Versus Medici: Το αριστούργημα του Μπασκιά θα γίνει το πιο ακριβό έργο του;

Versus Medici: Το αριστούργημα του Μπασκιά θα γίνει το πιο ακριβό έργο του; Facebook Twitter
Jean-Michel Basquiat, Versus Medici, 1982. | Courtesy Sotheby's
0

Για πρώτη φορά βγαίνει σε δημοπρασία το αριστουργηματικό έργο του Ζαν Μισέλ Μπασκιά «Versus Medici» και αναμένεται να γίνει το πιο ακριβό έργο του αφού η αρχική του εκτίμηση είναι 50 εκατομμύρια δολάρια.

Το έργο - σταρ του πιο λαμπερού και απρόβλεπτου νέου καλλιτέχνη της δεκαετίας του ‘80 θα δημοπρατηθεί τον Μάιο και ο οίκος Σόθμπις ανακοίνωσε την πώληση με ένα υποβλητικό βίντεο ένα μήνα αφότου το έργο του Μπασκιά,  Warrior πουλήθηκε για 41,8 εκατομμύρια δολάρια στον οίκο Κρίστις στο Χονγκ Κονγκ, δημιουργώντας ρεκόρ για έργο Δυτικής Τέχνης στην Ασία.

Ο Μπασκιά έκανε το έργο Versus Medici όταν ήταν μόλις 22 ετών και στέφει τον εαυτό του νικητή του καλλιτεχνικού θρόνου έναντι της «αυτοκρατορίας» των Μεδίκων που επέβαλαν τους καλλιτέχνες της αναγέννησης και έγραψαν με το δικό τους τρόπο την ιστορία της τέχνης. Στο πρώιμο αυτό έργο του ο Μπασκιά, έχοντας επίγνωση ότι η μαύρη τέχνη είναι εκτός του κανόνα, διεξάγει το δικό του φιλόδοξο πόλεμο με την ιστορία της τέχνης, την αναγέννηση και τα μεγαλοφυή τέκνα της.

Έχοντας μελετήσει καλά την ιστορία της τέχνης, ο Μπασκιά χρησιμοποιεί σύμβολα που παραπέμπουν στην ανατομική πολυπλοκότητα των πρώιμων σχεδίων του Ντα Βίντσι, για να τονίσει το καλλιτεχνικό του δικαίωμα να είναι και αυτός μέρος της αφήγησης της δυτικής τέχνης. Στέφει τον εαυτό του, τον γιο των μεταναστών από την Αϊτή και το Πουέρτο Ρίκο, ως απόγονο των αναγεννησιακών δασκάλων με μεγάλη οπτική ένταση και δύναμη και έχοντας πλήρη επίγνωση του αποκλεισμού των καλλιτεχνών της μαύρης φυλής από τα μουσεία και τις συλλογές τέχνης.

Είναι κρίμα που ο Μπασκιά δεν έζησε για να δει τον τρόπο με τον οποίο αναμόρφωσε την τέχνη όπως προφητικά δηλώνει στο έργο του και πόσο άλλαξε το τοπίο, 30 και πλέον χρόνια μετά το θάνατό του, με τον κόσμο της τέχνης σχεδόν αγχωτικά να βιάζεται να συμπεριλάβει τους μαύρους καλλιτέχνες στη σύγχρονη αφήγηση.

Ο εμπρηστικός του τίτλος δείχνει έναν ταλαντούχο καλλιτέχνη, αυθάδη στο κατεστημένο, ανυπάκουο στον ορισμό του κανόνα της τέχνης από τους Μέδικους στην Αναγέννηση και από μεγάλους συλλέκτες και ιδρύματα στην εποχή του. Ο Μπασκιά όχι μόνο τολμά να διεκδικήσει μια θέση στο πάνθεον της τέχνης, αλλά επιδιώκει να δηλώσει και την άφιξη ενός νέου καλλιτέχνη που με τα έργα του, τελικά, θα άλλαζε τον κανόνα της τέχνης.

Είναι κρίμα που ο Μπασκιά δεν έζησε για να δει τον τρόπο με τον οποίο αναμόρφωσε την τέχνη όπως προφητικά δηλώνει στο έργο του και πόσο άλλαξε το τοπίο, 30 και πλέον χρόνια μετά το θάνατό του, με τον κόσμο της τέχνης σχεδόν αγχωτικά να βιάζεται να συμπεριλάβει τους μαύρους καλλιτέχνες στη σύγχρονη αφήγηση.

Ο Μπασκιά εμφανίζεται ως ριζοσπαστικός διάδοχος στο νέο πάνθεον της ιστορίας της τέχνης, με την κορώνα του εκδικητή ήρωα και τη λέξη «Aopkehsks» που μπορεί να αναφέρεται στον εξιδανικευμένο φαραώ Αμένοφι, που η εποχή του χαρακτηρίστηκε από μια άνευ προηγουμένου περίοδο ευημερίας και λαμπρότητας, όταν η Αίγυπτος έφτασε στο αποκορύφωμα της καλλιτεχνικής και διεθνούς δύναμης της.

Το Versus Medici ολοκληρώθηκε το 1982, την ίδια χρονιά με το έργο Untitled, το οποίο πουλήθηκε στους Sotheby’s το 2018 για 110,5 εκατομμύρια δολάρια, και λίγο μετά από τις πρωτοποριακές συμμετοχές του στο Times Square Show το 1980 και το New York New Wave στο PS1 το 1981. Το έργο τέχνης παραμένει στην ίδια ξεχωριστή ιδιωτική συλλογή από το 1990. Ήταν προηγουμένως στη συλλογή του Stephane Janssen, πρώτου πρωταθλητή του Basquiat που το απέκτησε από τον Larry Gagosian σε μια επίσκεψη στο στούντιο του Basquiat το 1982.

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Στο φως ανέκδοτες φωτογραφίες του Γουόρχολ από την σχέση του με τον Ζαν-Μισέλ Μπασκιά

Φωτογραφία / Στο φως ανέκδοτες φωτογραφίες του Γουόρχολ από την σχέση του με τον Ζαν-Μισέλ Μπασκιά

Ένα καινούριο φωτογραφικό λεύκωμα παρουσιάζει μια «ηδονοβλεπτική ματιά» στην «πολυσύνθετη» φιλία των δύο διάσημων καλλιτεχνών, τριάντα και πλέον χρόνια μετά τον θάνατό τους.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ