Ο ύπνος έχει καταστεί πολυτέλεια για τους πολίτες της Νότιας Κορέας που πασχίζουν να ηρεμήσουν μετά τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας και τους τρελούς ρυθμούς ζωής.
Η Ji-Eun εργαζόταν από τις 07:00 έως και τις 22:00. Σε απαιτητικές περιόδους αναγκαζόταν να δουλέψει έως και τα μεσάνυχτα, ενώ δεν έλειπαν και τα μεταμεσονύχτια τηλεφωνήματα από τον εργοδότη της. Αισθανόταν λες και έχει ξεχάσει την αίσθηση της χαλάρωσης.
Η Δρ. Ji-hyeon Lee, της Κλινικής Ύπνου – Ονείρου που εδρεύει στη Σεούλ, σημειώνει πως είναι αρκετοί οι πελάτες της που παίρνουν έως και 20 υπνωτικά χάπια για να μπορέσουν να αποκοιμηθούν.
«Συνήθως χρειάζεται χρόνος για να αποκοιμηθείς, αλλά οι Κορεάτες θέλουν να κοιμηθούν πολύ γρήγορα και άρα παίρνουν φάρμακα» εξηγεί.
Η εξάρτηση από τέτοια χάπια αναδεικνύεται σε μία «εθνική επιδημία» και -παρότι δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά- εκτιμάται πως 100.000 πολίτες είναι εθισμένοι σε αυτά. Δεν λείπουν και οι περιπτώσεις αυτών που συνδυάζουν χάπια και αλκοόλ.
Άλλο ένα σύνηθες φαινόμενο είναι η υπνοβασία. Έχουν καταγραφεί περιστατικά τροχαίων ατυχημάτων που προκαλούνται από υπνοβάτες, ενώ, σε άλλες περιπτώσεις, «πάνε στο ψυγείο και τρώνε, χωρίς συναίσθηση, ακόμα και ωμά φαγητά» λέει η Δρ. Lee.
Ορισμένοι από τους πελάτες της τής έχουν εκμυστηρευτεί πως έχουν περάσει δεκαετίες από τότε που έχουν καταφέρει να κοιμηθούν μερικές ώρες το βράδυ.
Υπερκόπωση, άγχος και έλλειψη ύπνου
Η Νότια Κορέα είναι μία από τις χώρες με τον υψηλότερο δείκτη αυτοκτονιών, ενώ είναι ψηλά και στις λίστες κατανάλωσης «σκληρών» ποτών και αντικαταθλιπτικών. Υπάρχουν ιστορικοί λόγοι, όμως.
Σε μόλις λίγες δεκαετίες, η φτωχή χώρα αναπτύχθηκε για να γίνει μία από τις πιο τεχνολογικά εξελιγμένες ανά τον κόσμο. Σε αντίθεση με τη Σαουδική Αραβία ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που εξελίχθηκαν λόγω φυσικού πλούτου, η Κορέα στηρίχτηκε μόνο στην αφοσίωση του πληθυσμού της, που καθοδηγήθηκε από έναν συλλογικό εθνικισμό με μόνα δόγματα τη σκληρή και συνεχή εργασία.
Τα αποτελέσματα είναι περισσότερο από εμφανή στα πρόσωπα των άυπνων και εξαντλημένων εργαζομένων.
Η βιομηχανία του ύπνου
Πάνω σε αυτή τη δυστυχία, ωστόσο, έχει «ανθίσει» μία βιομηχανία ύπνου που εκτιμάται ότι αξίζει περί τα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Στην πρωτεύουσα, Σεούλ, ολόκληρα τμήματα εμπορικών καταστημάτων είναι αφιερωμένα σε προϊόντα για τον ύπνο: από τα τέλεια σεντόνια στα πιο μαλακά μαξιλάρια. Παράλληλα, φαρμακευτικές προσφέρουν φυτικά σκευάσματα και τονωτικά.
Υπάρχουν και τεχνικές λύσεις στην αϋπνία. Πριν από δύο χρόνια ο Daniel Tudor εφηύρε την εφαρμογή Kokkiri, που υπόσχεται να βοηθήσει τους στρεσαρισμένους νέους.
Πλην αυτών, όμως, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να κάνουν και ταξίδια σε βουδιστικούς ναούς για να μάθουν τα «μυστικά» της ξεκούρασης και ηρεμίας.
Παλαιότερα έβρισκες σε τέτοιους χώρους μόνο ηλικιωμένους, πλέον, όμως, έχει πέσει σημαντικά ο μέσος όρος ηλικίας.
Η Lee Hye-ri, η οποία είχε επισκεφθεί έναν τέτοιο ναό, λέει πως το βάρος και οι ευθύνες της δουλειάς την κατέβαλαν σε βαθμό που δεν μπορούσε να αποβάλει το στρες.
«Όλα ξεκινούν από εμένα, όλα τα προβλήματα ξεκινούν από εμένα. Αυτό έμαθα εκεί» λέει για την εμπειρία της.
Αλλά το να θεωρείται ευθύνη των εργαζομένων να βρουν μία λύση, υπό αυτές τις συνθήκες, θεωρείται, επίσης, υπερβολικά προβληματικό.
Η Ji-Eun παραιτήθηκε τελικώς από την εργασία της για να μπορέσει να σταθεί και πάλι στα πόδια της. «Ποιος ο λόγος να εργαζόμαστε τόσο σκληρά τώρα που η χώρα τα έχει καταφέρει;» διερωτάται. «Θα πρέπει να μπορούμε να ηρεμούμε».
Με πληροφορίες από BBC
