Πολύς λόγος γίνεται αυτές τις μέρες για την απόφαση του Γιώργου Θεοφανόπουλου-Χατζιδάκι, γιού του Μάνου Χατζιδάκι και αποκλειστικό διαχειριστή των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου του να κινηθεί νομικά ώστε να απαγορευτεί στους Γιάννη Χαρούλη και Νατάσα Μποφίλιου να ερμηνεύσουν τραγούδια του αείμνηστου συνθέτη στη διεθνή περιοδεία που έχουν προγραμματίσει.
Καλλιτέχνες, στιχουργοί, συνθέτες και πολυάριθμοι λάτρεις τη μουσικής του «ξιφουλκούν» ανελέητα σε σόσιαλ και ΜΜΕ υπέρ ή κατά της εν λόγω απόφασης. Όπως μαθεύτηκε, η εταιρεία παραγωγής GTP Entertainment απευθύνθηκε στη Seed Point, που διαχειρίζεται το έργο του Μάνου Χατζιδάκι εκ μέρους της οικογένειας, ζητώντας άδεια για χρήσεις που σχετίζονται με την περιοδεία. Η άδεια απορρίφθηκε, πλην όμως η παραγωγή συνέχισε τον σχεδιασμό της περιοδείας, με αποτέλεσμα ο Γιώργος Χατζιδάκις να στραφεί και κατά του διοργανωτή Πάνου Λιαρόπουλου, συνθέτη και αναπληρωτή καθηγητή στο Berklee College of Music.
«Είναι γνωστό ότι, στο όνομα της καλλιτεχνικής και αισθητικής αρτιότητας, ο Μάνος Χατζιδάκις απέρριπτε συστηματικά προτάσεις που δεν ανταποκρίνονταν στο όραμά του και στις αρχές του, αδιαφορώντας για το οποιοδήποτε οικονομικό ή άλλο όφελος. Μετά τον θάνατό του, ως γιός και μοναδικός κληρονόμος του, είναι μέγιστη ευθύνη μου να διαφυλάσσω το έργο του με τον τρόπο που ο ίδιος είχε προσδιορίσει», καθώς δήλωσε και όχι άδικα – καλώς ή κακώς, καλώς μάλλον καθώς επρόκειτο για το προσωπικό πνευματικό του έργο, ο Μάνος ήταν πολύ αυστηρός στην επιλογή των ερμηνευτών του. Σε ελάχιστους καλλιτέχνες είχε εμπιστευθεί τη μουσική και τα τραγούδια του όσο ζούσε και τα ίδια αυστηρά κριτήρια τηρεί ο γιός και κληρονόμος του.
Αυτή μάλιστα η οδηγία δεν αφορά μόνο «εμπορικούς» ερμηνευτές αλλά και αναγνωρισμένα ποιοτικούς σύμφωνα με τα ισχύοντα στάνταρ που όμως δεν θεωρούσε ότι ήταν οι καταλληλότεροι να τον ερμηνεύσουν, ανάμεσά τους ακόμα και «τρανταχτά» ονόματα όπως ο Σταύρος Ξαρχάκος και η Αγνή Μπάλτσα. «Θεωρώ τελείως ακατάλληλη την κυρία Μπάλτσα να πει τραγούδια μου σ’ αυτό τον δίσκο για τον οποίο κανένας δεν ζήτησε την άδειά μου», έλεγε για την πρόθεσή τους να συμπεριλάβουν το 1985 τραγούδια του σε δίσκο τους που κυκλοφόρησε κανονικά από γερμανική εταιρία.
Ξαρχάκος και Μπάλτσα περιορίστηκαν να δηλώσουν, με προφανή πικρία, «ουδέν σχόλιον», αφήνοντας να εννοηθεί ότι επρόκειτο για θέμα για το οποίο αρμόδια να απαντήσει είναι η γερμανική εταιρεία Deutsche Grammophon, στην οποία ο συνθέτης είχε εκχωρήσει τα δικαιώματά του. Στην απαγόρευση είχε μάλιστα αντιταχθεί και ο συνδημιουργός των τραγουδιών, ο στιχουργός Αλέκος Σακελλάριος, με συνέπεια να ξεκινήσει ένας έντονος «καβγάς» μεταξύ των δύο, μέσω της εφημερίδας «Ελευθεροτυπίας», ο οποίος κράτησε μια ολόκληρη εβδομάδα και που σίγουρα θα λάμβανε πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις αν είχαν ήδη «εφευρεθεί» τα σόσιαλ.
Στις έξι επιστολές που αντάλλαξαν (από τρεις ο καθένας) υπήρξαν μάλιστα χαρακτηρισμοί του είδους: «Επιπόλαιος γέρων» ο Σακελλάριος, κατά τον Χατζιδάκι, τον οποίο «έβλεπα ως τώρα με συμπάθεια και τον θεωρούσα απλώς γραφικό, χωρίς να μου διαφεύγει μερικές φορές το βλέμμα του. Φαίνεται ότι αυτός ο κύριος κρύβει πολλές ασχήμιες μέσα του». «Η ηλικία πειράζει μόνο μερικές κακογερασμένες χοντρές κυρίες, που με παρδαλά ντυσίματα προσπαθούνε να φαίνονται νέες», είχε ανταπαντήσει ο Σακελλάριος.
Τα χρόνια πέρασαν και τον Σεπτέμβριο του 2009, με τον Μάνο Χατζιδάκι να έχει πλέον «ταξιδέψει» για να ρωτήσει από κοντά τον ουρανό, το σύννεφο και το φεγγάρι, Ξαρχάκος και Μπάλτσα έκαναν μια «θριαμβευτική» εμφάνιση στο Ηρώδειο όπου παρουσίασαν (και) τα επίμαχα τραγούδια, χωρίς κανείς να τους τα απαγορεύσει.
Η GTP Entertainment με ανακοίνωση που εξέδωσε εμμένει στις θέσεις της ότι «πρόκειται για μια αυθαίρετη απόφαση που δεν έχει νομική ισχύ εκτός ελληνικού εδάφους», φέρνοντας παραδείγματα συναυλιών και πολιτιστικών εκδηλώσεων όπου έχουν παρουσιαστεί έργα του Μάνου Χατζιδάκι στο πλαίσιο τυπικών αδειών PRO, όπως ισχυρίζεται. Το πιθανότερο είναι ότι η συνέχεια θα δοθεί στα δικαστήρια, ακόμα όμως και αν η εταιρία δικαιωθεί, είναι εξαιρετικά απίθανο αυτό να γίνει στη διάρκεια της περιοδείας.
Aκούγοντας σήμερα αυτές τις εκτελέσεις, καταλαβαίνει κανείς πόσο δίκιο είχε ο Χατζιδάκις. Η εκτέλεση προδίδει το πνεύμα των τραγουδιών και τα φορτώνει με ένα σχεδόν γελοίο στόμφο:
