Την άνοιξη έφεραν οι πελαργοί που κατέφθασαν στον θεσσαλικό κάμπο χτίζοντας τις περίτεχνες φωλιές τους.

 

Πρόκειται για τους «ταχυδρόμους» της εποχής, που φέρνουν το νέο με χαρά σε όλο τον κόσμο, καλώντας παράλληλα τους ανθρώπους να γιορτάσουν την έλευσή της.

 

«Μετά την άφιξή τους, το πρώτο που κάνουν οι πελαργοί είναι να ξεκινούν το χτίσιμο-διόρθωση της φωλιάς έτσι ώστε να είναι έτοιμη για την γέννηση των αβγών και αργότερα την φροντίδα των νεοσσών» εξηγεί η Εύα Στετς, συντονίστρια των δακτυλιώσεων των λεύκων πελαργών του Ελληνικού Κέντρου Δακτυλίωσης Πουλιών, μελετητής του Λευκού πελαργού και μέλος του White Stork Research Group.

 

Τόσο με την διόρθωση της φωλιάς όσο και με την επώαση ασχολούνται και οι δυο γονείς. Η επώαση κρατάει πάνω από ένα μηνά και μετά, όταν θα εκκολαφτούν τα μικρά πάλι και οι δυο γονείς εναλλάξ θα τα φροντίζουν, θα τα ταΐζουν.

 

Εύα Στετς
Εύα Στετς

Η κα Στετς δεν παραλείπει να τονίσει πως «οι νεαροί πελαργοί μένουν στη φωλιά - και φροντίζονται από τους γονείς μέχρι που θα φύγουν τον Αύγουστο - αλλά κάνουν τις πρώτες πτήσεις μετά από περίπου δύο μήνες».

 

Οι Πελαργοί στη Θεσσαλία έρχονται την ίδια εποχή που έρχονται σε όλη την Ελλάδα, δηλαδή, από τα μέσα Μαρτίου μέχρι τον Απρίλιο. Κάποιοι μπορεί να έρθουν λίγες ημέρες νωρίτερα ή αργότερα.

 

Εδώ σημαντικός θα είναι ο ρόλος, προσθέτει η κα Στετς, στο πού είχαν περάσει το χειμώνα οι πελαργοί και πόσα χιλιόμετρα θα έχουν να κάνουν για να φτάσουν στις φωλιές. Για παράδειγμα, επισημαίνει, «ένας πελαργός που πέρασε τον χειμώνα στη Νότια Αφρική θα έρθει πιο αργά από αυτόν που ήταν για παράδειγμα στο Σινά της Αιγύπτου. Πιο νωρίς θα φτάσει όμως στη φωλιά ο πελαργός που πέρασε το χειμώνα στο Ισραήλ».

 

«Οι πελαργοί αρχίζουν να φεύγουν από την Ελλάδα στις αρχές Αυγούστου. Οι περισσότεροι φεύγουν στα μέσα ή προς το τέλος του Αυγούστου και κάποιοι ακόμα και το Σεπτέμβρη» εξηγεί.

 

Εύα Στετς
Εύα Στετς

Μιλώντας για τα ζευγάρια των πελαργών η κ. Στετς, σημειώνει ότι «δεν είναι κάθε χρόνο τα ίδια. Αυτό που ενώνει τα ζευγάρια είναι μια καλή φωλιά και στη φωλιά γυρίζουν, κατά τη μετανάστευση υπάρχουν αρκετοί κίνδυνοι και πολλά άτομα σκοτώνονται, όποτε η φύση τα 'κανονίζει' έτσι ώστε οι πελαργοί να μην είναι πάντα μονογαμικοί, κάποιες φορές τα ζευγάρια αλλάζουν σύντροφο, άλλες φορές -αν η φωλιά προσελκύει άλλο άτομο- οι πελαργοί πολεμούν για τη θέση στη φωλιά και μάχονται μεταξύ τους».

 

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει για τα προβλήματα και τους μεγάλους κινδύνους που εγκυμονούν και για το πόσο θα πρέπει να συμβάλλουν οι πολίτες ώστε να αποτραπεί αυτή η αρνητική εικόνα που έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών πελαργών.

 

«Τα πιο πολλά προβλήματα και μεγάλοι κίνδυνοι για τους πελαργούς είναι τα καλώδια της ΔΕΗ και σε αυτά σκοτώνονται κάθε χρόνο πολλοί - τόσο τα ενήλικοι όσο και οι νεαροί πελαργοί, όταν αρχίζουν να πετάνε».

 

«Μεγάλο κίνδυνο, ειδικά για τους νεοσσούς αποτελούν διάφορα επικίνδυνα σκουπίδια, όπως πετάμενοι σπάγκοι, πετονιές, σκοινιά, τσουβάλια, πλαστικές σακούλες κτλ. Οι γονείς -χωρίς να το καταλαβαίνουν- φέρνουν αυτά στις φωλιές (σαν μαλακό υλικό) και οι νεοσσοί μπλέκονται σε αυτά με τραγικά αποτέλεσμα (νεκρώνονται και κόβονται τα πόδια τους γιατί πριν σηκωθούν μπουσουλάνε στην φωλιά)», επισημαίνει η συντονίστρια του Κέντρου Δακτυλίωσης Πουλιών.

 

«Πρέπει όλοι μαζί από κοινού, να σταματήσουμε αυτόν τον το κίνδυνο και μπορούμε - γιατί είναι εύκολο να το αποτρέψουμε» εξηγώντας πως «μπορούμε να μαζέψουμε όποιον σπάγκο και τσουβάλι θα βρούμε στον δρόμο μας (και ας μην το είχαμε πετάξει εμείς). Στα χεριά μας είναι να το μεταδώσουμε και σε άλλους».

 

«Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αποτρέψουμε αρκετούς φρικτούς θανάτους νεαρών πελαργών! Παντού όπου υπάρχουν πελαργοί - ας μας γίνει συνήθεια, ότι θα μαζεύουμε κάθε σπάγκο που βλέπουμε και θα τον πετάμε στα σκουπίδια. Άλλοι κίνδυνοι είναι και τα φυτοφάρμακα, το παράνομο κυνήγι, οι χημικές ουσίες-δηλητήρια, ο διωγμός των πελαργών και το γκρέμισμα των φωλιών από τους ανθρώπους, η αποξήρανση των βιοτόπων κα» συνεχίζει.

 

Όσον αφορά τον αριθμό των πελαργών ότι στην επίσημη παγκόσμια απογραφή των πελαργών στο Census του 2004 υπήρχαν στη Θεσσαλία 134 ζευγάρια και σε όλη την Ελλάδα 2.284.

 

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ