Παρέμβαση διαμαρτυρίας στον ζωολογικό κήπο της Θεσσαλονίκης έκανε σήμερα ομάδα αναρχικών, με αφορμή την θανάτωση δύο ιαγουάρων στον Αττικό Ζωολογικό Κήπο.
Οι ακτιβιστές κρέμασαν πλαστικοποιημένες ταμπέλες έξω από κλουβιά ζώων με μηνύματα όπως «Ο εγκλεισμός της Άγριας Ζωής είναι το θέαμα το ανθρωποκεντρισμού» και «Τύμβοι Άγριας Ζωής».
Στη συνέχεια ανάρτησαν ένα μεγάλο πανό με το αίτημα να κλείσουν οι ζωολογικοί κήποι.
Στο κείμενο που ανάρτησαν σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου, υπογραμμίζουν πως «τα ζώα που βρίσκονται έγκλειστα μέσα σε ζωολογικούς κήπους, χάνουν την αυτονόητη ελευθερία τους και τα ένστικτά τους ενώ σε κάποιες περιπτώσεις βασανίζονται άγρια»
«Με άλλα λόγια γιατί το πρόβλημα είναι η δολοφονία των 2 τζάγκουαρ και όχι οι ίδιοι οι ζωολογικοί κήποι;» αναρωτιούνται.
Ολόκληρη η ανακοίνωση της αναρχικής ομάδας
«Τι είναι πιό φρικαλέο: ο θάνατος μέσα σε ένα κελί ή το κελί το ίδιο;
Πριν από κάποιες βδομάδες ήρθε στην επιφάνεια (ακόμα) ένα περιστατικό που επισφραγίζει την αποτρόπαιη κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στα ζώα και τη φύση. Στο Αττικό Πάρκο εν ώρα λειτουργίας, μια αντιλόπη διέφυγε υπό τον έλεγχο του προσωπικού ασφαλείας και έπεσε με δύναμη πάνω στα τζάμια του κλουβιού 2 τζάγκουαρ, καταστρέφοντας το. Τα 2 τζάγκουαρ δεν κάναν τίποτε παραπάνω από το αυτονόητο: δραπέτευσαν, διεκδικώντας την ελευθερία τους. Έτσι και ενεργοποιήθηκε το ευρωπαϊκό πρωτόκολλο ασφάλειας κατά το οποίο για λόγους προστασίας του κοινού, δόθηκε η εντολή θανάτωσης των 2 αιλουροειδών. Γιατί όμως προκαλεί τόσο σόκ η ίδια η δολοφονία των 2 ζώων και όχι ο θεσμοθετημένος αργός θάνατος μέσα από τη συνθήκη του εγκλεισμού, μια κοινωνικά νομιμοποιημένη συνθήκη για τις ανάγκες του ανθρωποκεντρικού θεάματος . Με άλλα λόγια γιατί το πρόβλημα είναι η δολοφονία των 2 τζάγκουαρ και όχι οι ίδιοι οι ζωολογικοί κήποι;
»Οι ζωολογικοί κήποι θεωρούνται χώροι κοινωνικής αναψυχής και διασκέδασης. Εκατοντάδες άνθρωποι διαφόρων ηλικιών-κυρίως οικογένειες με μικρά παιδιά-επισκέπτονται καθημερινά τους ζωολογικούς κήπους και τα εθνικά πάρκα, για να χαζέψουν κάθε λογής –άγρια και μή- ζώα. Για να περάσουν την ώρα τους ευχάριστα, υποστηρίζοντας πολλές φορές την μεγαλύτερη αντίφαση ότι επιδιώκουν να έρθουν σε επαφή με τη φύση. Όμως αναρωτήθηκε ποτέ του κανείς, τί πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτή τη συνθήκη; Εκατοντάδες ζώα ζούνε αιχμάλωτα μέσα στα κλουβιά του θεάματος, αφού έχουν απαχθεί από το φυσικό τους περιβάλλον. Αρπάζονται βίαια και καταδικάζονται σε μια «ζωή» στοιβαγμένη μέσα σε ένα κλουβί, μέχρι να πεθάνουν. Διαιωνίζουν την αιχμαλωσία τους, αφού αναπαράγονται μέσα στη φυλακή. Όταν το συνηθισμένο βαφτίζεται ως φυσιολογικό», γράφουν μεταξύ άλλων.
«Στην πραγματικότητα, τα ζώα που βρίσκονται έγκλειστα μέσα σε ζωολογικούς κήπους, χάνουν την αυτονόητη ελευθερία τους και τα ένστικτά τους ενώ σε κάποιες περιπτώσεις βασανίζονται άγρια, για να αποκτήσουν ικανότητες που θα προσφέρουν επαρκές θέαμα για τις καταναλωτικές ανάγκες. Χάνουν την αίσθηση του χώρου και του χρόνου, αφού περιορίζεται ακόμα και η ίδια τους η κίνηση. Αιχμάλωτες ζωές για το θέαμα του κοινού».
«Σκοτώνουμε καθημερινά εκατομμύρια ζώα, για τροφή, ένδυση και αναψυχή. Αν αντιλαμβανόμασταν τα ζώα ισάξια με τους εαυτούς μας , μόνο τότε θα αντιλαμβανόμασταν την βιαιότητα της συνθήκης και το βάρος των ευθυνών μας. Οι ζωολογικοί κήποι, εκθέτουν τον αργό θάνατο των ζώων. Ανθρώπινη ή μή, η ζωή οφείλει να έχει την ίδια αξία».
σχόλια