Αν και η δράση της ήταν γνωστή, ως φεμινίστρια και μια από τις πρώτες ακτιβίστριες, υπέρμαχος της κοινωνικής δικαιοσύνης, η Ζοζεφίν Μπάτλερ δεν ήταν ποτέ γνωστή ως καλλιτέχνις.
Μπορεί τα έργα της να μην έχουν μεγάλη αξία, αλλά με τις προσωπικότητες των πρώτων φεμινιστριών να έρχονται διαρκώς στην επικαιρότητα, αποκαλύφθηκε αυτή η πτυχή της δραστηριότητάς της. Η σημαντική συμβολή της Μπάτλερ στους αγώνες κατά της φτώχειας αφορά και στην εκστρατεία της κατά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και γυναικών, ενάντια στη φτώχεια και τη στέρηση. Η Μπάτλερ έγραψε πολλά βιβλία και αρθρογράφησε σε πολλά φυλλάδια της εποχής για το νόμο που επέτρεπε τη βίαιη εξέταση, τη φυλάκιση ή την αναγκαστική νοσηλεία των γυναικών που ήταν ύποπτες για πορνεία σε μια εποχή που τα αφροδίσια νοσήματα ταλαιπωρούσαν το βρετανικό στρατό και το ναυτικό.
Η Μπάτλερ ήταν αυτή που αποκάλυψε το σκάνδαλο της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, όταν με τον συντάκτη της εφημερίδας Pall Mall έκαναν μια «εικονική» αγορά ενός κοριτσιού 13 ετών από τη μητέρα της για 5 λίρες, για να αποδείξουν την ύπαρξη του εμπορίου – κάτι που βοήθησε να αυξηθεί το όριο του γάμου με τη συγκατάθεση των γονιών από τα 13 στα 16 χρόνια.
Η Ζόζεφιν Μπάτλερ δεν ήταν ποτέ γνωστή ως καλλιτέχνις και οι ακουαρέλες των τοπίων από την Ιταλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αγγλία παρέμειναν στην οικογένειά της μετά τον θάνατό της το 1906. Ο δισέγγονός της τις πουλά για να βρουν τη θέση τους όπως είπε σε ένα μουσείο που θα ήθελε να τις εκθέσει ως φόρο τιμής σε μια γυναίκα που έπαιξε σοβαρό ρόλο στις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις του 20ου αιώνα.
Η Μπάτλερ γεννήθηκε το 1828 και ο πατέρας της Τζον Γκρέι ήταν ισχυρός υποστηρικτής της κοινωνικής μεταρρύθμισης και υπεύθυνος για την καταπολέμηση του δουλεμπορίου. Ο ξάδερφος του ήταν ο Έρλ Γκρέι, Βρετανός πρωθυπουργός μεταξύ 1830 και 1834. Μεγαλωμένη σε ένα φιλελεύθερο περιβάλλον μοιράστηκε τις ίδιες απόψεις με τον ακαδημαϊκό Τζορτζ Μπάτλερ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1852.
Σε μια εποχή που οι γυναίκες δε μπορούσαν να διεκδικήσουν κανένα ρόλο η Μπάτλερ δε δίσταζε να δίνει δημόσιες ομιλίες για σεξουαλικά ζητήματα δημοσίως, σοκάροντας το κοινό. Παρά τις αντιδράσεις, κατάφερε και πέρασαν από το κοινοβούλιο νόμοι που προστάτευαν τα παιδιά, τις εργάτριες του σεξ και ήταν αυτή που πίεσε τις αρχές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ να παράσχουν μαθήματα επιμόρφωσης για τις γυναίκες, τα οποία τελικά οδήγησαν στην ίδρυση του γυναικείου κολλεγίου στο Newnham.
Οι απόψεις της για τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, την εκπαίδευση και την ισότητα έγιναν ευρέως γνωστές μέσω του πιο δημοφιλούς βιβλίου που συνέγραψε, τις «Προσωπικές αναμνήσεις μιας μεγάλης σταυροφορίας», το 1896. Η Ζόζεφιν Μπάτλερ πέθανε το 1906, ενώ το φεμινιστικό κίνημα είχε γεννηθεί.
