Για του περισσότερους από εμάς, το lockdown που τέθηκε σε ισχύ στο πλαίσιο της αναχαίτισης της πανδημίας της covid-19 ήταν μια περίοδος απομόνωσης και μοναξιάς.
Όχι όμως για την Βαλεντίνα Μιόζο από την Ιταλία. Οι νέες συνθήκες αποτέλεσαν για την ίδια μία ευκαιρία να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι - εμπειρία ζωής.
Η Βαλεντίνα Μιόζο αποφάσισε να περάσει την πανδημία στο βόρειο τμήμα της Νορβηγίας, μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, και μάλιστα την περίοδο που η περιοχή λουζόταν από το φως του φεγγαριού. «Ο Δεκέμβριος και ο Ιανουάριος ήταν δύο μήνες μόνο σκοτάδι», λέει η Μιόζο από τη βόρεια Ιταλία.
Η Βαλεντίνα βρισκόταν μακριά από το σπίτι της γυρνώντας τον κόσμο και καταγράφοντας τις εμπειρίες της στο δημοφιλές blog Viaggiare Libera, όταν τα σύνορα της Ιταλίας έκλεισαν, λόγω των περιοριστικών μέτρων.
«Όλα ήταν επικεντρωμένα στον τουρισμό», λέει μιλώντας στο CNN Travel. «Η ζωή μου ήταν πάντα στον δρόμο -ήμουν μακριά από το σπίτι περίπου έξι μήνες τον χρόνο».
Ωστόσο, το ξέσπασμα της πανδημίας «πάγωσε» τις επαγγελματικές δραστηριότητες, με την ίδια να περιορίζεται στην εργασία μέσω Διαδικτύου. Κάποια στιγμή, τον περασμένο Σεπτέμβριο, της έγινε μέσω του Instagram μία πρόταση να πάει στον Αρκτικό Κύκλο για να διευθύνει έναν ξενώνα.
«Φοβόμουν; Όχι, το είδα ως μια όμορφη ευκαιρία να επισκεφτώ μέρη που ίσως δεν θα είχα επιλέξει ποτέ από μόνη μου», λέει.
«Επειδή δεν μπορούσα πλέον να κάνω την ταξιδιωτική μου δουλειά, αυτός ήταν ένας τρόπος να ταξιδέψω και να ζήσω μια άλλη πραγματικότητα -φυσικά με έναν πιο στατικό τρόπο, αλλά σε ένα μέρος του κόσμου που δεν ήξερα αλλά γοητεύτηκα από αυτό», αναφέρει, μεταξύ άλλων.
«Ήξερα ότι πήγαινα σε ένα πολύ απομονωμένο μέρος - με είχαν προειδοποιήσει. Ήξερα ότι θα ζούσα κάτι ακραίο στην αρκτική τούνδρα. Λίγο μετά την άφιξή μου, έφτασαν οι πολικές νύχτες».
Μέσα σε δύο ημέρες, είχε αποδεχτεί την πρόταση και έναν μήνα αργότερα έφτασε στο Kongsfjord, των μόλις 28 κατοίκων, περίπου 2.400 μίλια βόρεια του πρώην σπιτιού της κοντά στη Μόντενα της Ιταλίας.
«Το πλησιέστερο σούπερ μάρκετ απέχει 40 χιλιόμετρα», λέει η Μιότσο. «Το πλησιέστερο νοσοκομείο είναι σχεδόν 200 μίλια και το αεροδρόμιο -προφανώς είναι ένα μικρό, τοπικό- είναι 25 μίλια. Το χειμώνα, υπήρχαν άνεμοι με 75 μίλια / ώρα και πάγος παντού, οπότε είναι δύσκολο να κυκλοφορήσεις», προσθέτει.
Ωστόσο, τίποτα δεν την εντυπωσίασε περισσότερο από το συνεχόμενο σκοτάδι, 24 ώρες την ημέρα, 7 μέρες την εβδομάδα. «Ήταν μια απίστευτη εμπειρία, ζώντας δύο μήνες εντελώς στο σκοτάδι. Δεν ήταν ενοχλητικό - στην πραγματικότητα, είναι πιο δύσκολο να ζήσεις με το φως».
Όπως εξήγησε το κλίμα, το φως, το σκοτάδι, είναι όλα διαφορετικά. «Εδώ, είναι πραγματική τούνδρα. Τα δέντρα δεν μεγαλώνουν -και το τοπίο είναι πραγματικά άγριο. Κυκλοφορούν αρκτικές αλεπούδες και τάρανδοι παντού. Υπάρχουν φάλαινες, δελφίνια και πολλά θαλασσοπούλια - το μέρος είναι γνωστό για την παρατήρηση πουλιών. Επίσης, υπάρχουν φώκιες, που είναι υπέροχες» περιγράφει.
Στην τούνδρα, και συγκεκριμένα στο Kongsfjord που έζησε για η Ιταλίδα μπλόγκερ, δεν υπήρχε ούτε ένα κρούσμα Covid-19, παρόλο που πολλές πόλεις της Νορβηγίας βρίσκονταν σε καραντίνα.
Πληροφορίες από CNN
