Η αποκωδικοποίηση της ταυτότητας αμέτρητων υφασμάτων με σχέδια ήταν η αποστολή δύο επιμελητών-συλλεκτών, του Richard Chamberlain και του Geoffrey Raynor, που αναζητούσαν άγνωστα σχέδια του Άντι Γουόρχολ.
Τώρα, οι καρποί των κόπων τους –μια σειρά έργων του μαέστρου της ποπ αρτ που δεν είχαν έρθει στο φως– αποτελούν τη βάση μιας νέας έκθεσης στα Dovecot Studios στη Σκωτία που τιτλοφορείται «Andy Warhol: The Textiles» και θα διαρκέσει έως τις 18 Μαΐου 2024.
Αφιερωμένη στα σχέδια που ο Γουόρχολ έκανε για υφάσματα, μας οδηγεί στο ξεκίνημα της καριέρας του στη διαφήμιση τη δεκαετία του 1950 και στις αρχές του '60. Εκείνη την εποχή η παραγωγή του αφορούσε σχεδόν εξ ολοκλήρου την υλοποίηση των απαιτήσεων των πελατών, π.χ. του περιοδικού «Glamour», που του ανέθεσε την πρώτη του παραγγελία.
Η έκθεση ταξιδεύει τον επισκέπτη στον άγνωστο και μη καταγεγραμμένο κόσμο των σχεδίων του σημαντικού καλλιτέχνη πριν από την εποχή του Factory. Παρουσιάζοντας περισσότερα από 35 μοτίβα του από την περίοδο αυτή που απεικονίζουν πολύχρωμα αντικείμενα, παγωτά, καραμελωμένα μήλα, πολύχρωμα κουμπιά, κομμένα λεμόνια, κουλούρια και κλόουν που πηδούν, αυτή η έκθεση δείχνει πώς το σχέδιο υφασμάτων και μόδας αποτέλεσε ένα κρίσιμο στάδιο στην εξέλιξη του Γουόρχολ σε έναν από τους εμβληματικούς καλλιτέχνες του εικοστού αιώνα.
Όλα αυτά τα παιγνιώδη σχέδια με τα μαύρα περιγράμματα που έκανε ο Γουόρχολ, π.χ. οι ναυτικές σημαίες, οι βαλίτσες και οι επαναλαμβανόμενες ετικέτες αποσκευών, θα είχαν μείνει στην αφάνεια αν οι δυο επιμελητές δεν φρόντιζαν να τα ψάξουν. Η διαδικασία ξεκίνησε σχεδόν τυχαία, όταν το 2009 και το 2010 συνεργάστηκαν με το Μουσείο Μόδας και Κλωστοϋφαντουργίας του Λονδίνου σε ένα έργο που αφορούσε υφάσματα σχεδιασμένα από σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Πικάσο, ο Μιρό και η Μπάρμπαρα Χέπγουορθ. Ο Γουόρχολ έλειπε από τη λίστα των ονομάτων, έτσι προσέγγισαν τον αρχειοφύλακα του Μουσείου Γουόρχολ στο Πίτσμπεργκ, Matt Wrbican.
Ο ίδιος δεν γνώριζε ότι είχαν βρεθεί δύο φωτογραφίες του φίλου του Γουόρχολ, Στίβεν Μπρους, ιδιοκτήτη του καφέ Serendipity 3 της Νέας Υόρκης που διατηρούσε μια επιχείρηση χονδρικής πώλησης μόδας στον από πάνω όροφο, με φορέματα. Αυτή η πληροφορία πυροδότησε τη φαντασία τους, αλλά μόνο όταν ο Wrbican έδωσε στο ζευγάρι πρόσβαση στις «χρονοκάψουλες» του Γουόρχολ, δηλαδή σε αταξινόμητα κουτιά γεμάτα με κομμάτια από τη ζωή του, πολλά από τα οποία δεν έχουν ακόμη ανοιχτεί, άρχισαν να βρίσκουν «αποδεικτικά στοιχεία».
Ανάμεσα σε αυτά ήταν και πέντε μεταξωτά λουλουδάτα σχέδια από το Balmoral Loom. Οι δύο επίμονοι συλλέκτες συνέχισαν να ψάχνουν μέρα και νύχτα στο διαδίκτυο. Η εμμονή τους απέδωσε, έτσι μπόρεσαν να βρουν κομμάτια από βαμβακερό ύφασμα, μια φούστα και μεταξωτά πανιά που σίγουρα σχετίζονταν με το έργο του Γουόρχολ και τη σκέψη του. Για να τα ταυτοποιήσουν χρησιμοποίησαν αρχεία, δημοσιεύσεις και διάφορες άλλες πηγές – λειτούργησαν σαν ντέτεκτιβ.
Τελικά, συγκεντρώθηκαν 60 σχέδια που δείχνουν όχι μόνο πόσο διασκέδαζε ο Γουόρχολ φτιάχνοντας αυτά τα μοτίβα αλλά προαναγγέλλουν τον καλλιτέχνη που θα χρησιμοποιούσε τα πολλαπλά ποπ σχέδια ως βασικό άξονα της καλλιτεχνικής του καριέρας.
Στα εκθέματα περιλαμβάνονται διάφορα ενδύματα και δείγματα υφασμάτων με παιχνιδιάρικα σχέδια, από κλόουν, λουλούδια, βούρτσες, σκούπες, κοχύλια και καπέλα μέχρι παπούτσια και φρούτα, ενώ το καφέ του Dovecot έχει επανασχεδιαστεί, αποτίοντας φόρο τιμής στο Serendipity 3.
Με πληροφορίες από Fashion and Textile Museum.
