Την υποχρέωση της πολιτεία να εξασφαλίζει αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες, υπενθυμίζει δικαστική απόφαση, που δικαίωσε οικογένεια αιτούντων άσυλο.
Με τη δικαστική απόφαση επιδικάστηκε αποζημίωση, λόγω ηθικής βλάβης, σε οικογένεια αιτούντων άσυλο, για τα σοβαρά εγκαύματα από πυρκαγιά που ξέσπασε το 2016 σε δομή προσωρινής φιλοξενίας, στη Θεσσαλονίκη.
Σύμφωνα με την απόφαση, το Ελληνικό Δημόσιο οφείλει να παρέχει στους αιτούντες διεθνή προστασία ένα επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης, που να διασφαλίζει την υγεία, την κάλυψη βιοτικών αναγκών και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΑΡΣΙΣ- Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων.
Το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης έκανε δεκτή την αγωγή της οικογένειας αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα και αναγνώρισε την υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου για αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης, οι αρμόδιες αρχές της δομής- σε χώρο που είχε μισθωθεί από το ελληνικό δημόσια- είχαν την υποχρέωση να διασφαλίσουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και ασφαλείς υποδομές στέγασης στους αιτούντες άσυλο.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Η Α. μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της ήρθαν από τη Συρία στην Ελλάδα, το 2016, ζητώντας διεθνή προστασία και επανένωση με τον σύζυγο της και πατέρα των παιδιών στη Γερμανία.
Η μητέρα και τα δύο παιδιά της, όπως και εκατοντάδες άλλοι αιτούντες άσυλο, έμεναν στη δομή σε σκηνές, οι οποίες ήταν τοποθετημένες εντός κτιρίου η μία δίπλα στην άλλη, με κενό περίπου είκοσι εκατοστά ανάμεσά τους, αναφέρει η οργάνωση στην ανακοίνωση που εξέδωσε.
Τον Νοέμβριο του 2016 εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο εσωτερικό της σκηνής όπου διέμενε η Α. με τα παιδιά της. Σύμφωνα με την Πυροσβεστική Υπηρεσία η πυρκαγιά οφειλόταν σε βραχυκύκλωμα ηλεκτρικού καλωδίου μέσα στη σκηνή. Επιπλέον, η Πυροσβεστική κατέγραψε ότι καμία σκηνή δεν διέθετε θέρμανση και οικιακές συσκευές, ενώ οι φιλοξενούμενοι αναγκάζονταν να συνδέσουν καλώδια με πρόχειρο τρόπο, από τον κοινόχρηστο χώρο στις σκηνές, προκειμένου να ζεσταθούν.
Ο ανήλικος γιος της Α., 8 ετών τότε, «υπέστη πολύ σοβαρά και εκτεταμένα εγκαύματα (θερμικά και χημικά) σε πολλαπλές περιοχές του σώματος, συνολικής επιφάνειας 40%». Το παιδί νοσηλεύτηκε σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας με μηχανική υποστήριξη και στη συνέχεια υπεβλήθη σε πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις για τοποθέτηση δερματικών μοσχευμάτων στο μεγαλύτερο μέρος του προσώπου και των άκρων. Εγκαύματα υπέστη και η αδελφή του, 5 ετών τότε, η οποία επίσης νοσηλεύτηκε.
Η οικογένεια, με τη συνδρομή της νομικής υπηρεσίας της ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων προσέφυγαν το 2018 στο Διοικητικό Πρωτοδικείο, ζητώντας αποζημίωση από το Ελληνικό Δημόσιο.
Η υπόθεση συζητήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο και πριν από λίγες ημέρες το δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση, δεχόμενο ότι το αίτημα για αποζημίωση είναι νόμιμο και βάσιμο, παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς των εκπροσώπων του Δημοσίου, οι οποίοι επέρριπταν την αποκλειστική ευθύνη για ό,τι συνέβη στην οικογένεια των προσφύγων.
