Σε ένα μικρό χωριό στη Γαλλία τρεις βάτραχοι αποτέλεσαν θέμα με το οποίο αναγκάστηκε να ασχοληθεί η αστυνομία.
Η 92χρονη Κολέτ Φερί ζει στο Φροντενέξ, ένα χωριό 1.800 κατοίκων. Το κακό είναι πως ένας από αυτούς ενοχλήθηκε από τους τρεις βατράχους που έχουν βρει καταφύγιο στη λιμνούλα που υπάρχει στον κήπο της ηλικιωμένης.
Κάποια στιγμή, δύο αστυνομικοί χτύπησαν την πόρτα της Κολέτ Φερί και την ενημέρωσαν πως θα πάρουν από εκεί τους βατράχους. Γείτονάς της είχε κάνει παράπονα ότι δεν μπορούσε να κοιμηθεί, επειδή τα αμφίβια κόαζαν δυνατά, όλες τις ώρες.
Από την πλευρά της, η 92χρονη ενημέρωσε τους αστυνομικούς πως τα μεν ψάρια στη λιμνούλα είναι δικά της, αλλά οι βάτραχοι εγκαταστάθηκαν μόνοι τους εκεί. «Μπαινοβγαίνουν στο νερό και παίζουν με τα ψάρια μου. Είναι η διασκέδασή μου», είπε σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό η ηλικιωμένη.
«Ένας άνδρας ήρθε εδώ και μου ούρλιαζε. Έλεγε ότι δεν μπορούσε να κοιμηθεί και πως πρέπει να δουλέψει… αλλά δεν περίμενα τους αστυνομικούς. Ιδιαίτερα για βατράχους. Αλλά πάντα υπάρχει κάποιος έτοιμος να διαμαρτυρηθεί για κάποιον άλλον», σημείωσε η 92χρονη.
«Θα έχει πλάκα, οι βάτραχοι πηδάνε»
Πάντως η Κολέτ Φερί διασκεδάζει με την όλη υπόθεση και ανυπομονεί να γελάσει ακόμη περισσότερο, όταν η αστυνομία θα στείλει κάποιον για να απομακρύνει τους βατράχους. «Θα έχει πλάκα… πηδάνε», σχολίασε.
Οι ήχοι των ζώων αποτελεί μια συνήθη αιτία καβγάδων στη γαλλική ύπαιθρο. Συχνά θεωρείται ότι συμβολίζουν τη σύγκρουση ανάμεσα σε εκείνους που ζουν σε αγροτικές περιοχές- και πάντα είχαν ζώα- και τους προνομιούχους εισοδηματίες από αστικές περιοχές της Γαλλίας ή του εξωτερικού, που μετακόμισαν στην ύπαιθρο, ή αγόρασαν εξοχικά εκεί, σημειώνει ο Guardian.
Πιο γνωστή είναι η περίπτωση του Μορίς, του κόκορα που απασχόλησε τη δικαιοσύνη τα προηγούμενα χρόνια και τελικά αποφασίστηκε ότι μπορούσε να συνεχίσει να λαλεί. Ανάλογες προσπάθειες «φίμωσης» έχουν γίνει για πάπιες, αγελάδες, ακόμη και τζιτζίκια. Πριν από δύο χρόνια, οι γερουσιαστές ενέκριναν νόμο που προστατεύει τους θορύβους και τις οσμές της υπαίθρου. «Η ζωή στην ύπαιθρο συνεπάγεται την αποδοχή κάποιων ενοχλήσεων», είχε πει ο τότε υπουργός Γεωργίας, Ζοέλ Ζιρού.
