Την προηγούμενη εβδομάδα ο πρόεδρος της Google, Έρικ Σμιντ, στο πλαίσιο συζήτησης για το μέλλον της τεχνολογίας στο Νταβός, δήλωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι το Internet θα... εξαφανιστεί, εννοώντας ότι θα ενσωματωθεί σε τέτοιο βαθμό στην καθημερινότητα των ανθρώπων, ώστε θα γίνει αόρατο.
«[...] θα υπάρχουν τόσο πολλές μοναδικές IP διευθύνσεις... θα υπάρχει σε συσκευές, σε σένσορες, σε πράγματα που θα φοράμε, σε πράγματα με τα οποία θα αλληλεπιδρούμε, ώστε δεν θα αισθανόμαστε καν την παρουσία (σ.σ. του Ίντερνετ). Θα βρίσκεται παντού δίπλα μας, ανά πάσα στιγμή» – Eric Schmidt
Φυσικά, οι δηλώσεις του Έρικ Σμιντ που αφορούν την έννοια του «Internet of Things» (που τείνει να γίνει «of Everything») και του παγκόσμιου δικτύου διασυνδεδεμένων συσκευών (κλασικό παράδειγμα το ψυγείο που παραγγέλνει τρόφιμα από το Ίντερνετ όταν οι σένσορές του ανιχνεύσουν ότι αδειάζει) προκάλεσαν αίσθηση και πολλά ερωτηματικά, ιδίως όσον αφορά την ιδιωτικότητα και τα προσωπικά δεδομένα.
Eιδικοί σε θέματα ασφαλείας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τις εκατοντάδες σημερινές start-up που ήδη βλέπουν στο Internet of Everything ένα νέο Ελντοράντο προειδοποιούν ότι επιβάλλεται η θέσπιση ενός νομικού πλαισίου που θα λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που λειτουργεί, φερ' ειπείν, ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας στον offline κόσμο.
Ξεκινήσαμε να χρησιμοποιούμε το Ίντερνετ από τους κλασικούς πια επιτραπέζιους υπολογιστές. Στη συνέχεια από το smartphone και τα tablets μας, ακόμα και εν κινήσει. Σήμερα το Ίντερνετ κατακτά τα σπίτια και τις ηλεκτρικές συσκευές μας, κυρίως την τηλεόραση, τον χώρο εργασίας, τις πόλεις.
Οι προβλέψεις των αναλυτών της έγκυρης εταιρείας Gartner καταδεικνύουν ότι το Internet of Things θα καταλαμβάνει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας των ηλεκτρονικών συσκευών ευρείας κατανάλωσης, φτάνοντας τις 25 δισεκατομμύρια συσκευές έως το 2020 από τις σχεδόν 4,9 δισ. που κυκλοφορούν σήμερα.
Μιλάμε, λοιπόν, για μια αγορά που γιγαντώνεται και πρόκειται να δημιουργήσει αργά και σταθερά ένα μεταλλαγμένο παγκόσμιο δίκτυο. Ένα sensornet, που θα καταγράφει αμέτρητα Terabytes δεδομένων, κυρίως προσωπικής φύσης, όπως η τοποθεσία μας, η συντροφιά μας, οι καθημερινές μας συνήθειες.
Έτσι, όσο το Ίντερνετ θα κινείται προς την αφάνεια, το ίδιο παρασκηνιακές θα είναι και οι ενέργειες μιας αναδυόμενης κάστας διαφημιστών, marketeers, υπηρεσιών και εταιρειών που θα ξοδεύουν χρόνο και χρήμα ώστε να δημιουργήσουν έναν παγκόσμιο χάρτη σχετικά με το ποιοι είμαστε και τι κάνουμε. Και όλα αυτά με βάση τα στοιχεία που θα τους δίνουμε ή θα παίρνουν χωρίς τη συγκατάθεσή μας, αφού θα έχουμε συμφωνήσει σε σελίδες όρων χρήσης με ένα κλικ, για να μας πουλάνε προϊόντα που ταιριάζουν στο lifestyle μας.
Με βάση το δυστοπικό αυτό σενάριο, ειδικοί σε θέματα ασφαλείας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τις εκατοντάδες σημερινές start-up που ήδη βλέπουν στο Internet of Everything ένα νέο Ελντοράντο προειδοποιούν ότι επιβάλλεται η θέσπιση ενός νομικού πλαισίου που θα περιορίζει την ελεύθερη διακίνηση και θα ελέγχει τον τρόπο διαχείρισης αυτών των data, ενός πλαισίου που θα λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που λειτουργεί, φερ' ειπείν, ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας στον offline κόσμο. Πρόκειται για μια κίνηση που πρέπει να γίνει όσο είναι ακόμα νωρίς.
σχόλια