Tι ακριβώς είναι το Marathon Project;
Eίναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία γιατί κανείς δεν ήξερε ακριβώς τι είναι και πώς θα πάει. Κράτησε 12 ώρες και πάνω στις πρώτες 3-4 κατάλαβα τι ακριβώς συνέβαινε. Μια περφόρμανς συνεντεύξεων από πολλές προσωπικότητες από όλους τους χώρους, που απαντούσαν και σε ερωτήσεις που είχαν κοινή θεματική, όπως για την Ελλάδα του σήμερα, πώς είναι να βρίσκεσαι κάτω από την Ακρόπολη, τη δουλειά σου και διάφορα άλλα πράγματα.
Eσείς τι συμμετοχή είχατε στο όλο project;
Παίχτηκε ένα κομμάτι μου, το «Typewriter Tune», με σόλο βιολί στη μέση της συνέντευξης που έδωσα και επίσης είπα τη γνώμη μου για τον Ιάννη Ξενάκη.
Πόσο χρόνο είχε στη διάθεσή του ο κάθε ομιλητής;
Δεκαπέντε με είκοσι λεπτά, και δεν ήταν καθόλου κουραστικό. Μάλιστα, κάθισα σε όλο το Marathon Project που κράτησε συνολικά πάνω από 12 ώρες. Μου άρεσαν τα κοινά στοιχεία μεταξύ ατόμων με διαφορετικό background και διαφορετικές αντιλήψεις για την τέχνη και τη ζωή. Όλο αυτό το πράγμα είχε μια φανταστική γοητεία και αντί για κουραστικό, στο τέλος ήταν απόλυτα καθαρτικό. Από τις 23:00 και ύστερα μείναμε ακόμα λιγότεροι. Σαν μια παράσταση θεάτρου από αυτές που κρατούν 9 και 10 ώρες. Έχασα τον χρόνο και ταυτίστηκα με αυτούς που μιλούσαν.
Πόσα άτομα συμμετείχαν;
Τριάντα επτά άτομα έδωσαν συνέντευξη και εντυπωσιακό ήταν πως έμεινε μέχρι το τέλος και ο Τζεφ Κουνς.
Tι σας έκανε μεγάλη εντύπωση;
Τα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση ήταν οι διάφοροι καλλιτέχνες που ξεχώρισα, αλλά και το γεγονός πως το είδα ως σύνολο, μια μάχη που έφερε κρυμμένες συγγένειες διαφορετικές μεταξύ τους. Οι curators βοήθησαν στον μέγιστο βαθμό σε αυτήν τη διαδικασία, όπου εξελισσόταν η διαφορετικότητα έκφρασης μέσα από συζητήσεις χωρίς κάποιο πρόγραμμα αλλά με απόλυτη ελευθερία. Συντόνιζαν την ελευθερία.
O κόσμος στήριξε το Marathon Project;
Ήταν φίσκα η αίθουσα για πολλές ώρες. Ήταν ασφυκτικά γεμάτη και μπορούσες να φας, να πιεις, ήσουν άνετος ως ακροατής και θεατής. Ήταν πολύ συναρπαστικό με την όλη ελευθερία που είχε το Marathon Project.
σχόλια