Η εντυπωσιακή «μονομαχία» στον τελικό του ύψους στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο τελείωσε με τον πιο εκπληκτικό τρόπο: ο Μουτάζ Μπαρσίμ και ο Τζιανμάρκο Ταμπέρι αποφάσισαν να μοιραστούν το χρυσό μετάλλιο. 

 

Οι δύο πρωταθλητές έφτασαν έως και το 2,37 μ. χωρίς να χάσουν καμία προσπάθεια. Όταν αμφότεροι απέτυχαν στα 2,39 μ., τους πλησίασε ένας κριτής προκειμένου να τους ενημερώσει για τη διαδικασία του μπαράζ. 

 

«Μπορούμε να έχουμε δύο χρυσά μετάλλια;», τον ρώτησε ο Μπαρσίμ. Όταν ο κριτής απάντησε καταφατικά, οι δύο αθλητές έδωσαν τα χέρια, ο Ταμπέρι πήδηξε στην αγκαλιά του φίλου του και άρχισαν οι πανηγυρισμοί. Μαζί τους στο βάθρο, για να πάρει το χάλκινο μετάλλιο, θα ανεβεί ο Λευκορώσος Μαξίμ Νεντασεκάου, ο οποίος επίσης πέρασε τα 2,37 μέτρα. 

 

 

«Τον κοίταξα, με κοίταξε και το ξέραμε. Απλά κοιτάξαμε ο ένας τον άλλον και αυτό ήταν, τελείωσε. Δεν χρειαζόταν (μπαράζ)», εξήγησε ο Μπαρσίμ αργότερα. 

 

«Είναι ένας από τους καλύτερους φίλους μου, όχι μόνο εντός αλλά και εκτός στίβου. Δουλεύουμε μαζί. Είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Αυτό είναι το πραγματικό πνεύμα του αθλητισμού και είμαστε εδώ για να στείλουμε αυτό το μήνυμα», συμπλήρωσε ο άλτης από το Κατάρ. 

 

Τόκιο: «Μπορούμε να έχουμε δύο χρυσά;»- Η στιγμή που Μπαρσίμ και Ταμπέρι αποφασίζουν να μοιραστούν τη νίκη στο ύψος
Πηγή φωτό EPA

 

Πανηγυρισμός με τον γύψο 

 

Για τον Τζιανμάρκο Ταμπέρι, αυτό το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο ήταν η τεράστια δικαίωση, μετά τον πολύ σοβαρό τραυματισμό που είχε το 2016. 

 

Μάλιστα, ο Ιταλός άλτης πανηγύρισε μαζί με τον γύψο που αναγκάστηκε να φορέσει έπειτα από την επέμβαση που υποβλήθηκε. «Ο δρόμος για το Τόκιο», είχε γράψει πάνω στον γύψο. 

 

Τόκιο: «Μπορούμε να έχουμε δύο χρυσά;»- Η στιγμή που Μπαρσίμ και Ταμπέρι αποφασίζουν να μοιραστούν τη νίκη στο ύψος
Πηγή φωτό EPA

 

Μόλις τρεις εβδομάδες πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο- όπου θα ήταν το φαβορί- ο Ταμπέρι έπαθε ρήξη συνδέσμων στον αστράγαλο, επιχειρώντας να περάσει τα 2,41 μέτρα.

 

«Έπειτα από τον τραυματισμό μου απλά ήθελα να επιστρέψω, αλλά τώρα έχω αυτό το χρυσό, είναι απίστευτο. Το ονειρεύτηκα τόσο πολλές φορές», δήλωσε ο Ταμπέρι μετά τον τελικό. 

 

«Το 2016 μου είπαν ότι υπήρχε ο κίνδυνος να μην μπορέσω να αγωνιστώ ξανά. Ήταν ένα μακρύ ταξίδι», συμπλήρωσε ο Ιταλός. 

 

«Είναι απίστευτο, ένα όνειρο από το οποίο δεν θέλω να ξυπνήσω», δήλωσε από την πλευρά του ο Μπαρσίμ, που κι εκείνος έπαθε ρήξη συνδέσμων το 2018 και έμεινε 11 μήνες εκτός αγώνων. «Έχω περάσει πολλά, ήταν πέντε χρόνια με τραυματισμούς και αναποδιές. Αλλά είμαστε εδώ σήμερα και μοιραζόμαστε αυτή τη στιγμή και όλες τις θυσίες», συμπλήρωσε ο άλτης από το Κατάρ. 

 

Πώς ξεκίνησε αυτή η φιλία 

 

Ο Τζιανμάρκο Ταμπέρι και ο Μουτάζ Μπαρσίμ δεν είναι απλά δύο αθλητές που συναντιούνται συχνά σε αγώνες υψηλού επιπέδου. Είναι φίλοι και δέθηκαν περισσότερο όταν ο Ιταλός περνούσε την πιο δύσκολη περίοδο της καριέρας του. 

 

Ήταν όταν ο Ταμπέρι επέστρεψε στους αγώνες μετά τον πολύ σοβαρό τραυματισμό του, αλλά τα πράγματα δεν πήγαιναν καθόλου καλά. Έπειτα από αγώνα στο Παρίσι, όπου δεν κατάφερε να περάσει το αρχικό ύψος, άρχισε να αμφιβάλει για το αν θα μπορέσει να επανέλθει ποτέ στο επίπεδο που ήταν. 

 

«Άλλοι αθλητές με πλησίασαν, αλλά δεν ήθελα να μιλήσω σε κανέναν. Πήγα απευθείας στο δωμάτιό μου», είχε περιγράψει σε άρθρο του στο περιοδικό Spikes το 2018. 

 

«Την επόμενη ημέρα, ο Μουτάζ (Μπαρσίμ) άρχισε να χτυπάει την πόρτα και δεν έφευγε. Στην αρχή ήθελα απλά να φύγει. Επέμεινε και φώναζε “Γκίμπο, σε παρακαλώ, θέλω να σου μιλήσω”. Οπότε υπέκυψα και τον άφησα να μπει», συνέχισε. 

 

«Συζητήσαμε. Έκλαψα μπροστά του. Προσπάθησε να με ηρεμήσει και μου είπε αυτό που έπρεπε να πει. “Μην προσπαθείς να το πιέσεις”, μου έλεγε συνέχεια. “Είχες έναν μεγάλο τραυματισμό, έχεις επιστρέψει ήδη στα Diamond League. Κανένας δεν το περίμενε αυτό. Αλλά πρέπει να πάρεις τον χρόνο σου, να μην περιμένεις υπερβολικά πολλά, υπερβολικά νωρίς από τον εαυτό σου”». 

 

Το πιο σημαντικό όμως που τον βοήθησε να συνειδητοποιήσει, εξήγησε ο Ταμπέρι ήταν ότι έπρεπε να αγωνίζεται «για τον εαυτό μου και όχι για τους άλλους». Έπειτα από αυτή τη συζήτηση, ο Ιταλός έκλεισε αμέσως έναν αγώνα στη Βουδαπέστη. Εκεί, πέρασε τα 2,28 μ., ήταν η καλύτερη επίδοσή του μετά την επιστροφή. «Κάτι μέσα μου άλλαξε εκεί. Ήμουν ξανά άλτης του ύψους».