Τον Ιούλιο του 2018 τρεις έφηβες αδελφές μαχαίρωσαν τον πατέρα τους στον ύπνο του, στο σπίτι τους στη Μόσχα.

 

Οι ερευνητές που ανέλαβαν την υπόθεση επιβεβαίωσαν ότι ο πατέρας των κοριτσιών ασκούσε πάνω τους σωματική και ψυχολογική βία για χρόνια.

 

Καθώς τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες, οι αδελφές έχουν γίνει ένα από τα πιο φλέγοντα θέματα συζήτησης στη Ρωσία και περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι υπέγραψαν μια αναφορά που ζητά την απελευθέρωσή τους. Ωστόσο η δικαιοσύνη έχει αντίθετη άποψη για τα τρία κορίτσια και κάποιοι τις θεωρούς φόνισσες.

 

Πώς σκότωσαν τον πατέρα τους

 

Το βράδυ της 27ης Ιουλίου 2018 ο Mikhail Khachaturyan, 57 ετών, κάλεσε τις Krestina, Angelina και Maria στο δωμάτιό του. Τις κακοποίησε επειδή δεν είχαν καθαρίσει καλά το σπίτι και μετά ψέκασε με σπρέι πιπεριού τα πρόσωπά τους.

 

Λίγο αργότερα, όταν είχε κοιμηθεί, τα κορίτσια του επιτέθηκαν με ένα μαχαίρι, με ένα σφυρί και με το ίδιο σπρέι πιπεριού, προκαλώντας θανάσιμα τραύματα στο κεφάλι, στο λαιμό και στο στήθος του. Ο άντρας βρέθηκε νεκρός με 30 πληγές από μαχαίρι. Οι τρεις αδελφές είχαν καλέσει οι ίδιες την αστυνομία και συνελήφθησαν το ίδιο βράδυ στο σπίτι τους.

 

Η έρευνα σύντομα αποκάλυψε μια ακραία και μακρά ιστορία βίας στην οικογένεια. Ο Khachaturyan χτυπούσε συχνά τις κόρες του, τις βασάνιζε και τις κακοποιούσε σεξουαλικά. Η ζωή τους κινδύνευε ανά πάσα στιγμή καθώς ήταν πολύ βίαιος και τα ξεσπάσματά του απρόβλεπτα.

 

O Mikhail Khachaturya με τις κόρες του σε νεαρότερη ηλικία
O Mikhail Khachaturya με τις κόρες του σε νεαρότερη ηλικία

 

Η υπόθεση έγινε γρήγορα μεγάλο θέμα συζήτησης στη Ρωσία. Οι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ισχυρίστηκαν ότι οι αδελφές δεν ήταν εγκληματίες αλλά θύματα, καθώς δεν είχαν κανένα μέσο να ζητήσουν βοήθεια και προστασία από τον πατέρα τους. Ότι έκαναν, το αποφάσισαν για να γλιτώσουν οι ίδιες τη ζωή τους, υποστηρίζουν. Ωστόσο, δεν υπάρχουν νόμοι για την προστασία των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας στη Ρωσία.


Σύμφωνα με τις νομικές αλλαγές που εισήχθησαν το 2017, ο δράστης που χτυπά ένα μέλος της οικογένειας, αλλά όχι αρκετά άσχημα για να τα στείλει σε νοσοκομείο, θα αντιμετωπίσει μόνο πρόστιμο ή μέχρι δύο εβδομάδες υπό κράτηση. Η αστυνομία στη Ρωσία συνήθως αντιμετωπίζει την ενδοοικογενειακή κακοποίηση ως οικογενειακό ζήτημα, παρέχοντας ελάχιστη ή καθόλου βοήθεια.

 

Η μητέρα των αδελφών, που είχε υποστεί ξυλοδαρμούς από τον Khachaturyan στο παρελθόν, είχε πλησιάσει την αστυνομία πριν από χρόνια. Ομοίως οι γείτονες της οικογένειας, οι οποίοι τον φοβόντουσαν. Αλλά, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η αστυνομία ενήργησε σε κάποια από αυτές τις εκκλήσεις για βοήθεια.

 

Η μητέρα των κοριτσιών, Aurelia Dunduk, λέει ότι ο άντρας της την απέκλεισε από το διαμέρισμα το 2015. Τη στιγμή της δολοφονίας η μητέρα των κοριτσιών δεν ζούσε μαζί τους και ο Khachaturyan απαγόρευε στις κόρες του να επικοινωνούν μαζί της. Σύμφωνα με τις ψυχιατρικές εκτιμήσεις, τα κορίτσια ζούσαν απομονωμένα και υπέφεραν από μετατραυματικό στρες (PTSD).

 

Ενα από τα συνθήματα που διακινούνται για την απελευθέρωση των τριών κοριτσιών
Ενα από τα συνθήματα που διακινούνται για την απελευθέρωση των τριών κοριτσιών

 

Οι τρεις αδελφές δεν είναι πλέον υπό κράτηση, αλλά υπόκεινται σε περιορισμούς: δεν μπορούν να μιλούν στους δημοσιογράφους ούτε σε άλλους. Οι εισαγγελείς επιμένουν ότι ο θάνατος του Khachaturyan ήταν προσχεδιασμένη δολοφονία, καθώς κοιμόταν και οι αδελφές είχαν οργανώσει τις πράξεις τους, αρπάζοντας το μαχαίρι νωρίτερα το πρωί. Το κίνητρο ήταν εκδίκηση, υποστηρίζουν.

 

Οι αδελφές, αν κριθούν ένοχες κάτω από αυτή την κατηγορία, αντιμετωπίζουν έως και 20 χρόνια στη φυλακή. Ωστόσο, οι δικηγόροι των αδελφών λένε ότι η δολοφονία ήταν στην πραγματικότητα πράξη αυτοάμυνας. Πράγματι, ο ρωσικός ποινικός κώδικας επιτρέπει την αυτοάμυνα όχι μόνο σε περιπτώσεις άμεσης επιθετικότητας, αλλά και σε περιπτώσεις «συνεχιζόμενης διάπραξης εγκλημάτων», όπως είναι η κατάσταση κατά την οποία βασανίζεται το θύμα.

 

Η υπεράσπιση επιμένει ότι οι αδελφές ήταν θύματα και θα έπρεπε επομένως να απελευθερωθούν. Οι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολλοί άλλοι Ρώσοι θέλουν τώρα να αλλάξει ο νόμος και να εισαχθούν μέτρα όπως κρατικά χρηματοδοτούμενα καταφύγια, περιοριστικές εντολές και μαθήματα για τη διαχείριση της επιθετικής συμπεριφοράς.

 

Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των γυναικών που υποφέρουν από ενδοοικογενειακή βία στη Ρωσία, μόνο εκτιμήσεις, αλλά σύμφωνα με τους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκτιμάται πως η βία παρουσιάζεται σε μία στις τέσσερις οικογένειες.