Την ώρα που ο influencer της «ανδρόσφαιρας» Clavicular μεταφέρεται εσπευσμένα στο νοσοκομείο για υπερβολική δόση ουσιών, η κουλτούρα που προωθεί θεριεύει: τα αγόρια ωθούνται σε ακραίες πρακτικές- από σκόπιμα κατάγματα οστών έως εξαντλητικές δίαιτες και αισθητικές επεμβάσεις- προκειμένου να κάνουν «outmog» το ένα το άλλο, δηλαδή να ξεπεράσουν το ένα το άλλο εμφανισιακά.
Το 1997 κυκλοφόρησε η νουάρ ταινία επιστημονικής φαντασίας «Gattaca», με τους Ίθαν Χοκ, Ούμα Θέρμαν και Τζουντ Λο. Αν και αρχικά δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, με τα χρόνια απέκτησε φανατικό κοινό, κυρίως λόγω της διορατικότητάς της για ένα μέλλον που σήμερα μοιάζει όλο και πιο οικείο. Η ταινία παρουσιάζει μια δυστοπία όπου τα παιδιά που γεννιούνται «από αγάπη» και όχι μέσω γενετικής τροποποίησης αποτελούν το νέο προλεταριάτο.
Ο Βίνσεντ, που τον υποδύεται ο Ίθαν Χοκ, καταφέρνει να διεισδύσει σε ένα ελίτ διαστημικό πρόγραμμα αγοράζοντας την ταυτότητα του γενετικά «τέλειου» Τζερόμ Μόροου που έχει μείνει ανάπηρος μετά από απόπειρα αυτοκτονίας. Για να πετύχει να «μεταμορφωθεί» στον Τζερόμ, υποβάλλεται σε μια εξαιρετικά επώδυνη διαδικασία: σπάει τα πόδια του και τα οστά επιμηκύνονται και επανασυγκολλώνται ώστε να φτάσει το «ιδανικό» ύψος που έχει ο Τζερόμ, δηλαδή 1,85 μ.
Σήμερα, αυτό που κάποτε ανήκε στην σφαίρα της δυστοπικής φαντασίας, έχει περάσει στην καθημερινότητα της Gen A. Ο 15χρονος Ράιαν δηλώνει πως αν δεν φτάσει τα 1,83 μ., θα εξέταζε «σίγουρα» το ενδεχόμενο να σπάσει και να επιμηκύνει τα οστά του- άποψη που συμμερίζονται πολλοί συνομήλικοί του. Η επιμήκυνση άκρων κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερη προβολή σε TikTok και Instagram, με ανησυχητικά πολλούς εφήβους να γνωρίζουν τη διαδικασία και να ενδιαφέρονται γι’ αυτήν.
«Οι κοντοί δεν μπορούν να κάνουν mog», λέει ο Ράιαν. «Μπορούν να αυτοαποκαλούνται ''short kings'', αλλά δεν αλλάζει κάτι. Θα έκανα τα πάντα για να μην είμαι κοντός. Είναι από τα χειρότερα πράγματα για έναν άντρα. Αν είσαι άσχημος, υπάρχει η πλαστική χειρουργική· αν είσαι χοντρός, μπορείς να χάσεις κιλά. Ευτυχώς υπάρχει τεχνολογία που δίνει λύση στο ύψος. Mog κάνεις μόνο αν είσαι ψηλός. Αυτά είναι δεδομένα».
Καλωσορίσατε στον κόσμο του «mogging», ενός όρου που προέρχεται από τη φράση «AMOG» («Alpha Male of the Group») και εντάσσεται στη «φιλοσοφία» της λεγόμενης ανδρόσφαιρας. Σύμφωνα με αυτήν τη λογική, αξία έχουν μόνο όσοι ανήκουν στο «χρυσό» 20% των υπερ-εμφανίσιμων ανδρών: σχεδόν τέλειες αναλογίες προσώπου, γυμνασμένο και χωρίς λίπος σώμα, ύψος άνω των 1,83 μ. και άψογο στυλ.
Δεν τίθενται όρια στο τι επιτρέπεται να κάνει κανείς για να πετύχει το mogging, με αποτέλεσμα πολλά αγόρια της Gen A να οδηγούνται σε ακραίες συμπεριφορές. Οι πρακτικές του #looksmaxxing, όπως οι μάσκες προσώπου ή το «mewing» (μια τεχνική τοποθέτησης της γλώσσας μέσα στο στόμα που υποτίθεται ότι βελτιώνει τις γραμμές της γνάθου), μοιάζουν πλέον ήπιες. Όποιος θεωρεί το φαινόμενο μια ακόμη ανόητη διαδικτυακή μόδα, ας ρίξει μια ματιά στα δεδομένα για την ψυχική υγεία των εφήβων: διεθνώς, τα αγόρια εμφανίζουν πλέον επίπεδα διατροφικών διαταραχών και άγχους για την εμφάνισή τους αντίστοιχα με εκείνα των κοριτσιών.
Στις σχετικές συζητήσεις εμφανίζεται ολοένα και πιο συχνά το όνομα του Clavicular (κατά κόσμον Μπρέιντεν Πίτερς), ενός influencer του #looksmaxxing με μεγάλο νεανικό κοινό. Όπως ο Άντριου Τέιτ νωρίτερα, έτσι και ο Clavicular προωθεί με ζήλο την ιδέα ότι η κορυφαία προτεραιότητα ενός νέου άντρα είναι να είναι «ελκυστικός» – να «κάνει mog». Η δημοτικότητά του αυξήθηκε πρόσφατα, τόσο εξαιτίας της αποχώρησής του από μια συνέντευξη στην εκπομπή «60 Minutes», όταν τον ρώτησαν για τις σχέσεις του με τον Άντριου Τέιτ, όσο και εξαιτίας της νοσηλείας του για υπερβολική δόση.
Για να φτάσει στο «μέγιστο mog», ο Clavicular έχει φτάσει στα άκρα: έχει χτυπήσει το πρόσωπό του με σφυρί και, σύμφωνα με αναφορές, δοκίμασε ακόμη και κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη για να περιορίσει την όρεξή του. Η κοσμοθεωρία του αποδίδει αξία αποκλειστικά στην ομορφιά, αντιμετωπίζοντας τους «μη ελκυστικούς» ως αμελητέους.
Τον Δεκέμβριο του 2025, σχολιάζοντας την αμερικανική πολιτική, χαρακτήρισε τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Τζ. ΝΤ. Βανς «υπάνθρωπο» όχι λόγω πολιτικής αλλά εξαιτίας της εμφάνισής του, κατηγορώντας τον ότι έχει «χαλαρωμένο προφίλ» και «παχυσαρκία» και θέτοντας το ερώτημα «πώς είναι δυνατόν να είσαι χοντρός και να κυβερνάς μια χώρα». Αντίθετα, εξήρε τον Γκάβιν Νιούσομ- που πολλοί τον βλέπουν ως φαβορί για την υποψηφιότητα των Δημοκρατικών στις εκλογές του 2028- ως «ελκυστικό άνδρα 1,90 μ.» και δήλωσε πως θα τον ψήφιζε, επειδή «κάνει mog τον Βανς», παρά το ότι τον θεωρεί «εκφυλισμένο» και «ψεύτη». Σε αυτό το πλαίσιο, η εμφάνιση υπερισχύει κάθε άλλου χαρακτηριστικού.
Αν και κάποιοι μπορεί να βλέπουν σ’ αυτή την εξέλιξη μια μορφή «δικαίωσης», δεδομένου ότι οι γυναίκες δέχονται αντίστοιχες πιέσεις εδώ και αιώνες, το φαινόμενο δεν συνιστά πρόοδο. Η εμμονή με την εικόνα- πλέον εξίσου έντονη και στους άνδρες- αποτυπώνει μια βαθύτερη κρίση.
Ανάμεσα στα μέλη της Gen A και της Gen Z κυριαρχεί η αντίληψη ότι η εμφάνιση αποτελεί εισιτήριο για πλούτο, φήμη και δημοτικότητα, αλλά και μέσο διαφυγής από την καθημερινότητα, που θεωρείται ότι αφορά μόνο τους «μέσους» ανθρώπους. Για όσους δεν ξεχωρίζουν εμφανισιακά, προβλέπονται δουλειές, λογαριασμοί και συμβατική ζωή. Για όσους «κάνουν mog» το αφήγημα υπόσχεται followers, επικερδείς εμπορικές συνεργασίες, πολυτελή οχήματα και εύκολες σχέσεις. Το αποτέλεσμα είναι μια στρεβλή αντίληψη για την επιτυχία. Πολλοί νέοι βλέπουν επαγγέλματα που άλλοτε θεωρούνταν υψηλού κύρους- όπως γιατρός, αρχιτέκτονας, συγγραφέας ή ακόμη και κατάσκοπος- ως ένδειξη αποτυχίας, δουλειές που κάνεις αν δεν καταφέρεις να γίνεις δημιουργός περιεχομένου ή CEO ενός ασαφούς εγχειρήματος που χρηματοδοτείται με κρυπτονομίσματα. Ακόμη και επώδυνες διαδικασίες, όπως η επιμήκυνση οστών, παρουσιάζονται ως αποδεκτό τίμημα.
Η αποτυχία έγκαιρης αναγνώρισης του προβλήματος επέτρεψε στα πιο ακραία μηνύματα της ανδρόσφαιρας να εδραιωθούν. Η αυξανόμενη εμμονή με την εμφάνιση δεν είναι απλώς μια φάση: αποτελεί ένδειξη βαθύτερης δυσλειτουργίας. Αν και οι έφηβοι ανέκαθεν ανησυχούσαν για την εικόνα τους, οι τεχνολογικές εξελίξεις και οι νέοι influencers μεταβάλλουν ριζικά τα όρια της «κανονικότητας». Τα πρότυπα ομορφιάς που προβάλλονται- συχνά μέσω τεχνητής νοημοσύνης- είναι μη ρεαλιστικά, ωθώντας τους νέους να τα επιδιώξουν με κάθε μέσο.
Οι influencers δεν περιορίζονται πλέον σε συμβουλές άσκησης ή περιποίησης, αλλά αντιμετωπίζουν την εμφάνιση ως ένα νέο είδος θρησκείας, ως απόλυτη αξία, υποβαθμίζοντας χαρακτηριστικά όπως η ευφυΐα, η καλοσύνη, το θάρρος ή οι αρχές.
Ο 17χρονος Λόρενς παρατηρεί ότι η εμμονή αυτή επεκτείνεται: «Στο σχολείο μου, οι μικρότεροι είναι ήδη απορροφημένοι με την εικόνα τους. Στην τελευταία τάξη είναι ακόμη πιο έντονο. Κι εγώ πλέον σκέφτομαι πολύ περισσότερο την εμφάνισή μου. Ναι, ακολουθώ τον Clavicular- είναι προβληματικός, αλλά και πολύ εμφανίσιμος».
Στο βιβλίο «The Adonis Complex: The Secret Crisis of Male Body Obsession», οι ερευνητές Harrison Pope, Katharine Phillips και Roberto Olivardia περιγράφουν το φαινόμενο ως μια κατάσταση όπου οι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν είναι ποτέ αρκετοί, ανεξάρτητα από το πώς τους βλέπουν οι άλλοι.
Η τάση αυτή θυμίζει τον μύθο του Νάρκισσου, του όμορφου νέου που ερωτεύτηκε την αντανάκλασή του και πνίγηκε κοιτάζοντάς την. Αντίστοιχα, οι νέοι σήμερα εκτίθενται διαρκώς σε ψηφιακές εικόνες και βίντεο που προβάλλουν ακραία πρότυπα ομορφιάς, με αποτέλεσμα να «βυθίζονται» σε αυτά.
Η ανάγκη επαναφοράς στην πραγματικότητα καθίσταται επιτακτική: η εμφάνιση εξακολουθεί να έχει σημασία, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί το μοναδικό μέτρο της αξίαςενός ανθρώπου, έναντι των σχέσεων, των εμπειριών και των ιδεών που διαμορφώνουν τη ζωή.
