ΜΑΣΤΙΓΑ, ΧΑΟΣ, ένας εφιάλτης που δεν τελειώνει. Όχι, δεν μιλάμε για το Σουδάν, τη Γάζα ή τη Μιανμάρ. Με αυτές τις λέξεις χαρακτηρίζονται τα ηλεκτρικά πατίνια από τα μεγαλύτερα δελτία ειδήσεων της χώρας.
Προσωπικά αγαπημένα ήταν και το «τρόμος στην άσφαλτο», με το νουάρ πνεύμα του, αλλά και το «ζούγκλα στους δρόμους με τα πατίνια», καθώς μοιάζει να υπονοεί ότι προηγουμένως οι ελληνικοί δρόμοι αποτελούσαν ένα εντελώς ζεν περιβάλλον. Οι οδηγοί ήταν πάντα ψύχραιμοι, δεν ήξεραν καν τι είναι αυτό το κουμπάκι στο κέντρο του τιμονιού, τόσο σπάνια το πατούσαν. Μέχρι που ξεκίνησε ο εφιάλτης με τα πατίνια, τα οποία –όπως με πληροφόρησαν οι τηλεοπτικοί «αστυνομικοί αναλυτές»– πηγαίνουν από 60 μέχρι 120 χιλιόμετρα την ώρα.
Ενδεικτικά, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, μόνο τον Φεβρουάριο του 2026 έχασαν τη ζωή τους 31 άτομα σε αυτοκινητικά τροχαία, 20 τραυματίστηκαν σοβαρά και 720 ελαφριά. Επίσης, τους τελευταίους τρεις μήνες έχουν καταπλακωθεί πέντε άνθρωποι από τρακτέρ.
Δεν είναι, λοιπόν, να απορείς που οι γονείς μου, έχοντας την ατυχία να έχουν φέρει στον κόσμο έναν πατινόβιο, προτού το καβαλήσω, πλέον με κοιτούν σαν να φεύγω στον πόλεμο. Ένας φίλος με έχει αποκαλέσει Ταλιμπάν. Οι άνθρωποι, ειδικότερα πάνω από κάποια ηλικία, δυσκολεύονται να μη σε κοιτάξουν επικριτικά όσο εσύ περνάς από δίπλα τους με την ιλιγγιώδη τελική ταχύτητα των 25 χλμ./ώρα. Είναι μία από τις πιο περίεργες παρενέργειες αυτής της πρόσφατης φρενίτιδας με τα ηλεκτρικά πατίνια.
Λέω «πρόσφατης» γιατί πυροδοτήθηκε από τον θάνατο του 13χρονου Κωνσταντίνου στην Ηλεία, όπως φαίνεται άλλωστε και από τα analytics της Google και άλλα metrics. Την ίδια ημέρα με πήρε τηλέφωνο ο πατέρας μου εκφράζοντας τη γονεϊκή του ανησυχία. Τον καταλαβαίνω, με το αδικοχαμένο αγόρι ήταν συνονόματοι και μπορεί ο θάνατός του να τον έκανε να φανταστεί ένα μέλλον στο οποίο δεν θα γίνει ποτέ παππούς του δικού του μικρού Κωστάκη. Δεν είναι εύκολο να διώξεις αυτές τις σκέψεις, όχι όταν σε βομβαρδίζουν με την ίδια αιματοβαμμένη ιστορία από το πρωί ως το βράδυ.
Και έκανα λόγο για φρενίτιδα διότι μπορεί η συνηθισμένη αντιδραστική και ασφυκτική κάλυψη από τα ΜΜΕ να ξεκίνησε με αφορμή ένα τραγικό δυστύχημα, αλλά πήρε τόσο μεγάλη διάσταση επειδή έχει απήχηση. Είναι γεγονός ότι σημαντική μερίδα των οδηγών πατινιών δεν φοράει κράνος και θεωρώ θετικό ότι πλέον γίνονται έλεγχοι ώστε να εφαρμοστεί στην πράξη η υποχρεωτικότητα της χρήσης του. Είναι επίσης αλήθεια ότι οι ανήλικοι οδηγοί συνήθως δεν έχουν επαρκή γνώση ή σεβασμό στον ΚΟΚ, κάτι για το οποίο η πολιτεία φαίνεται πως έχει ήδη μεριμνήσει. Ωστόσο, αναρωτιέμαι αν αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να γίνεται επαλήθευση της ηλικίας στις εφαρμογές ενοικίασης πατινιών, όπως συμβαίνει στη Βρετανία για τις πορνογραφικές ιστοσελίδες δηλαδή.
Όσο για τα «πειραγμένα» πατίνια που φέρονται να πηγαίνουν σαν το R34 με τα νιτρομπούκαλα από το «2 Fast 2 Furious» (ή «πατίνι-πύραυλος», ομολογουμένως πιο δημοσιογραφικό), δεν αμφιβάλλω ότι υπάρχουν. Μπορώ μόνο να καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία, και αυτή είναι ότι σε έξι μήνες μόνο μία φορά έχω δει κάποιον να πηγαίνει με πάνω από 25 χλμ./ώρα. Όχι με 80, όπως είπε ένας παρουσιαστής του MEGA, δείχνοντας ένα μοντέλο που κόστιζε 2.670 ευρώ, το οποίο ο ίδιος χαρακτήρισε «όχι πολύ ακριβό». Αφού αντέδρασαν οι συνάδελφοί του, είπε ότι τέτοια πατίνια τα προμηθεύονται εταιρείες και τα νοικιάζουν.
Φυσικά αυτό δεν ισχύει –όλα τα ενοικιαζόμενα έχουν όριο τα 25 χλμ./ώρα–, αλλά μιλάμε για την ελληνική τηλεόραση. Όπου σε ρεπορτάζ με τίτλο «Δεν τελειώνει ο εφιάλτης με τα πατίνια» μάς ενημερώνουν ότι το 2025 τραυματίστηκαν 400 παιδιά σε ατυχήματα με ηλεκτρικά πατίνια και άλλα 150 το πρώτο τρίμηνο του 2026, χρησιμοποιώντας στοιχεία που επικαλέστηκε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος. Άρα μιλάμε για περίπου 1,2 τραυματισμούς την ημέρα. Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., το 2025 καταγράφηκαν 109 τροχαία με πατίνια και άλλα 17 το πρώτο δίμηνο του 2026· δηλαδή περίπου ένα τροχαίο κάθε τρεις ημέρες, ανεξαρτήτως ηλικίας του αναβάτη.
Ενδεικτικά, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, μόνο τον Φεβρουάριο του 2026 έχασαν τη ζωή τους 31 άτομα σε αυτοκινητικά τροχαία, 20 τραυματίστηκαν σοβαρά και 720 ελαφριά. Επίσης, τους τελευταίους τρεις μήνες έχουν καταπλακωθεί πέντε άνθρωποι από τρακτέρ.
Όλους αυτούς τους αριθμούς δεν τους αράδιασα για να δείξω ότι τα πατίνια είναι πιο ασφαλή από τα αυτοκίνητα (ή τα τρακτέρ) αλλά γιατί λένε πολλά για το πώς καλύπτεται το ζήτημα από τα ΜΜΕ και πώς, με τη σειρά του, αυτό αλλάζει τις πεποιθήσεις του κόσμου: η εκμετάλλευση ενός –και κάθε– τραγικού γεγονότος με τον πιο συναισθηματικό και αντιδραστικό τρόπο, μαζί με ένα περήφανο to hell with the facts!
Είναι ο ίδιος μηχανισμός χάρη στον οποίο μία δολοφονία σε μία γωνία των ΗΠΑ καταλήγει να τρεντάρει στην Ελλάδα, επειδή ο δράστης τυχαίνει να ταιριάζει με το προφίλ που κάθε δισεκατομμυριούχος ή αυταρχικός ηγέτης θέλει να δαιμονοποιήσει. Και το μιντιακό μας σύστημα, προσπαθώντας να κερδίσει μια άνιση μάχη απέναντι στους αλγορίθμους, σπεύδει να κάνει πρώτο θέμα τα μουσταρδί δημοσιεύματα της «Daily Mail» και της «New York Post».
Οπότε, κάθε φορά που ο εθνικός μας κατήγορος με το κοστούμι από τη Savile Row βάζει τα χέρια στις τσέπες και κοιτάζει την κάμερα μιλώντας για έναν «εφιάλτη που δεν τελειώνει», πιάνω τον εαυτό μου να συμφωνεί μαζί του, εντυπωσιασμένος από το πόσο meta είναι η όλη κατάσταση.
ΥΓ.: Θυμάστε που παλιά έλεγαν ότι «ακολουθούν σκληρές εικόνες» και «απομακρύνετε τα παιδιά από την τηλεόραση»; Ιδέα μου είναι ή όντως δεν το ακούς αυτό πλέον;
