Ο φυσικός με σημαντικό ερευνητικό έργο Τάσος Τραυλός, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 69 ετών, με την οικογένεια του να καλεί όσους επιθυμούν να τιμήσουν τη μνήμη του να ενισχύσουν το Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλληνίας.
Ο Τάσος Τραυλός γεννήθηκε στην Κεφαλονιά το 1955, μεγάλωσε στο Ρατζακλή όπου τελείωσε και το δημοτικό σχολείο, ενώ συνέχισε στο Λεόντειο Λύκειο στην Αθήνα. Από μικρός ήταν ανήσυχο πνεύμα, εφευρετικός, κοινωνικά δραστήριος και πολιτικοποιημένος.
Ολοκλήρωσε με επιτυχία τις σπουδές του στην Βρετανία: Bachelor of Science στη Φυσική, University of London, Queen Mary College, Master of Science στη Φυσική και Τεχνολογία των Ημιαγωγών, Brunel University, Diploma of Imperial College, Ηλεκτρικά Υλικά, Doctor of Philosophy, University of London, Imperial College.
Ο Τάσος Τραυλός ήταν ένας μεθοδικός επιστήμονας με την ερευνητική του δραστηριότητα να επικεντρώνεται στην ανάπτυξη υλικών και τον χαρακτηρισμό τους με ηλεκτρονική μικροσκοπία, οπτικές και ηλεκτρικές μεθόδους. Ειδικότερα, ασχολήθηκε με ορισμένες κατηγορίες υλικών με εφαρμογές στην μικροηλεκτρονική και την οπτοηλεκτρονική. Πραγματοποίησε 103 επιστημονικές δημοσιεύσεις, 60 ανακοινώσεις σε συνέδρια και εκατοντάδες εμπειρογνωμοσύνες, τεχνικές αναφορές και μελέτες. Είχε εξελιχθεί σε Ερευνητή Α’ βαθμίδας στο Ινστιτούτο Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας, ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος ενώ διετέλεσε επί σειρά ετών Διευθυντής Ερευνών στο Εργαστήριο Ηλεκτρονικής Μικροσκοπίας.
Το 2005 αξιοποίησε τις επιστημονικές γνώσεις του και ίδρυσε τη spin-off εταιρεία ΠΛΙΝΙΟΣ Α.Ε. που εδρεύει στο Τεχνολογικό Πάρκο Αττικής και έχει ως αντικείμενο την ανίχνευση αμιάντου και άλλων επικίνδυνων υλικών και τη μελέτη αντιμετώπισης των κινδύνων που προκύπτουν από αυτά. Η κοινωνική προσφορά του ήταν ανεκτίμητη καθώς σχεδίασε με συστηματικότητα παρεμβάσεις κλίμακας, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, για την ασφαλή απομάκρυνση αμιάντου και άλλων επικινδύνων υλικών από βιομηχανικές εγκαταστάσεις και κτίρια. Αναμφίβολα με τη δράση του λειτούργησε σαν ασπίδα προστασίας για χιλιάδες εργαζόμενους που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον αμίαντο στον εργασιακό τους περιβάλλον.
Τα τελευταία χρόνια δεν πέρασε απλά στην εργασιακή αποστρατεία. Αντίθετα, επέστρεψε στην Κεφαλονιά που αγαπούσε και πρωτοστάτησε στον εκσυγχρονισμό της οικογενειακής τουριστικής επιχείρησης ενώ παράλληλα έγινε ένας «επίμονος οινοποιός». Αξιοποίησε την διαίσθηση του, την ερευνητική του δεινότητα, την ακρίβεια στις μετρήσεις και τη συστηματικότητα στην παρακολούθηση της οινοποίησης με αποτέλεσμα η μικρή παραγωγή μαυροδάφνης να είναι πάντοτε εξαιρετικής ποιότητας.
