Σε μόλις μία μέρα, ο Ντόναλντ Τραμπ πέρασε από την απειλή ότι ο ιρανικός πολιτισμός «θα τελειώσει», σε δηλώσεις ότι το δεκαετές σχέδιο του Ιράν αποτελεί μια «εφικτή» βάση για διαπραγματεύσεις στο Πακιστάν.
Η κατάπαυση του πυρός προσφέρει κυρίως ανακούφιση για τους αμάχους σε όλη τη Μέση Ανατολή, που βρίσκονται υπό πυρά από την έναρξη του πολέμου μεταξύ ΗΠΑ - Ισραήλ και Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.
Ωστόσο, δεν περιλαμβάνει τον λαό του Λιβάνου, καθώς μετά την απόρριψη της ανακωχής για τη χώρα, το Ισραήλ εξαπέλυσε ένα τεράστιο και θανατηφόρο κύμα αεροπορικών επιθέσεων.
Η ανακωχή μπορεί να μην διαρκέσει πολύ. Και οι δύο πλευρές, Ιράν και ΗΠΑ, έχουν ισχυρούς λόγους να θέλουν να τελειώσει ο πόλεμος, αλλά οι επίσημες δηλώσεις τους απέχουν πολύ μεταξύ τους.
Υπάρχουν δύο εβδομάδες μπροστά για να επιχειρηθεί μια συμφωνία μεταξύ δύο πλευρών που δεν εμπιστεύονται η μία την άλλη. Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος χαρακτήρισε την εκεχειρία «εύθραυστη», μια ρεαλιστική εκτίμηση, ενώ και οι δύο πλευρές ταυτόχρονα δηλώνουν «νίκη».
Πόλεμος στο Ιράν: Οι διπλωματικές προκλήσεις και η ισχύς των διεκδικήσεων
Ο Αμερικανός Υπουργός Άμυνας μίλησε για μια «ιστορική και συντριπτική στρατιωτική νίκη» των ΗΠΑ, ενώ από την Τεχεράνη, ο Ιρανός Αντιπρόεδρος δήλωσε ότι «η εποχή του Ιράν έχει αρχίσει».
Οι υποστηρικτές του Τραμπ υποστηρίζουν ότι η σοβαρή καταστροφή που προκάλεσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ανάγκασε το Ιράν να διαπραγματευτεί, ενώ οι Ιρανοί θεωρούν ότι η αντίσταση του καθεστώτος τους έδωσε ισχυρό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα.
Η δέκα σημείων πρόταση του Ιράν, περιλαμβάνει σημεία δύσκολα αποδεκτά και για τις δύο πλευρές, όπως η αναγνώριση του στρατιωτικού ελέγχου των Στενών του Ορμούζ, η απαίτηση αποζημιώσεων, η άρση των κυρώσεων και η απελευθέρωση παγωμένων κεφαλαίων.
Ακόμη και αν οι συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ επιτύχουν συμφωνία, οι διαφορές παραμένουν μεγάλες. Η Μέση Ανατολή αναδιαμορφώνεται, ανεξάρτητα από το αν η ειρήνη θα είναι μόνιμη.
Η στρατηγική σημασία των Στενών ενισχύει τη θέση του Ιράν, ενώ η απουσία του Ισραήλ από τις διαπραγματεύσεις αφήνει πολιτικά κενά και αμφιβολίες για τη στρατηγική του πρόοδο.
Παράλληλα, η Κίνα και άλλες δυνάμεις αποκτούν μεγαλύτερη επιρροή στην περιοχή. Η ρητορική του Τραμπ έχει επίσης συνέπειες, επηρεάζοντας τις σχέσεις με τους συμμάχους, τη Νατοϊκή συνεργασία και την εμπιστοσύνη των αραβικών κρατών στον Κόλπο.
Η σκληρή γλώσσα, που περιλάμβανε απειλές που θα μπορούσαν να θεωρηθούν εγκλήματα πολέμου, έχει προκαλέσει διεθνή ανησυχία για τη στάση των ΗΠΑ απέναντι στο διεθνές δίκαιο και την ηθική.
Με πληροφορίες από BBC
