Το φράγμα των δύο ωρών στον μαραθώνιο, που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν σχεδόν απροσπέλαστο, «κατέρρευσε» με εντυπωσιακό τρόπο στο Λονδίνο, ανοίγοντας μια νέα συζήτηση για το τι πραγματικά οδηγεί πλέον τις επιδόσεις των αθλητών.
Σύμφωνα με ανάλυση της The Wall Street Journal, η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο σε έναν παράγοντα, αλλά σε έναν συνδυασμό τεχνολογίας, επιστήμης και στρατηγικής.
Ο Sabastian Sawe τερμάτισε σε 1:59:30, σπάζοντας το ψυχολογικό και αγωνιστικό όριο των δύο ωρών, ενώ λίγο αργότερα ο Yomif Kejelcha κατέγραψε χρόνο 1:59:41, επιβεβαιώνοντας ότι δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη επίδοση. Το γεγονός ότι δύο αθλητές κατέβηκαν κάτω από το όριο την ίδια ημέρα ενίσχυσε την αίσθηση ότι το άθλημα έχει περάσει σε μια νέα εποχή.
Everybody thinks it's the shoes. It is the shoes, but it's also the sugar.
— Jason Gay (@jasongay) April 28, 2026
On the sub 2 marathon breakthroughhttps://t.co/bMOPqnMw4r
Μαραθώνιος Λονδίνου: Τελικά, το ρεκόρ οφείλεται στα παπούτσια
Η πρώτη εξήγηση που κυριάρχησε αφορά τα λεγόμενα «supershoes», τα υπερσύγχρονα παπούτσια με ανθρακονημάτινη πλάκα που χρησιμοποιούν οι κορυφαίοι δρομείς. Πρόκειται για εξαιρετικά ελαφριά μοντέλα που συνδυάζουν μικρό βάρος με υψηλή επιστροφή ενέργειας, λειτουργώντας σχεδόν σαν «ελατήριο» σε κάθε βήμα.
Η τεχνολογία αυτή έχει ήδη αλλάξει τα δεδομένα στο τρέξιμο την τελευταία δεκαετία και θεωρείται από πολλούς καθοριστική για τα νέα ρεκόρ.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι τόσο απλή. Όπως επισημαίνεται, ένας λιγότερο προβεβλημένος αλλά εξίσου σημαντικός παράγοντας είναι η διατροφή των αθλητών.
Στα αθλήματα αντοχής, όπως η ποδηλασία και πλέον το τρέξιμο, έχει σημειωθεί μια θεαματική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι αθλητές τροφοδοτούν το σώμα τους κατά τη διάρκεια της προσπάθειας.
'I jumped around the house'
— BBC News Africa (@BBCAfrica) April 28, 2026
Sabastian Sawe's parents have shared their pride at the runner's historic sub-two-hour London Marathon win. https://t.co/Hvq3zzNoSq pic.twitter.com/Eme8Cfj99e
Μαραθώνιος Λονδίνου: Τι ρόλο παίζει η διατροφή
Οι σύγχρονοι αθλητές καταναλώνουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες υδατανθράκων σε σχέση με το παρελθόν, τόσο στην προπόνηση όσο και στον αγώνα.
Αυτό γίνεται κυρίως μέσω ενεργειακών τζελ και ροφημάτων που περιέχουν γλυκόζη και φρουκτόζη, τα οποία απορροφώνται γρήγορα και παρέχουν άμεση ενέργεια. Αν στο παρελθόν η υπερβολική κατανάλωση τέτοιων ουσιών μπορούσε να προκαλέσει στομαχικά προβλήματα, σήμερα οι αθλητές φαίνεται να έχουν βρει τρόπους να το διαχειρίζονται.
Η μεγάλη αλλαγή έγκειται στο γεγονός ότι το πεπτικό σύστημα αντιμετωπίζεται πλέον ως μέρος της προπόνησης. Οι αθλητές «εκπαιδεύουν» το σώμα τους ώστε να αντέχει και να αξιοποιεί μεγαλύτερες ποσότητες υδατανθράκων, σε μια διαδικασία που οι ειδικοί αποκαλούν «εκπαίδευση του εντέρου». Έτσι, μπορούν να τροφοδοτούν συνεχώς τον οργανισμό τους χωρίς τις παρενέργειες που κάποτε θεωρούνταν αναπόφευκτες.
Παράλληλα, η τεχνολογία έχει προχωρήσει και στον τομέα της διατροφής. Νέα προϊόντα, όπως τα τζελ υδρογέλης, επιτρέπουν την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων υδατανθράκων χωρίς να επιβαρύνεται το στομάχι, διευκολύνοντας την απορρόφηση και μειώνοντας τον κίνδυνο δυσφορίας κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Η στρατηγική του Sawe στον Μαραθώνιο Λονδίνου
Στην περίπτωση του Sawe, η στρατηγική ήταν ιδιαίτερα «επιθετική», περιγράφει το ίδιο δημοσίευμα. Κατά τη διάρκεια των περίπου δύο ωρών του αγώνα, κατανάλωσε συνολικά περίπου 230 γραμμάρια υδατανθράκων, ξεκινώντας από την αρχή και συνεχίζοντας σε τακτά διαστήματα. Μια τέτοια προσέγγιση θα θεωρούνταν υπερβολική πριν από λίγα χρόνια, σήμερα όμως εντάσσεται στο νέο μοντέλο προετοιμασίας.
Παρά τα παραπάνω, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει ένας και μοναδικός παράγοντας που εξηγεί την κατάρριψη του φράγματος των δύο ωρών. Εκτός από τον εξοπλισμό και τη διατροφή, σημαντικό ρόλο παίζουν η ποιότητα της προπόνησης, η αποκατάσταση, οι συνθήκες του αγώνα και φυσικά το επίπεδο των ίδιων των αθλητών.
Η τεχνολογία των παπουτσιών εξακολουθεί να θεωρείται ο πιο άμεσος παράγοντας βελτίωσης, καθώς επηρεάζει άμεσα τη μηχανική του τρεξίματος. Ωστόσο, η πρόοδος στη διατροφή φαίνεται να αποτελεί έναν «κρυφό» καταλύτη, που μέχρι πρόσφατα δεν είχε αξιοποιηθεί πλήρως.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η νέα αυτή προσέγγιση αλλάζει συνολικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η απόδοση.
Το σώμα δεν θεωρείται πλέον μόνο ως ένα σύνολο μυών και αντοχής, αλλά ως ένα σύστημα που πρέπει να λειτουργεί συντονισμένα, από την κίνηση μέχρι την πέψη.
Με πληροφορίες από Wall Street Journal
