Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάνθηκε σήμερα ότι η υποχρεωτική ονοματοδοσία των παιδιών με το επώνυμο του πατέρα συνιστά διάκριση και παραβίαση του δικαιώματος στον σεβασμό της οικογενειακής ζωής.
Το Δικαστήριο δικαίωσε ένα παντρεμένο ζευγάρι Ιταλών το οποίο ήθελε να δώσει στο παιδί τους το επώνυμο της μητέρας, αλλά η Ιταλική δικαιοσύνη δεν τους το επέτρεψε. Το δικαστήριο συγκεκριμένα βρήκε ότι η υποχρεωτική ονοματοδοσία του παιδιού με το επώνυμο του πατέρα παραβιάζει το άρθρο 14 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που απαγορεύει τις διακρίσεις και συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στο σεβασμό της οικογενειακής και ιδιωτικής ζωής.
Το χρονικό της υπόθεσης όπως το έγραψαν τα Νέα: Η υπόθεση ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1999, όταν το ζευγάρι απέκτησε το πρώτο του παιδί (κορίτσι) και ο κ. Φάτσο ζήτησε να καταχωρηθεί το παιδί του στα ληξιαρχεία με το επώνυμο της μητέρας του. Το αίτημα απορρίφθηκε και το παιδί καταχωρήθηκε στα μητρώα με το επώνυμο του πατέρα του αλλά το ζευγάρι άσκησε έφεση στην εν λόγω απόφαση, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχε πρόβλεψη στην ιταλική δικαιοσύνη, με την οποία να απαγορεύεται στην κόρη τους να φέρει το επώνυμο της μητέρας.
Παρά τις συνεχείς αρνήσεις των ιταλικών δικαστηρίων το ζευγάρι, ύστερα από έναν μακρύ δικαστικό αγώνα που κράτησε μέχρι το 2006, κατάφερε να υπάρξει απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, στην οποία σημειωνόταν ότι το σύστημα που ίσχυε και προέβλεπε την υποχρεωτική ονοματοδοσία των παιδιών με το επώνυμο του πατέρα βασίζονταν σε μία πατριαρχική αντίληψη περί οικογένειας και εξουσίας του πατέρα, είχε τις ρίζες του στο Ρωμαϊκό Δίκαιο και δεν ήταν πλέον συμβατό με τις συνταγματικές αρχές της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Την 14η Δεκεμβρίου 2012 και αφού το ζευγάρι είχε ζητήσει την παρέμβαση του ιταλού υπουργού Εσωτερικών, ο νομάρχης του Μιλάνου εξουσιοδότησε εντέλει τους δύο συζύγους να αλλάξουν το επώνυμο του παιδιού τους. Από την 13η Δεκεμβρίου 2006 ωστόσο το ζευγάρι είχε προσφύγει στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που καταδίκασε σήμερα την Ιταλία για παράβαση των διακρίσεων και για παραβίαση του δικαιώματος στο σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής.
