Τα δύο τρίτα του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Ύφαλου της Αυστραλίας παρουσίασαν τη μεγαλύτερη ποσότητα κοραλλιογενούς κάλυψης τα τελευταία 36 χρόνια.
Ωστόσο, παραμένει ευάλωτος σε ολοένα και συχνότερη μαζική λεύκανση, σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα μακροπρόθεσμης παρακολούθησης.
Η ανάκαμψη στις κεντρικές και βόρειες περιοχές του υφάλου της UNESCO, που εμπεριέχεται στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, έρχεται σε αντίθεση με τη νότια περιοχή, όπου σημειώθηκε απώλεια κοραλλιογενούς κάλυψης λόγω των εστιών ακανθωδών αστερίων, δήλωσε το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Θαλάσσιων Επιστημών (AIMS), στην ετήσια έκθεσή του.
«Αυτό που βλέπουμε είναι ότι ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος εξακολουθεί να είναι ένα ανθεκτικό σύστημα. Εξακολουθεί να διατηρεί αυτή την ικανότητα να ανακάμπτει από διαταραχές», δήλωσε στο Reuters ο επικεφαλής του προγράμματος παρακολούθησης της AIMS, Mike Emslie.
«Αλλά το ανησυχητικό είναι ότι η συχνότητα αυτών των γεγονότων που αναστατώνουν τη ζωή στο Ύφαλο αυξάνεται, ιδιαίτερα της μαζικής λεύκανσης των κοραλλιών», πρόσθεσε.
Η έκθεση έρχεται την ώρα που η UNESCO εξετάζει εάν θα κατατάξει τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο στις περιοχές της λίστας «σε κίνδυνο», μετά από επίσκεψη ειδικών της UNESCO τον Μάρτιο.
Η συνεδρίαση της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς όπου η τύχη του υφάλου ήταν στην ημερήσια διάταξη επρόκειτο να διεξαχθεί στη Ρωσία τον Ιούνιο, αλλά αναβλήθηκε λόγω της εισβολής στην Ουκρανία.
Σε ένα βασικό μέτρο της υγείας των υφάλων, η AIMS με βάση τις μακροπρόθεσμες έρευνες της στον ύφαλο, ορίζει ως υψηλής αξίας την κάλυψη σκληρών κοραλλιών άνω του 30%.
Στη βόρεια περιοχή, η μέση κάλυψη των σκληρών κοραλλιών αυξήθηκε στο 36% το 2022 από το χαμηλό του 13% το 2017, ενώ στην κεντρική περιοχή η κάλυψη αυξήθηκε σε 33% σε σχέση με το 12% το 2019.
Πρόκειται δε, για τα υψηλότερα επίπεδα που καταγράφηκαν και στις δύο περιοχές από τότε που το ινστιτούτο άρχισε να παρακολουθεί τον ύφαλο το 1985.
Στη νότια περιοχή, ωστόσο, η οποία γενικά έχει υψηλότερη κάλυψη από τις άλλες δύο περιοχές, το ποσοστό μειώθηκε στο 34% το 2022 από 38% ένα χρόνο νωρίτερα.
Η ανάκαμψη έρχεται μετά την τέταρτη μαζική λεύκανση τα τελευταία 7 χρόνια και την πρώτη κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του φαινομένου La Nina, που συνήθως φέρνει χαμηλότερες θερμοκρασίες. Αν και εκτεταμένη, σύμφωνα με το ινστιτούτο, η λεύκανση το 2020 και το 2022 δεν ήταν τόσο επιζήμια όσο το 2016 και το 2017.
Από την άλλη πλευρά, η ανάπτυξη της κάλυψης οφείλεται στα κοράλλια Acropora, τα οποία η AIMS είπε ότι είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε ζημιές από τα κύματα, στη θερμική καταπόνηση και στους ακανθώδεις αστερίες».
»Είμαστε πραγματικά σε αχαρτογράφητα νερά όσον αφορά τις επιπτώσεις της λεύκανσης και το τι σημαίνει να προχωρήσουμε μπροστά. Αλλά από σήμερα, εξακολουθεί να είναι ένα φανταστικό μέρος», είπε ο Emslie.
