Δημοσιοποιήθηκαν τα ονόματα των δύο Ρώσων πολιτών που σκοτώθηκαν χθες μαζί με τον Έλληνα πιλότο Νίκο Καρυστινό, όταν το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν χτύπησε σε καλώδια μεσαίας τάσης και έπεσε στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στον Πόρο και στον Γαλατά. 

 

Όπως μετέδωσε το πρακτορείο Ria Novosti, οι δύο άνδρες που επέβαιναν στο μοιραίο ελικόπτερο που συνετρίβη δεκαπέντε δευτερόλεπτα μετά την απογείωσή του, ήταν οι Μιχαήλ Αμπράμοβ και Ντάβελ Ακολίνιν. Ο Αμπράμοβ, δεν είναι άλλος από τον διάσημο Ρώσο επιχειρηματία και συλλέκτη έργων τέχνης, που μεταξύ άλλων είχε ιδρύσει το μουσείο «Ρωσικής Εικόνας». Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ακολίνιν ήταν συνεργάτης του Αμπράμοβ, αλλά προς το παρόν δεν έχει γίνει κάτι άλλο γνωστό για αυτόν.

 

Τον θάνατο του 55χρονου επιχειρηματία επιβεβαίωσε ο συνεργάτης του Αμπράμοβ και πρώην υπάλληλος του μουσείου, Σεργκέι Μπριούν. «Αρχικά δεν θέλαμε να το πιστέψουμε. Όμως μου το επιβεβαίωσε ο προσωπικός του βοηθός. Υπάρχουν άνθρωποι που επικοινώνησαν με την οικογένειά του και μίλησαν με τον διευθυντή του μουσείου. Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι νεκρός», δήλωσε στο Ria.

 

Το Μουσείο Ρωσικής Εικόνας είναι η μοναδική ιδιωτική συλλογή βυζαντινών και ρωσικών έργων θρησκευτικής τέχνης που έχει μετατραπεί επισήμως σε μουσείο, αναγνωρισμένο από το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM). Όπως μετέδωσε το Ria Novosti, το μουσείο ιδρύθηκε το 2006 με πρωτοβουλία του Αμπράμοβ, που παρέμεινε ο αποκλειστικός χρηματοδότης του εγχειρήματος. Η είσοδος ήταν δωρεάν για τους επισκέπτες, στους οποίους να δινόταν η ευκαιρία να δουν από κοντά περίπου 5.000 εκθέματα ενώ διοργανώνονταν και άλλες εκδηλώσεις και σεμινάρια. 

Ο Αμπράμοβ ήταν γνωστός φιλάνθρωπος και μεταξύ άλλων είχε χρηματοδοτήσει προγράμματα υποστήριξης για βετεράνους και ορφανά παιδιά. Για την απώλειά του έγραψε στο Facebook και η κριτικός τέχνης Ιρίνα Γιαζίκοβα καθώς και ο διευθυντής του Επιστημονικού Κέντρου για τον Ανατολικό Χριστιανικό Πολιτισμό, Αλεξέι Λίντοφ.

 

«Τα τελευταία χρόνια, μπορώ να πω ότι ήμασταν φίλοι και τον βοηθούσα όσο περισσότερο μπορούσα με το μουσείο του. Παρόλο που ήταν ένας σπουδαίος επιχειρηματίας στον χώρο των κατασκευών, ο Μίσα θεωρούσε το μουσειο το σημαντικότερο πνευματικό του δημιούργημα και είχε επενδύσει σε αυτό πολλά χρήματα, πιστεύοντας ειλικρινά ότι τον βοηθούσε να επιτυγχάνει και σε άλλους τομείς. Ήταν ένας αληθινός προστάτης των τεχνών, της κλάσης του Τρετιάκοβ και του Σούκιν. Αγαπούσε τη ζωή και όλες τις πτυχές της. Ο θάνατός του ήταν ταιριαστός με τη ζωή του, αφού έσβησε αστραπιαία σε μια όμορφη θάλασσα, κοντά σε ένα όμορφο νησί, ωστόσο είναι απίστευτα άδικο πόσο πρόωρα συνέβη.Μας άφησε το μουσείο του και πρέπει να το διατηρήσουμε για χάρη του ρωσικού πολιτισμού, αλλά και για να θυμόμαστε τον δημιουργό του», καταλήγει ο Λίντοφ.