Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ να επαναπροσδιορίσει την εικόνα της και να θέσει πολιτικούς κανόνες παιχνιδιού, αξιοποιώντας την αναθεώρηση του Συντάγματος, με το βλέμμα στραμμένο πάντα στις επόμενες εκλογές. Θεωρεί πως με τις προτάσεις της για την αναθεώρηση του Συντάγματος απαντά σε όσους της ασκούν κριτική ότι δεν κάνει μεταρρυθμίσεις, ότι δεν ανταποκρίθηκε στα αιτήματα του κινήματος των Τεμπών για δικαιοσύνη και δεν αντιμετώπισε την έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Φέρνει λοιπόν τις προτάσεις για την αναθεώρηση, αν και όχι ιδιαίτερα επεξεργασμένες, και ζητά από την αντιπολίτευση να συναινέσει. Η επικοινωνιακή τακτική είναι απλή: αν κάποιοι συναινέσουν, έχει καλώς. Η κυβέρνηση θα έχει θέσει την ατζέντα και θα φανεί αποτελεσματική. Αν δεν συναινέσει κανείς, η κυβέρνηση θα εμφανίσει τον εαυτό της ως τη μόνη υπεύθυνη και μεταρρυθμιστική πολιτική δύναμη της χώρας. Αυτός είναι ο σκοπός, το αν θα έχει το αποτέλεσμα που επιδιώκει είναι άλλο ζήτημα και μένει να φανεί στο άμεσο μέλλον.
Στο ζήτημα της ποινικής ευθύνης των υπουργών, που είναι το πιο καυτό θέμα από όλα, το Μέγαρο Μαξίμου δεν φαίνεται να θέλει να αλλάξει αυτό που αποτελεί το πραγματικό πρόβλημα: το να αποφασίζει η εκάστοτε πλειοψηφία της Βουλής αν θα παραπεμφθεί ή όχι στη δικαιοσύνη ένας υπουργός, ανεξάρτητα από τα στοιχεία που υπάρχουν. Είναι σχετικά πρόσφατο το παράδειγμα της δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που έφτασε στη Βουλή για τον Κώστα Αχ. Καραμανλή και τον Χρήστο Σπίρτζη και η πλειοψηφία της Βουλής αρνήθηκε να την εξετάσει, όπως αρνήθηκε ότι υπάρχει ζήτημα και για τον Μάκη Βορίδη και τον Λευτέρη Αυγενάκη, παρότι τα ονόματά τους υπήρχαν σε άλλη δικογραφία που πήγε στη Βουλή, επίσης από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Η συνεχής διαφοροποίηση ορισμένων, κυρίως του δημάρχου Αθηναίων, έχει δημιουργήσει μία προβληματική εικόνα για το ΠΑΣΟΚ και για το προφίλ του προέδρου του τελευταία.
Αυτό που φαίνεται να προκρίνει είναι το «μοντέλο Τριαντόπουλου» που εφάρμοσε για την υπόθεση της αλλοίωσης του τόπου δυστυχήματος των Τεμπών, όπου αντί να γίνει πλήρης προανακριτική διαδικασία από τη Βουλή, η διαδικασία έκλεισε σχετικά γρήγορα και η υπόθεση παραπέμφθηκε στο δικαστικό συμβούλιο για να αποφανθεί αν υπάρχουν ποινικές ευθύνες.
Κάτι τέτοιο, ωστόσο, είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις και ενδεχομένως ενισχύσει τη λεγόμενη αντισυστημική αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα τη θέση της και εκπέμπει διφορούμενα μηνύματα. Τα κόμματα εξουσίας της αντιπολίτευσης στην πραγματικότητα δεν θα ήθελαν κάποια μεγάλη αλλαγή στον νόμο περί ευθύνης υπουργών, άλλωστε το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν ψηφίσει και συνδιαμορφώσει τα άρθρα που δέχονται σήμερα μεγάλη κριτική ως νόμοι που θεωρούνται ότι ευθύνονται για την ατιμωρησία των υπουργών. Μπροστά στη λαϊκή οργή που εκφράστηκε πέρσι όμως, με τις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, δύσκολα θα υποστηρίξουν κάτι σαν αυτό που θέλει να προωθήσει η κυβέρνηση – αν κι εκείνη δεν κάνει πίσω.
Ο «απασφαλισμένος» Αντώνης Σαμαράς
Κι ενώ το Μέγαρο Μαξίμου έχει στραμμένη την προσοχή του στο κέντρο, στους φιλελεύθερους που αποστασιοποιήθηκαν και στους «εκσυγχρονιστές» του ΠΑΣΟΚ που θέλει να προσελκύσει, η επανεμφάνιση των δύο πρώην πρωθυπουργών της Νέας Δημοκρατίας με την κριτική τους τούς υπενθύμισε ότι πρέπει να μαζέψουν τις διαρροές από δεξιά τους και τους απογοητευμένους ψηφοφόρους της παραδοσιακής κομματικής βάσης της ΝΔ, πολλοί από τους οποίους ακούνε με προσοχή τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά. Και οι δυο τους συνεχίζουν να βρίσκονται με διακριτό τρόπο απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, που ως τώρα προσπαθούσε να υποβαθμίζει την κριτική τους, ειδικά του Κώστα Καραμανλή.
Εκείνος όμως που ανέβασε πάρα πολύ την ένταση αυτή τη φορά ήταν ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος υποστήριξε ότι η λαϊκή ψυχή της παράταξης έχει πεθάνει, αναφέροντας ότι έχασε 1,3 εκατομμύρια ψηφοφόρους από τις εκλογές μέχρι τις ευρωεκλογές επειδή δεν τους νοιάζει ο κόσμος της ΝΔ, φτάνοντας να πει ότι «το χάος είναι ο κ. Μητσοτάκης, γιατί δημιούργησε σκόπιμα συνθήκες πολιτικής αναρχίας».
Ο πρώην πρωθυπουργός κατήγγειλε «κατάχρηση εξουσίας από τους κυβερνώντες, όπου πολλές φορές υπάρχει περιφρόνηση και της ηθικής και της λογικής», καθώς και «αλαζονεία δίχως προηγούμενο που προωθεί το μήνυμα Μητσοτάκης ή χάος».
Το συνέδριο της ΝΔ και η προσέγγιση των καραμανλικών
Η ηγεσία της ΝΔ θα επιχειρήσει να συσπειρώσει την κομματική βάση της το επόμενο διάστημα, μέσα από την προσυνεδριακή διαδικασία που ξεκινάει για την προετοιμασία του συνεδρίου, το οποίο είναι προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί στα μέσα Μαΐου. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία όμως ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ελέγχει απόλυτα το κυβερνών κόμμα και τους μηχανισμούς του. Η επιλογή του Θοδωρή Ρουσόπουλου για τη θέση του προέδρου του συνεδρίου της ΝΔ γίνεται στο πλαίσιο της αξιοποίησης των άλλοτε καραμανλικών στελεχών, που η ηγεσία του κόμματος είχε αφήσει στο περιθώριο το πρώτο διάστημα, αλλά τώρα έχει αλλάξει τακτική.
Η εσωστρέφεια στο ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται
Για το συνέδριό τους ετοιμάζονται και στο ΠΑΣΟΚ, που θα γίνει στο τέλος του επόμενου μήνα, και τα αίματα έχουν ανάψει, κυρίως λόγω της έντονης πίεσης που ασκεί ο Χάρης Δούκας στην ηγεσία του κόμματος με τα ζητήματα που θέτει. Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει βρεθεί στη μέση μιας διελκυστίνδας, με τους μεν να τραβούν το σχοινί από τη μια μεριά και τους δε από την άλλη. Ο ίδιος θεωρεί ότι πρέπει να επιμείνει στην αυτόνομη πορεία του ΠΑΣΟΚ, καθώς οποιαδήποτε άλλη στάση θα έστελνε ψηφοφόρους του είτε στη ΝΔ είτε στα κόμματα που είναι αριστερά του. Εμπειρότερα στελέχη τον συμβουλεύουν να επιμείνει σε μία πολιτική αρχών, ως τη μόνη διέξοδο από την πίεση που του ασκείται.
Η συνεχής διαφοροποίηση ορισμένων, κυρίως του δημάρχου Αθηναίων, έχει δημιουργήσει μία προβληματική εικόνα για το ΠΑΣΟΚ και για το προφίλ του προέδρου του τελευταία, που εμφανίζεται αδύναμος να ελέγξει το κλίμα εσωστρέφειας, εξού και οι πρόσφατες διαρροές περί απειλής διαγραφών, χωρίς κάποιο αποτέλεσμα.
«Ο Χάρης Δούκας δεν θα είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές», αναφέρουν με νόημα κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ, υπονοώντας ότι δεν έχει προσωπικό ενδιαφέρον για την επιτυχία του κόμματος και γι’ αυτό εστιάζει στην αποδόμηση της σημερινής ηγεσίας του, χωρίς να κρύβει τις φιλοδοξίες του για την επόμενη μέρα.
Στο περιβάλλον του Νίκου Ανδρουλάκη θεωρούν ότι υπάρχει δίαυλος Χάρη Δούκα και Αλέξη Τσίπρα. Σύμφωνα, ωστόσο, με τα πρόσωπα που γνωρίζουν τις πολιτικές ζυμώσεις του χώρου αυτού, υπάρχει και αρκετή καχυποψία μεταξύ Δούκα και Τσίπρα, καθώς αμφότεροι προωθούν μεν την ιδέα της σύγκλισης των δύο χώρων –στην ουσία του πρώην και του νυν ΠΑΣΟΚ–, αλλά ο καθένας θεωρεί αυτονόητο ότι θα ηγηθεί εκείνος του ενιαίου χώρου που θα προκύψει, αν ευοδωθεί το σενάριο.
Για την ώρα όμως, παραμένει ακριβώς αυτό, άλλο ένα σενάριο από τα πολλά που κυκλοφορούν στο πεδίο της κατακερματισμένης αντιπολίτευσης. Όσο για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εκεί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης θα κυριαρχήσει με άνεση. Αυτό είναι το προνομιακό του πεδίο, καθώς πρόκειται για το «παιχνίδι» που ξέρει να κερδίζει. Οι δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει είναι άλλες και εκεί ο χρόνος τελειώνει, καθώς η «κολλημένη βελόνα» μοιάζει να έχει καταστεί αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LIFO
