Συνέντευξη στο Spiegel παραχώρησε ο Πρόεδρο της Δημοκρατίας δηλώνοντας σε αυτή ότι δεν μπορεί να διανοηθεί ένα Grexit και πως η Ελλάδα θα αποπληρώσει το χρέος μετά το τελευταίο σεντ.
Ο κ. Παυλόπουλος προτείνει επίσης σε αυτή τη συνέντευξη, Ελλάδα και Γερμανία να πάνε στο δικαστήριο της Χάγης για το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων.
Ο κ. Παυλόπουλος ασκεί κριτική και στις πολιτικές λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα, τονίζοντας ότι ορισμένα από τα μέτρα που επιβλήθηκαν είναι αντίθετα με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Παράλληλα υποστηρίζει ότι τμήματα των προγραμμάτων λιτότητας «δεν ήταν καθόλου αναπτυξιακά αλλά έσπρωχναν την Ελληνική οικονομία σε τροχιά ύφεσης».
Για την αδυναμία συμφωνίας με τους δανειστές ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σημειώνει ότι ευθύνεται μια αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη λέγοντας χαρακτηριστικά: «Κατά την άποψη μου ολοένα περισσότερες αποφάσεις πλέον λαμβάνουν τεχνοκράτες αντί των πολιτικών».
«Πιστεύω ότι σε συγκεκριμένα θέματα η Ευρώπη θα πρέπει ορισμένες φορές να λειτουργεί με πολιτικές αποφάσεις, υπερκεράζοντας τους τεχνοκράτες, όταν η τεχνοκρατική άποψη είναι αντίθετη με τους μεγάλους, μακροπρόθεσμους στόχους της ΕΕ» προσθέτει.
Ακόμη επισημαίνει ότι είναι προβληματική η κριτική για τον κατώτατο μισθό και άλλα εργασιακά δικαιώματα στην Ελλάδα: «Δεν ζητάμε κάτι περισσότερο για τους Έλληνες από αυτό που το Γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο θεωρεί ως ένα θεμελιωμένο κοινωνικό δικαίωμα για τον Γερμανικό λαό», λέει.
Για τις υποχρεώσεις της Ελλάδας προς τους πιστωτές ο κ. Παυλόπουλος σημειώνει: «Θα πληρώσουμε ό,τι χρωστάμε έως το τελευταίο ευρώ. Θέλουμε ένα ισοσκελισμένο προϋπολογισμό και σταδιακά να προχωρήσουμε σε μείωση του χρέους μας».
Ακομη εμφανίζεται αισιόδοξος για επίτευξη συμφωνίας ενώ για την Μέρκελ και τον Σόιμπλε λέει: «Πιστεύω πως θέλουν μια ευρωπαϊκή Γερμανία και όχι μια Γερμανική Ευρώπη».
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προαναγγέλλει επίσης την επίσκεψη του στη Γερμανία και τη συνάντηση του με τον Γερμανό ομόλογό του κ. Γκάουκ στον οποίο, όπως λέει, θα θέσει και το ζήτημα των αποζημιώσεων.
Αναφέρει ότι οι δύο χώρες θα πρέπει να βρουν ένα κοινό έδαφος για να κριθεί το θέμα, όπως για παράδειγμα το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. «Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λύνουν τις διαφορές τους οι πολιτισμένες χώρες» λέει χαρακτηριστικά.
Για τις «απειλές» περί κατάσχεσης γερμανικής περιουσίας στην Ελλάδα αναφέρει ότι «τέτοιες συζητήσεις είναι ανόητες». Προτείνει δε την ιδέα ενός καταπιστεύματος μέσω του οποίου τα θύματα των Ναζί θα μπορούσαν να λάβουν ατομικές αποζημιώσεις.
