Αθήνα για πάντα!

Αθήνα για πάντα! Facebook Twitter
Φωτό: Σπύρος Σταβέρης
0

«Μου αρέσει το κράτος γιατί ασκεί εξουσία», δηλώνει στο μικρόφωνο που είναι στημένο στη σκηνή του Ηρωδείου ένα εφτάχρονο αγοράκι από το Καματερό, που ονειρεύεται να γίνει ποδοσφαιριστής. «Δεν ταυτίζομαι με κανέναν τους, με κανέναν όμως», λέει δυνατά μια ιδιωτική υπάλληλος από τα Πετράλωνα, που κάθεται ακριβώς από πίσω του. «Είμαι οικοδόμος και ταιριάζω πολύ με τον Προμηθέα», δηλώνει ένας ηλικιωμένος κύριος από την Καλλιθέα. Καλώς ήρθατε στον κόσμο των Rimini Protokoll και της παράστασής τους Ο Προμηθέας στην Αθήνα. Η ομάδα των Γερμανών Daniel Wetzel και Helgard Haug (είχαν έρθει πέρσι στο Φεστιβάλ Αθηνών με το Radio Muezzin και το Cal Cutta in a Box στο Bios) φημίζεται για το γεγονός ότι κάνει θέατρο για εκείνους που δεν πάνε συνήθως στο θέατρο, με πρωταγωνιστές καθημερινούς ανθρώπους. Απόψε στο Ηρώδειο θα παρουσιάσουν τον Προμηθέα στην Αθήνα, βασισμένο στον Προμηθέα Δεσμώτη -έργο ηρωικής αντίστασης- μέσα από τις ζωές 100 καθημερινών Αθηναίων. Πρωταγωνίστρια, όμως, θα είναι η ίδια η πόλη της Αθήνας. Δεν είναι τυχαίο ότι το έργο αρχίζει με τη φράση «Είμαστε η Αθήνα». Στατιστικά οι πρωταγωνιστές-καθημερινοί άνθρωποι του έργου επιλέχθηκαν για να αντιπροσωπεύουν τα 3,2 εκατομμύρια κατοίκους αυτής της πόλης. Εκατό Αθηναίοι όλων των ηλικιών (στις πρόβες είδαμε από παιδάκια 2 ετών με πάνες μέχρι 90χρονο παππού με μαγκούρα), των επαγγελμάτων (από ανέργους και νευροχειρουργούς μέχρι ιδιωτικούς υπαλλήλους, δεσμοφύλακες και ταξιτζήδες) από όλες τις περιοχές της Αθήνας. Στους εκατό, οι έξι είναι αλβανικής καταγωγής, ο ένας αφρικανικής, οι δυο είναι από την Ανατολική Ευρώπη, ενώ υπάρχουν και τρεις που δεν είναι καταγεγραμμένοι πουθενά. Ο κάθε πρωταγωνιστής καλείται να αντιμετωπίσει με τον δικό του τρόπο τον μύθο του Προμηθέα Δεσμώτη. Δεν υπάρχουν «κανονικοί» ρόλοι, οι κάτοικοι αντιπροσωπεύουν τον εαυτό τους και μιλούν για το πώς σχετίζονται οι ίδιοι με τον μύθο του Προμηθέα. «Για μας δεν είναι ηθοποιοί, είναι σημαντικό να θυμούνται ότι παίζουν τον εαυτό τους. Θέλουμε να είναι όπως θα ήταν σε μια συζήτηση στον δρόμο, να μιλάνε , να κάνουν ερωτήσεις», λέει ο Daniel Wetzel για τους 100 κατοίκους-πρωταγωνιστές του. Οι Rimini Protokoll είχαν ήδη κάνει κάτι αντίστοιχο στη Βιέννη και στο Βερολίνο (100% Vienna, 100% Berlin). H Αθήνα ήταν μια ιδιάζουσα περίπτωση σε σχέση με το Βερολίνο ή τη Βιέννη. «Για μας αυτό που παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρον είναι το πώς ανεβάζεις αυτή την παράσταση τόσο κοντά στο μέρος που γεννήθηκε το θέατρο. Πώς δηλαδή αντιμετωπίζεις τον μύθο της Αθήνας;», αναρωτιέται ο Wenzel. Δεν είναι τυχαίο ότι γι' αυτή την παράσταση επιλέχθηκε το Ηρώδειο - αν και τους είχαν προσφέρει τη Μικρή Επίδαυρο. «Θέλαμε ένα μέρος στο κέντρο της πόλης, όπου θα μπορούσε να έρθει οποιοσδήποτε με το μετρό η το λεωφορείο και μετά να ξαναγυρίσει στη δουλειά του», ισχυρίζεται ο Daniel Wenzel. Το να μεταμορφωθεί το Ηρώδειο σε έναν μοντέρνο αστικό χώρο, όπως φιλοδοξεί η ομάδα, είναι ακόμα μια πρόκληση που μένει να δούμε πώς θα αντιμετωπιστεί. Η βασικότερη, βέβαια, πρόκληση παραμένει η βασική ιδέα πίσω από την παράσταση: ότι πρωταγωνίστρια είναι η ίδια η Αθήνα. Όπως λέει και ο Daniel Wetzel, «Μπορούμε να έχουμε έναν περφόρμερ με 100 κεφάλια; Έναν περφόρμερ που να 'ναι η ίδια η πόλη; Θέλαμε να κάνουμε μια περφόρμανς για την πόλη με την πόλη».

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

73 λεπτά με τη Βίκυ Βολιώτη

Θέατρο / «Βίκυ, πώς το έκανες αυτό;»

Η Βίκυ Βολιώτη είναι η μοναδική γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός όπου, χωρίς προηγούμενη εμπειρία με το χορό, κατόρθωσε να περάσει τις αυστηρές οντισιόν για την παράσταση «Kontakthof». Πώς τα κατάφερε; Και τι σημαίνει να είσαι μέλος ενός θιάσου που ζει στον κόσμο της Πίνα Μπάους;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Το ξενοδοχείο “Η νύχτα που πέφτει”»: Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Θέατρο / Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Το «Ξενοδοχείο "Η νύχτα που πέφτει"», μια μοντέρνα και σουρεαλιστική προσέγγιση του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που έγραψε και ανέβασε στο Παρίσι το 1959 ο Έλληνας ποιητής, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Θέατρο / Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ανεβάζει μια παράσταση για τον πατέρα, όσα γνωρίζουμε για την ανατροφή, την πατριαρχία, το διαφορετικό μεγάλωμα αγοριών και κοριτσιών και πώς επηρεάζονται οι ζωές και οι κοινωνίες από αυτήν τη συνθήκη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Οι Αθηναίοι / Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου: «H νέα μου ζωή άρχισε στο ΚΑΤ»

Ήρθε από την Τασκένδη, ήθελε να γίνει νευροεπιστήμονας αλλά τελικά την κέρδισε η ηθοποιία. Ένα ατύχημα έκοψε τη ζωή της στα δύο. Ξεκίνησε πάλι, δεν είδε ποτέ την αναπηρία της μοιρολατρικά και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της Ελλάδας. Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Άρης Μπαλής

Θέατρο / Άρης Μπαλής: «Το ζήτημα είναι πώς βλέπεις το προνόμιό σου και πώς το μαζεύεις»

Ο ηθοποιός μιλάει για την πρόκληση που συνιστά το να υποδύεται έναν διάσημο συνθέτη μέσα στο περιβάλλον της δεκαετίας του ’50, στο πλαίσιο της σχέσης του με μια καταξιωμένη συνθέτρια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Θέατρο / «Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Μια σειρά από συμβάντα που μοιάζουν καθημερινά και την ίδια στιγμή τόσο εξωπραγματικά συγκροτούν το αριστουργηματικό έργο του Τσέχοφ που κάνει πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 23 Ιανουαρίου.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT