Τελικά, πόσο Μasterchef τρώμε στην κουζίνα μας;

Τελικά, πόσο Μasterchef τρώμε στην κουζίνα μας; Facebook Twitter
Οι αφροί, τα ζελέ, οι παγωμένες σκόνες και όλα αυτά που ανακάλυψε ο Ε. Τις μαγειρεύονται και στα ταπεινότερα της Αθήνας μας, ενίοτε με παρενέργειες.
0

Ο αγχωμένος παίχτης του τηλεπαιχνιδιού βγαίνει από το «μπακάλικο» του στούντιο, επαληθεύοντας πως δεν ξέχασε τίποτα για την επόμενη δημιουργία του: «τα έχω όλα, σαρδέλες, κουνουπίδι, μαϊντανό, τις ξανθάνες μου, είμαι οk!».

Μπορεί να ξέρω ότι οι νέοι σεφ γνωρίζουν το roner, το pakojet, το ph-μετρο, το γραδόμετρο και το sous vide καλύτερα από τον τραχανά, το λάπατο ή το τουλουμοτύρι, αλλά δεν ήξερα πως οι σκόνες της μοριακής γαστρονομίας έχουν προαχθεί σε βασικά υλικά της νέας, γκλαμουράτης μαγειρικής.


Αφελώς θεωρούσα πως τα αγάρ-αγάρ, οι ξανθάνες και λοιποί γαλακτοποιητές και σταθεροποιητές ήταν κάτι σαν το σιωπηλό οπλοστάσιο των απογόνων του Φ. Αντριά και του Χ. Μπλούμενταλ, τα «υλικά» που ως αλχημιστές χρησιμοποιούν στα κρυφά των κουζινικών-αλχημείων για να αποδομήσουν/αποσυνθέσουν/πήξουν/ομογενοποιήσουν/σφαιροποιήσουν τα πιάτα μιας κουζίνας που ορκίζεται στις υφές, αυτής δηλαδή που φτιάχνει ταραμοσαλάτα άυλο αφρό που δεν θα κάνεις εσύ ποτέ στο σπίτι σου στο μουλινέξ.

Η κουζίνα του μοριακού γαστρονόμου παρέα με τα υλικά που δεν πρόλαβαν ποτέ να εφεύρουν ο Θεός και η φύση έχουν ξεπεράσει τα σύνορα των δημιουργικών, πρωτοκλασάτων εστιατορίων και επεκτείνονται με ενθουσιασμό σε μεζεδοπωλεία, νεοταβέρνες και ταπεινότερα στέκια.

Η κουζίνα του μοριακού γαστρονόμου παρέα με τα υλικά που δεν πρόλαβαν ποτέ να εφεύρουν ο Θεός και η φύση έχουν ξεπεράσει τα σύνορα των δημιουργικών, πρωτοκλασάτων εστιατορίων και επεκτείνονται με ενθουσιασμό σε μεζεδοπωλεία, νεοταβέρνες και ταπεινότερα στέκια.


Οι έτοιμοι ζωμοί ήρθαν παλιότερα και συνεχίζουν ενθουσιωδώς να νοστιμίζουν ριζότι και μακαρονάδες, ραγού, βελουτέ και σος – από τους δέκα σεφ που θα σας πουν ότι φτιάχνουν εκείνοι τους ζωμούς τους, να πιστέψετε τον έναν.


Οι αφροί, τα ζελέ, οι παγωμένες σκόνες και όλα αυτά που ανακάλυψε ο Ε. Τις, ο οποίος κατατρύχεται από τον πανικό ότι το ανθρώπινο είδος σε λίγο θα μείνει νηστικό και ψάχνει στο χημείο του να βρει τις σκόνες που θα το διαιωνίσουν, μαγειρεύονται και στα ταπεινότερα της Αθήνας μας, ενίοτε με παρενέργειες.

Αν νιώσετε παράξενα το στομάχι σας, διάφορα γαστρεντερικά που δεν εξηγούνται, αφού χθες φάγατε «στα καλύτερα», μπορεί και να είστε, όπως εγώ, αλλεργικοί στη μοριακή. Ή, πάλι, μπορεί ο σεφ να αυτοσχεδίασε στις ποσότητες.

Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Nothing Days / Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Το καραμελένιο αρωματικό μπισκοτάκι των Κάτω Χωρών που συνδέθηκε με τη γιορτή του Αγίου Νικολάου κατάφερε να κυριεύσει όλον τον κόσμο και σήμερα να είναι βασικό συστατικό ή γαρνιτούρα σε πολλά σύγχρονα γλυκά.
M. HULOT
Το γλυκό της Αθήνας μετά την απελευθέρωση

Nothing Days / Το γλυκό της Αθήνας μετά την Απελευθέρωση

Από μισογκρεμισμένο τουρκοχώρι αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αθήνα εξελίχθηκε σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με τα ανάλογα γλυκά. Πώς από τον μπακλαβά και το λουκούμι του φούρνου φτάσαμε στα γαλλικά γλυκά και στα πολυτελή ζαχαροπλαστεία.
M. HULOT
Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Γεύση / Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Για σαράντα πέντε χρόνια ένα λαϊκό στέκι-χρονοκάψουλα στα Κάτω Πατήσια αποτελεί τόπο συνάντησης όσων αγαπούν το κρέας, χάρη στα μοναδικά ψητά στα κάρβουνα και πιάτα φτιαγμένα με φροντίδα και αγάπη.
M. HULOT