ότι το Ισραήλ ήταν κουρασμένο από τον πόλεμο και υπερεκτίμησε την εσωτερική και διεθνή πίεση που δεχόταν ο Νετανιάχου για να τερματίσει τις μάχες. Ίσως πίστευε ότι ο Νετανιάχου δεν είχε ούτε τη θέληση ούτε την υποστήριξη να ανοίξει ένα άλλο μέτωπο. Αυτός, όπως πολλοί από εμάς, ίσως υπέθεσε ότι η αμερικανική επιρροή στο Ισραήλ θα επικρατούσε. Αυτοί οι λανθασμένοι υπολογισμοί του στοίχισαν τη ζωή.
Με πληροφορίες από Sky News
