Η χρονιά ξεκίνησε με προβλήματα στα αεροδρόμια της Ευρώπης, καθώς χειμωνιάτικες συνθήκες έφεραν ακυρώσεις και καθυστερήσεις σε μια περίοδο που η κίνηση παραμένει αυξημένη.
Στην Ολλανδία, το Άμστερνταμ-Σίπχολ έχει μετρήσει χιλιάδες ακυρώσεις από το Σάββατο, με μόνο 700 να καταγράφονται τη Τρίτη. «Το χιόνι και οι άνεμοι περιόρισαν τη λειτουργία του αεροδρομίου, ενώ οι διαδικασίες αποπάγωσης επιβράδυναν τις αναχωρήσεις.»
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το αεροδρόμιο του Λίβερπουλ διέκοψε τη λειτουργία του για αρκετές ώρες τη Δευτέρα, αφού η θερμοκρασία έπεσε απότομα μέσα στη νύχτα. Στο Αμπερντίν της Σκωτίας, ο παγετός κράτησε δεκάδες πτήσεις στο έδαφος.
Με τις ακυρώσεις να πολλαπλασιάζονται, το επόμενο που προκύπτει είναι τι υποχρεούνται να κάνουν οι αεροπορικές όταν ο καιρός επηρεάζει το πρόγραμμα πτήσεων.
Πότε ισχύει αποζημίωση μετά από ακύρωση πτήσης
Το ερώτημα είναι αν η πτήση καλύπτεται από τους κανόνες προστασίας της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου. Αυτοί ισχύουν για πτήσεις που αναχωρούν από αεροδρόμια της ΕΕ ή του Ηνωμένου Βασιλείου, ανεξάρτητα από το ποια εταιρεία τις εκτελεί. Καλύπτουν επίσης πτήσεις που φτάνουν σε ΕΕ/ΗΒ από τρίτη χώρα, όταν τις εκτελεί εταιρεία της ΕΕ ή του Ηνωμένου Βασιλείου.
H αποζημίωση συνδέεται με την ώρα άφιξης. Αν η καθυστέρηση στον τελικό προορισμό περάσει τις τρεις ώρες, προβλέπονται 250 έως 600 ευρώ, ανάλογα με την απόσταση.
Στις ακυρώσεις, το βασικό δικαίωμα είναι η επιλογή. Η αεροπορική οφείλει να προσφέρει είτε επιστροφή χρημάτων είτε αλλαγή δρομολογίου προς τον ίδιο προορισμό. Αν υπάρξει αναμονή, οι εταιρείες υποχρεούνται να παρέχουν φροντίδα στους επιβάτες, με φαγητό και ποτό. Σε περίπτωση που η αναχώρηση μεταφερθεί για την επόμενη ημέρα, καλύπτεται και η διαμονή.
Κρίσιμο είναι πότε ο καιρός θεωρείται «έκτακτη περίσταση». Από εκεί κρίνεται αν υπάρχει χρηματική αποζημίωση. Ακόμη κι όταν δεν καταβάλλεται, η αεροπορική εξακολουθεί να οφείλει φροντίδα, καθώς και επιστροφή χρημάτων ή εναλλακτική μεταφορά.
Για να χαρακτηριστεί ο καιρός «έκτακτος», δεν αρκεί να είναι απλώς κακός, αλλά πρέπει να θεωρείται ακραίος και ασυνήθιστος για τον συγκεκριμένο τόπο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που χρησιμοποιείται συχνά είναι ότι μια χιονοθύελλα σε περιοχή που σπάνια βλέπει χιόνι μπορεί να θεωρηθεί έκτακτη, ενώ οι χαμηλές θερμοκρασίες και το χιόνι σε χειμερινά αεροδρόμια δύσκολα στηρίζουν αυτόν τον ισχυρισμό.
Τι ρόλο παίζει η ταξιδιωτική ασφάλιση
Υπάρχει και μια δεύτερη γκρίζα ζώνη, που εμφανίζεται συχνά σε περιόδους κακοκαιρίας. Αν μια πτήση καθυστερεί επειδή το ίδιο αεροσκάφος είχε νωρίτερα πρόβλημα σε άλλο δρομολόγιο λόγω καιρού, αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η συγκεκριμένη καθυστέρηση βαφτίζεται «έκτακτη». Η σύνδεση με ακραίες συνθήκες πρέπει να είναι άμεση και τεκμηριωμένη.
Σε αρκετές περιπτώσεις, η ταξιδιωτική ασφάλιση καλύπτει μέρος των εξόδων. Πολλά συμβόλαια περιλαμβάνουν κάλυψη για καθυστέρηση ταξιδιού, συνήθως όταν αυτή ξεπεράσει τις τρεις ώρες και ο λόγος αναφέρεται ρητά στους καλυπτόμενους κινδύνους, όπως η κακοκαιρία. Άλλα προβλέπουν κάλυψη για χαμένη ανταπόκριση, όταν από την καθυστέρηση προκύψουν έξοδα για γεύματα ή διαμονή. Τα χρονικά όρια εδώ κινούνται συχνά μεταξύ τριών και δώδεκα ωρών, ανάλογα με το συμβόλαιο.
Σε πιο βαριές περιπτώσεις, ορισμένες ασφαλίσεις δίνουν τη δυνατότητα πλήρους ακύρωσης του ταξιδιού. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν η καθυστέρηση τραβήξει πάνω από 12 ώρες ή όταν μια χειμερινή καταιγίδα καταστήσει το κατάλυμα ακατάλληλο για διαμονή ή επιβληθεί υποχρεωτική εκκένωση.
Η λεπτομέρεια που κρίνει πολλά είναι το πότε αγοράστηκε το ασφαλιστήριο. Αν το ακραίο φαινόμενο είχε ήδη ανακοινωθεί ή θεωρούνταν πλέον γνωστό κατά την αγορά, η κάλυψη συχνά δεν ισχύει. Στους τυφώνες, για παράδειγμα, ο κανόνας είναι ότι το συμβόλαιο πρέπει να έχει εκδοθεί πριν η καταιγίδα αποκτήσει επίσημο όνομα.
Με πληροφορίες από Euronews
