Μια έρευνα της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, αποκάλυψε ότι ένας ιδιωτικός φορέας, χρηματοδοτούμενος από την κυβέρνηση Νετανιάχου, πραγματοποίησε μεγάλη ψηφιακή καμπάνια για να ενισχύσει την εικόνα του Ρεζά Παχλαβί.
Ο Ρεζά Παχλαβί, γιος του τελευταίου Σάχη του Ιράν, Μοχάμαντ Ρεζά Παχλαβί, που ανατράπηκε κατά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, επιχειρεί τελευταία να ηγηθεί της ιρανικής αντιπολίτευσης από την εξορία στις ΗΠΑ.
Η εν λόγω καμπάνια, όχι μόνο ανέδειξε την εικόνα του πρίγκιπα, που για χρόνια εμφανιζόταν περισσότερο σε περιοδικά κουτσομπολιού παρά σε πολιτικά φόρουμ, αλλά ενίσχυσε ψευδώς και την υποστήριξή του στο Ιράν μέσω ψεύτικων διαδικτυακών προφίλ που υποδυόταν Ιρανούς πολίτες.
Ακόμη και όταν το καθεστώς έκλεισε πλήρως το διαδίκτυο για να καλύψει την καταστολή των διαδηλώσεων, πολλοί χρήστες που ισχυρίζονταν ότι βρίσκονται εντός Ιράν συνέχισαν να δημοσιεύουν μηνύματα υπέρ του Παχλαβί.
Τα συνθήματα υπέρ του γιου του Σάχη, όπως «Ζήτω ο Σάχης» ή «Ο Παχλαβί θα επιστρέψει», ήταν πρωτοφανή στις πρόσφατες διαδηλώσεις, ενώ εμφανίστηκαν και πολλές μοναρχικές σημαίες με ήλιο και λέοντα.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον ειδικό σε θέματα Μέσης Ανατολής Karim Emile Bitar, αυτή η «ορατότητα» απλώς αντικατοπτρίζει το κενό που χαρακτηρίζει την τρέχουσα ιρανική αντιπολίτευση, καθιστώντας τον Παχλαβί ίσως τον μόνο δημόσιο αντίπαλο στον οποίο οι πολίτες μπορούν να απευθυνθούν σε μια χώρα όπου οι περισσότεροι αξιόπιστοι ηγέτες της αντιπολίτευσης έχουν φυλακιστεί, τεθεί υπό κατ’ οίκον περιορισμό, παρακολουθούνται ή έχουν δολοφονηθεί από το καθεστώς.
Ο ιστορικός Rouzbeh Parsi τον περιγράφει ως «λευκό καμβά», πάνω στον οποίο οι απελπισμένοι Ιρανοί προβάλουν την επιθυμία τους για αλλαγή, προκαλώντας ταυτόχρονα την οργή του καθεστώτος.
Η πλειονότητα των Ιρανών δεν έχει ζήσει την εποχή του τελευταίου Σάχη και δεν θυμάται τις πολυτελείς τελετές ή τις καταχρήσεις της μοναρχίας. Ο Ρεζά Παχλαβί, γεννημένος το 1960, εγκατέλειψε το Ιράν για τις ΗΠΑ σε ηλικία 17 ετών και δεν επέστρεψε ποτέ.
Μετά την επανάσταση του 1979, η οικογένεια Παχλαβί αναγκάστηκε σε εξορία, ενώ η περιουσία τους, που υπολογίζεται σε τουλάχιστον 4 δισεκατομμύρια δολάρια σε ελβετικές τράπεζες, εξακολουθεί να τους επιτρέπει να διατηρούν πολυτελή τρόπο ζωής και να χρηματοδοτούν δραστηριότητες αντιπολίτευσης.
Παρά την ψηφιακή προβολή και τη νοσταλγία για τη μοναρχία που αυξάνεται κυρίως μεταξύ των νέων, η πραγματική υποστήριξη για τον Παχλαβί στο Ιράν παραμένει περιορισμένη. Πολλοί τον βλέπουν ως μαριονέτα του Ισραήλ ή των ΗΠΑ και τον επικρίνουν για τις παροτρύνσεις του προς τους διαδηλωτές να ρισκάρουν τη ζωή τους ενώ βρίσκεται ασφαλής στην εξορία. Επιπλέον, δεν διαθέτει κόμμα, δομή ή ιεραρχία πίσω του· η εικόνα του περιορίζεται σε «σύμβολο και φαντασίωση ηγεσίας».
Αναλυτές τονίζουν ότι, παρά τη νοσταλγία για τον Σάχη, η πιθανότητα ο Παχλαβί να γίνει εναλλακτική λύση στην Ισλαμική Δημοκρατία είναι περιορισμένη, καθώς δεν μπορεί να κερδίσει την υποστήριξη των εθνοτικών μειονοτήτων ούτε να επιλύσει την οικονομική και κοινωνική κρίση μιας χώρας που δεν γνωρίζει πλέον.
Με πληροφορίες από english.elpais.com
