Έξι μικροσκοπικοί πίνακες, που χωρούν στο μάτι μιας καρφίτσας χωρίς να ξεπερνούν σε διαστάσεις το μισό χιλιοστό, πωλήθηκαν για περισσότερα από 105.00 ευρώ. Ως το 2018, ο καλλιτέχνης δεν ήταν καν ζωγράφος.
Για την ακρίβεια, ο David A Lindon ήταν μηχανικός στο επάγγελμα. Μέχρι που ξύπνησε μια νύχτα, έχοντας την έμπνευση να γίνει γλύπτης και ζωγράφος μικροσκοπικών διαστάσεων, χρησιμοποιώντας για καλλιτεχνικό του «εργαστήρι» την ελάχιστη επιφάνεια ενός μικροσκοπίου. Άλλωστε για τα έργα του δεν χρειάζονταν περισσότερο χώρο και, όταν τα τελείωνε, μπορούσε να αποθηκεύσει τους πίνακές του στην τρύπα μιας καρφίτσας.
Για την τελευταία του συλλογή, δεν χρειάστηκε καν να εμπνευστεί κάτι καινούργιο και προτίμησε να αντιγράψει πασίγνωστα αριστουργήματα σε μισό χιλιοστό. Αντέγραψε όσο πιο πιστά γινόταν την Κραυγή του Munch, το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι του Vermeer, τα Νούφαρα του Μονέ, το Κορίτσι με το Μπαλόνι του Banksy και δύο πίνακες του Βαν Γκογκ - την Έναστρη Νύχτα και τα Ηλιοτρόπια.
Όλα τα έργα πωλήθηκαν σε ιδιώτες συλλέκτες έναντι 17.676 ευρώ έκαστο, πριν καν την πρώτη του έκθεση.
Ο Lindon εμπνεύστηκε από ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα για τον μικρό-καλλιτέχνη Willard Wigan, βρίσκοντας την δουλειά του εκπληκτική. Περιγράφει πως ξύπνησε μέσα στη μέση μιας νύχτας, αποφασισμένος να γίνει και αυτός μικρο-ζωγράφος. Τώρα, ο Wigan επιστρέφει το κομπλιμέντο χαρακτηρίζοντας «πολύ καλή» την δουλειά του Lindon. «Οι καλύτεροι μικρο-καλλιτέχνες του κόσμου είναι Βρετανοί. Εγώ, ο Graham Short και ο David A Lindon», λέει.
Σύντομα οι μινιατούρες του Lindon για τον Freddie Mercury και την Amy Winehouse, άρχισαν να τραβούν την προσοχή. Μόλις πρόσφατα ξεκίνησε να ασχολείται και με διάσημα αριστουργήματα, θέλοντας να βάλει μία ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση στον εαυτό του. «Φαινόταν το φυσιολογικό βήμα να εξερευνήσω πίνακες και να ανακαλύψω σε πόσο μικρή κλίμακα μπορώ να φτάσω».
«Αν και για την δημιουργία ενός μικρο-πίνακα η διαδικασία είναι ίδια με αυτήν ενός πίνακα κανονικού μεγέθους, υπάρχει μεγαλύτερη συγκέντρωση στη μεταφορά των αισθητικών ποιοτήτων του πρωτότυπου σε μικρότερη κλίμακα», εξηγεί, προσθέτοντας ότι δουλεύει συνήθως τις νύχτες σε κατάσταση «έκστασης χωρίς συναισθήματα», για να αποφεύγει τις ενοχλήσεις και τους ανεπιθύμητους θορύβους.
Για κάθε πίνακα του μισού χιλιοστού, χρειάζεται περισσότερο από έναν μήνα σε μία πρόκληση που είναι εξίσου φυσική και διανοητική. «Πρέπει να ρίξω τους παλμούς της καρδιάς μου ουσιαστικά. Ελέγχω τα νεύρα μου, σταθεροποιούμαι, χάνομαι στον κόσμο ου, στ' αλήθεια. Το μόνο που απολαμβάνω είναι η ολοκλήρωση των έργων. Αυτή η ανακούφιση και, μετά, όταν βλέπω τις εκφράσεις χαράς και έκπληξης στα πρόσωπα των ανθρώπων. Είναι φανταστικό.
Συνολικά δώδεκα έργα του εκτίθενται στο Γουολβερχάμπτον, στο Κέντρο Lighthouse Media μέχρι τις 29 Οκτωβρίου.
