Σκηνές τρόμου αντίκρισε στην οθόνη του ο Φράνσις Νγκάνου πατώντας να δει ένα βίντεο: δεκάδες νεαροί άνθρωποι, πολλοί από τους οποίους ακίνητοι, κείτονταν στο έδαφος ενώ ένας Μαροκινός αξιωματικός ασφαλείας φαίνεται να χτυπά έναν μετανάστη με ραβδί.
Ο παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών του UFC αναγνώρισε αμέσως το σημείο κατά μήκος των συνόρων Ισπανίας-Μαρόκου όπου είχε γυριστεί το βίντεο. «Δεν μπορούσα να κοιμηθώ για δύο μέρες», είπε.
Οι εικόνες, μαζί με την είδηση ότι τουλάχιστον 23 άνθρωποι σκοτώθηκαν εκείνη την ημέρα προσπαθώντας να περάσουν τα σύνορα, έπαιζαν ξανά και ξανά στο μυαλό του. «Έπρεπε να αναγκάσω τον εαυτό μου να θυμηθεί ότι δεν είναι πια εκεί», είπε χαρακτηριστικά.
Τα προηγούμενα χρόνια, καθώς ο Νγκάνου πάλευε να ανελιχτεί στα ανώτερα κλιμάκια των μικτών πολεμικών τεχνών καταφέρνοντας τελικά να γίνει πρωταθλητής βαρέων βαρών του UFC, προσπάθησε να σβήσει αυτές τις αναμνήσεις καθώς και αυτός είχε βρεθεί στον ισπανικό θύλακα της Μελίγια στη βόρεια Αφρική ως μετανάστης, σε ένα από τα πιο οχυρωμένα σύνορα της Ευρώπης.
«Θέλεις να πείσεις τον εαυτό σου ότι δεν είναι αλήθεια, ότι ήταν ένας εφιάλτης», είπε ο 35χρονoς αθλητής.
Μεγαλώνοντας φτωχός στο Καμερούν, ο Νγκάνου άρχισε να εργάζεται σε ένα λατομείο όντας μόλις εννέα ετών. Στα 20 του, ήταν πεπεισμένος ότι μπορούσε να ακολουθήσει μια καριέρα στην επαγγελματική πυγμαχία όμως όπως λέει «ήξερα ότι για να πετύχω έπρεπε να φύγω».
Η εξασφάλιση βίζας για να ταξιδέψει στο εξωτερικό ήταν σχεδόν απίθανη. «Όταν προέρχεσαι από ένα μικρό χωριό και μια πολύ φτωχή οικογένεια, δεν έχεις οικογένεια που να μπορείς να τηλεφωνήσεις, δεν έχεις τραπεζικό λογαριασμό, δεν έχεις κανονική δουλειά», είπε.
Αποφάσισε έτσι να ξεκινήσει με τα πόδια ελπίζοντας σε μια καλύτερη ζωή. Διέσχισε τη Νιγηρία, περπατώντας για μίλια και κοιμόταν όπου μπορούσε. Η ψυχολογική πίεση όλου αυτού που αποφάσισε να κάνει είχε ήδη αρχίσει να τον σοκάρει καθώς πλέον κοίταζε επίμονα την έρημο Σαχάρα: «Αυτή ήταν η πρώτη φορά που άρχισα να ρωτάω τον εαυτό μου: "Σε τι διάολο μπήκα; Πού είμαι;"».
Διακινητές μεταναστών τον μάζεψαν στο πίσω μέρος ενός φορτηγού μαζί με άλλους 24. Οι οδηγοί αδιαφορούσαν για το αν είχαν αρκετό νερό ή αν άντεχαν τις συνθήκες. «Ήμασταν απλώς εμπορεύματα που παρέδιδαν». Περίπου 25 μέρες μετά την αναχώρησή του από το Καμερούν, πέρασε από τον Νίγηρα και την Αλγερία, φτάνοντας στο Μαρόκο.
Εκεί ξεκίνησε η απέλπιδα προσπάθεια να περάσει στην Ευρώπη. Οι προσπάθειες να ανέβει στους φράχτες των έξι μέτρων στα σύνορα του προξένησαν σοβαρά τραύματα. Έτσι παρόλο που δεν ήξερε κολύμπι προσπάθησε να διασχίσει τη δυτική Μεσόγειο με μια λέμβο. Απέτυχε για έξι συνεχόμενες φορές.
Τελικά, έφτασε στην Ισπανία την έβδομη φορά, πατώντας το πόδι του σε ευρωπαϊκό έδαφος ακριβώς ένα χρόνο μετά την αποχώρησή του από το Καμερούν. Μετά από σχεδόν δύο μήνες σε κέντρο κράτησης μεταναστών, αφέθηκε ελεύθερος λόγω της απουσίας συμφωνίας επαναπατρισμού μεταξύ Ισπανίας και Καμερούν.
Άστεγος και χωρίς χαρτιά, πήρε το δρόμο του για τη Γαλλία. Η επιμονή του τον οδήγησε σε ένα γυμναστήριο με έναν προπονητή που τον έπεισε να ασχοληθεί με το MMA. Από εκεί η καριέρα του εκτοξεύεται.
«Θα μπορούσα να ήμουν εγώ», λέει ο Νγκάνου αναφερόμενος στο βίντεο από τα σύνορα Ισπανίας-Μαρόκου το οποίο πλέον το βλέπει από το σπίτι του στο Λας Βέγκας. «Αυτό που συνέβη σε αυτό το βίντεο, συμβαίνει εκεί όλη την ώρα. Είναι μια από τις πιο βάρβαρες, απάνθρωπες μεταχειρίσεις που θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε».
Με πληροφορίες από Guardian
