Από τον Αύγουστο του 2010 ο πολυπράγμων μελλοντολόγος, επιχειρηματίας, ειδικός σύμβουλος και συγγραφέας Ross Dawson προσπαθεί να τελειοποιήσει τη φόρμουλα με την οποία θα υπολογίζει το προσδόκιμο ζωής των παραδοσιακών (χάρτινων) εφημερίδων ανά χώρα. Τον περασμένο Αύγουστο είχε δημοσιοποιήσει την εκτίμηση του για τις εφημερίδες στη χώρα του, την Αυστραλία. Διευκρίνηση: Δεν μιλάει για τον αφανισμό του τύπου συλλήβδην, αλλά εξηγεί ότι σε μια-δυο δεκαετίες οι εφημερίδες στη μορφή που τις ξέρουμε σήμερα, θα πάψουν να κυκλοφορούν, κι εμείς θα παίρνουμε τα νέα από άλλες πηγές, κατηγορηματικά πιο ηλεκτρονικές.
Η εκτίμηση που έκανε τότε για τις εφημερίδες της Αυστραλίας συζητήθηκε πάρα πολύ, διεθνώς, και τρεις μήνες αργότερα επανήλθε, αυτή τη φορά πιο οργανωμένος από ποτέ. Στόχος του ήταν να δείξει το πως η ημερομηνία λήξης των εφημερίδων διαφέρει από χώρα σε χώρα. Έστησε ένα σύστημα με παράγοντες που επηρεάζουν τον χρόνο του επερχόμενου αφανισμού, και με αυτό σαν βάση, σχεδίασε ένα χρονοδιάγραμμα που μας λέει ακριβώς σε ποια χρονιά και σε ποιες χώρες οι εφημερίδες θα μας αφήσουν χρόνους. Σύμφωνα με το διάγραμμα αυτό, πρώτη χώρα που θα “απεμπολήσει” τις εφημερίδες της είναι η Αμερική το 2017 (σε μερικά χρονάκια δηλαδή). Ακολουθούν η Ισλανδία και η Μεγάλη Βρετανία δυο χρόνια αργότερα, το 2019. Τρίτες και καταϊδρωμένες, ο Καναδάς και η Νορβηγία, το έτος 2020. Η Ελλάδα, μαζί με την Αυστρία, τη Σλοβακία, την Πορτογαλία και τα Ην. Αραβικά Εμιράτα θα αποχαιρετήσουν τον παραδοσιακό τύπο εφημερίδας τους το 2028, σε 17 χρόνια από τώρα. 
Παράγοντες που επιταχύνουν ή επιβραδύνουν τη διαδικασία εξάλειψης των εφημερίδων σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η δημιουργία ψηφιακού χαρτιού υψηλής απόδοσης, η περαιτέρω ανάπτυξη των κινητών τηλεφώνων και των ηλεκτρονικών βιβλίων και λοιπών συσκευών ηλεκτρονικής ανάγνωσης, τα νέα δεδομένα στο κόστος παραγωγής κι εκτύπωσης των εφημερίδων καθώς και οι νέες τάσεις στη διαφήμιση. Σε τοπικό/εθνικό επίπεδο, η τεχνολογική ανάπτυξη και διείσδυση, η οικονομική ανάπτυξη, οι βιομηχανικές δομές, δημογραφικά θέματα και θέματα διακυβέρνησης, καθώς και οι καταναλωτικές συνήθειες, επηρεάζουν τον χωρο-χρόνο ενός προαναγγελθέντος αφανισμού.
Τον περασμένο Αύγουστο, έκανε και άλλες προβλέψεις ο αυτοδίδακτος μελλοντολόγος. Μας είπε ότι κινούμαστε προς ένα καινούριο μοντέλο, την “οικονομία των μέσων”, στην οποία θα κυριαρχούν το περιεχόμενο και η κοινωνική διασύνδεση. Οι ψηφιακοί news readers θα κοστίζουν κάτω από 10 δολάρια ή θα διανέμονται δωρεάν. Η δημοσιογραφία, η σύνταξη και παραγωγή ειδήσεων θα περάσει στα χέρια των πολλών και ερασιτεχνών, τους οποίους θα συντονίζουν οι επαγγελματίες του είδους. 
Για κάτι τόσο εφήμερο, όπως η εφημερίδα, το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα αντικατασταθεί από ηλεκτρονικά μέσα παραγωγής και ανάγνωσης ειδήσεων ακούγεται αρκετά οικολογικό και ίσως και πιο οικονομικό. Από την άλλη, μια τέτοια μετεξέλιξη θα φέρει στην επιφάνεια σημαντικά υπάρχοντα προβλήματα, όπως το ψηφιακό χάσμα ανάμεσα σε αναπτυγμένες και λιγότερο αναπτυγμένες χώρες. Επίσης, το περιεχόμενο των εφημερίδων, η ύλη, έχω την εντύπωση ότι θα μειωθεί αισθητά, για πολλούς, κυρίως τεχνικούς και οικονομικούς λόγους. Η εικόνα θα κυριαρχήσει απόλυτα επί του γραπτού λόγου, η αυτοματοποίηση της δημοσιογραφίας θα αλλάξει το επάγγελμα για πάντα, και, μια διακοπή ρεύματος θα αρκεί για να μείνει η υφήλιος χωρίς ειδήσεις.
Ερώτηση: Θα μπορούμε να διαβάζουμε ΟΛΕΣ τις νεο-εφημερίδες στον e-reader μας, ή η κάθε εταιρία θα συνεργάζεται με συγκεκριμένες πηγές ενημέρωσης, monopoly style, οπότε θα χρειαστεί να κουβαλάμε ένα κάρο συσκευές;
Σημείωση/Πρόβλεψη: "Πάει ο καιρός που δανειζόμασταν μια διαβασμένη εφημερίδα από κάπου και την ξεφυλίζαμε", θα λέμε σε 17 χρόνια από τώρα.
σχόλια