Μια 22χρονη περιβαλλοντική ακτιβίστρια από την Κένυα έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα για την προστασία της φύσης, καταρρίπτοντας ρεκόρ Γκίνες αγκαλιάζοντας ένα δέντρο αδιάλειπτα για 72 ώρες.
Η 22χρονη σημείωσε τον μεγαλύτερο «μαραθώνιο αγκαλιάς δέντρου» που έχει καταγραφεί ποτέ στα χρονικά των ρεκόρ.
Η Truphena Muthoni αναγνωρίστηκε επίσημα από το Guinness World Records για την επίδοσή της, ξεπερνώντας προηγούμενες καταγραφές από την Ουγκάντα και την Γκάνα. Η ίδια είχε ήδη κατακτήσει τον τίτλο τον Φεβρουάριο του 2025 με 48 ώρες, όμως επέστρεψε και τον συνέτριψε, φτάνοντας τις τρεις ολόκληρες ημέρες.
Η Muthoni, ιδρύτρια της πρωτοβουλίας «Hug the Earth» (Αγκάλιασε τη Γη) και πρέσβειρα της καμπάνιας 15 Billion Trees (15 δισεκατομμύρια δένδρα), εξηγεί ότι η πρώτη της προσπάθεια ήταν «μια δήλωση επανασύνδεσης του ανθρώπου με τη Γη», ενώ η δεύτερη «μία δέσμευση αντοχής και συνέπειας». «Η κλιματική δράση δεν είναι στιγμιαία· είναι διαρκής ευθύνη», σημειώνει.
Environmental activist hugs a tree for three days straight to send powerful messagehttps://t.co/wusvqEhACI
— Guinness World Records (@GWR) January 26, 2026
Στην προετοιμασία της για το φετινό ρεκόρ, άλλαξε προσέγγιση. Αρχικά είχε περιορίσει επικίνδυνα την ενυδάτωση και είχε υπερπροπονηθεί, κάτι που, όπως παραδέχεται, επιβάρυνε την υγεία της.
Τη δεύτερη φορά αύξησε την πρόσληψη νερού, προετοιμάστηκε ήρεμα και ισορροπημένα και άντεξε χωρίς έντονη σωματική κόπωση. Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η υπνηλία. Σύμφωνα με τους κανόνες, είχε δικαίωμα σε πέντε λεπτά ανάπαυσης ανά ώρα, τα οποία διαχειρίστηκε στρατηγικά.
Πέρα από το ρεκόρ, η πράξη είχε έντονο συμβολισμό. Η ακτιβίστρια τονίζει ότι «η θεραπεία του πλανήτη δεν απαιτεί φόβο ή σύγκρουση, αλλά φροντίδα». «Πριν φυτέψουμε ένα εκατομμύριο δέντρα, πρέπει να καλλιεργήσουμε ένα εκατομμύριο καρδιές που νοιάζονται», λέει. Για να τιμήσει και τα άτομα με αναπηρία, φόρεσε μάσκα στα μάτια μετά το πέρασμα των 48 ωρών, ενώ υπήρχε ασθενοφόρο σε ετοιμότητα καθ’ όλη τη διάρκεια.
Η ίδια δηλώνει «βαθιά ταπεινή» και υπογραμμίζει ότι δεν βλέπει το επίτευγμα ως προσωπική νίκη, αλλά ως «χρόνο που επιστρέφεται στη Γη - για σκέψη, επανασύνδεση και συλλογική ευθύνη». Ένα ήσυχο ρεκόρ, με ηχηρό μήνυμα.
