Η επιστήμη φαίνεται πως βρήκε έναν εντελώς νέο τρόπο να «δει» το στρες στο ανθρώπινο σώμα και δεν έχει καμία σχέση με εξετάσεις αίματος ή ψυχολογικά τεστ.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σάσεξ χρησιμοποιούν θερμικές κάμερες για να μελετήσουν τις αλλαγές στη ροή του αίματος στο πρόσωπο, αποδεικνύοντας ότι η πτώση της θερμοκρασίας της μύτης είναι ένα αξιόπιστο σημάδι αυξημένου στρες.
Το πείραμα, στο οποίο συμμετείχαν 29 εθελοντές, περιελάμβανε μια σειρά από «δοκιμασίες άγχους», όπως έναν απροειδοποίητο λόγο μπροστά σε αγνώστους και μια μαθηματική άσκηση υπό πίεση. Οι κάμερες κατέγραψαν ότι η θερμοκρασία της μύτης των συμμετεχόντων έπεφτε έως και έξι βαθμούς, ενώ επανερχόταν στα φυσιολογικά επίπεδα λίγα λεπτά αργότερα.
Η επικεφαλής ερευνήτρια, καθηγήτρια Τζίλιαν Φόρεστερ, εξήγησε ότι αυτή η πτώση της θερμοκρασίας της μύτης αποτελεί βιολογική αντίδραση του νευρικού συστήματος, καθώς το αίμα ανακατευθύνεται προς τα μάτια και τα αυτιά, προετοιμάζοντας τον οργανισμό να αντιδράσει σε πιθανό κίνδυνο.
Πώς η θερμογραφία μπορεί να αλλάξει την έρευνα για το άγχος
Η μέθοδος, εκτός από πρωτοποριακή, είναι και απολύτως μη επεμβατική. Δεν απαιτεί επαφή με το δέρμα και μπορεί να εφαρμοστεί ακόμη και σε μωρά ή άτομα που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο ρυθμός με τον οποίο «ανακάμπτει» η θερμοκρασία της μύτης μπορεί να αποτελέσει δείκτη ψυχολογικής ανθεκτικότητας και ενδεχομένως εργαλείο πρόληψης άγχους ή κατάθλιψης.
Η Φορεστερ θα παρουσιάσει τη νέα τεχνική στο συνέδριο New Scientist Live στο Λονδίνο, τονίζοντας ότι «ο χρόνος ανάκαμψης από τη θερμική πτώση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντικειμενικός δείκτης ψυχικής ευεξίας».
Ενδιαφέρον προκαλεί και η εφαρμογή της ίδιας μεθόδου σε πιθήκους. Στα καταφύγια όπου φιλοξενούνται χιμπατζήδες και γορίλες, η θερμογραφία βοηθά τους επιστήμονες να εντοπίζουν πότε τα ζώα βιώνουν στρες και πώς ανταποκρίνονται σε θετικά ερεθίσματα. Η ερευνητική ομάδα παρατήρησε ότι όταν οι χιμπατζήδες βλέπουν βίντεο με μικρά πιθηκάκια να παίζουν, η θερμοκρασία της μύτης τους ανεβαίνει, δείγμα χαλάρωσης και συναισθηματικής σταθερότητας.
Η ερευνήτρια Μαριάν Πέισλι εξηγεί ότι η μελέτη αυτή «επανασυνδέει» τη γνώση που έχουμε αποκτήσει για την ανθρώπινη ψυχολογία με τον κόσμο των ζώων, βοηθώντας τα να προσαρμοστούν μετά από τραυματικές εμπειρίες.
Το συμπέρασμα των ερευνητών είναι ξεκάθαρο: η θερμική κάμερα μπορεί να αποτελέσει ένα νέο, αντικειμενικό εργαλείο για τη μέτρηση και διαχείριση του στρες, τόσο σε ανθρώπους όσο και σε ζώα. Αν αποδειχθεί αποτελεσματικό σε ευρύτερη κλίμακα, θα μπορούσε να φέρει επανάσταση στην πρόληψη ψυχικών παθήσεων.
Και ποιος θα φανταζόταν ότι μια απλή «βουτιά στη θερμοκρασία της μύτης» μπορεί να αποκαλύψει τόσα για το πώς νιώθουμε πραγματικά;
Με πληροφορίες από BBC
