Μεγάλο μέρος της queer ηδονής βιώνεται υπογείως. Στα αστικά υπόγεια, πλήθη σωμάτων συγκεντρώνονται κάτω από ιδρωμένα ταβάνια και παραδίδονται συλλογικά. Αυτοί οι χώροι, που λειτουργούν τόσο ως μηχανισμοί επιβίωσης όσο και ως τόποι απόλαυσης, κρατούσαν την κοινότητα ενωμένη σε εποχές που η ορατότητα μπορούσε να σημαίνει κίνδυνο. Όμως η queer ευφορία δεν ανήκει μόνο στο σκοτάδι.
Ένας από τους φωτεινότερους χώρους είναι το Nature Loves Courage, ένα φεστιβάλ που γίνεται στο μικροσκοπικό χωριό της Σούγιας στην Κρήτη. «Είναι σημαντικό να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας πώς μοιάζουν τα queer σώματα στο φως του ήλιου, έξω από τις σκιές», λέει ο φωτογράφος Dani D’Ingeo, του οποίου η προηγούμενη δουλειά μιλούσε για τη γεμάτη ιδρώτα, μεταμεσονύχτια οικειότητα των παραδοσιακών κλαμπ.
Ωστόσο, σε αυτό το φωτογραφικό project μάς προσφέρει μια πιο φωτεινή ματιά στην queer ευφορία – απαθανατίζοντας όσους συμμετέχουν στο φεστιβάλ να κινούνται μεταξύ ακρογιαλιάς και υπαίθριας πίστας, κορμιά ψημένα από το αλάτι και τα τατουάζ, και σώματα σφιχταγκαλιασμένα. «Ξεπέρασε τις προσδοκίες μου… ήταν σαν μια εκστατική, παρατεταμένη βραδιά σε κλαμπ που διοργανώθηκε από μια παρέα» λέει.
Η ιδρύτρια του φεστιβάλ, Evangelia VS (γνωστή και ως Abyss X), δημιούργησε το Nature Loves Courage ως άμεση απόρριψη του βιομηχανικού clubbing. «Μεγάλωσα την εποχή που η κουλτούρα των κλαμπ στην Ευρώπη ήταν στο αποκορύφωμά της, τη δεκαετία του ’90 και στις αρχές των ’00s, όταν η ατμόσφαιρα στα κλαμπ ήταν ηλεκτρισμένη, όταν οι διοργανωτές και οι ιδιοκτήτες των χώρων έδιναν μεγάλη προσοχή στην παρουσίαση του χώρου και του πάρτι», λέει.
«Όταν μου ζητήθηκε να φωτογραφίσω αυτό το φεστιβάλ, ένιωσα αμέσως την ανάγκη να προστατεύσω την κλίμακα και την αυθεντικότητά του», λέει ο D’Ingeo.
«Ήθελα να κάνω πραγματικότητα το προσωπικό μου όραμα για το πώς μοιάζει μια ελεύθερη και ενωτική εμπειρία clubbing, με κινητήρια δύναμη την αίσθηση της κοινότητας, τη σωματική ευφορία και την αγάπη για τη φύση».
Ενώ τα περισσότερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ ακολουθούν την ίδια συνταγή στον ήχο, το Nature Loves Courage προσπαθεί να είναι διαφορετικό. «Το line-up ήταν καταπληκτικό, κυρίως με FLINTA DJs (κάτι δυστυχώς πολύ σπάνιο!) με συνεκτικό αλλά διακριτό ήχο», λέει ο D’Ingeo.
«Κάθε χρόνο επιμελούμαι ένα πολυσυλλεκτικό line-up που περιλαμβάνει ήχους από διάφορες περιοχές του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου του αραβικού κόσμου, της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, της Ασίας, της Αφρικής και άλλων, και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα dance μουσικής, όπως tribal tek, hardcore, electro, progressive ή psy» εξηγεί η Evangelia. Το line-up της φετινής χρονιάς περιλάμβανε καλλιτέχνες όπως οι Juliana Huxtable, Kilbourne και Fashion. «Δεν επικεντρώνομαι στην techno – στην πραγματικότητα, την αποφεύγω όσο μπορώ».
Όπως με καθετί μαγικό, υπάρχει η επιθυμία να κρατηθεί μακριά ο «έξω κόσμος» και να διατηρηθεί αυτό που είναι ξεχωριστό. «Όταν μου ζητήθηκε να φωτογραφίσω αυτό το φεστιβάλ, ένιωσα αμέσως την ανάγκη να προστατεύσω την κλίμακα και την αυθεντικότητά του», λέει ο D’Ingeo. «Πιστεύω ότι ο φακός έχει τεράστια δύναμη και μπορεί να προωθήσει τον πολιτισμό πολύ εύκολα. Θέλω να βεβαιωθώ ότι παραμένω όσο πιο κοντά γίνεται στην πραγματικότητα, προσθέτοντας μόνο μια μικρή δόση μαγείας, αλλά χωρίς να ενισχύω τη λάμψη». Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην queer κλαμπ σκηνή, γιατί η εμπορευματοποίηση, ο περιορισμός των δικαιωμάτων και η σταδιακή διάβρωση των queer χώρων κάνουν τη διατήρησή τους πιο επιτακτική από ποτέ.
Η τεκμηρίωση τέτοιων εκδηλώσεων γίνεται όλο και πιο σημαντική σε μια εποχή που οι queer χώροι απειλούνται ολοένα περισσότερο. Το Nature Loves Courage πρόσφατα έχασε τη χρηματοδότηση του από το υπουργείο Πολιτισμού – μια απόφαση που θέτει το μέλλον του σε κίνδυνο. Η Evangelia το λέει απλά: «Υποστηρίξτε τους τοπικούς διοργανωτές –η πίστα είναι πολιτικός χώρος–, μποϊκοτάρετε τις γιγαντιαίες εταιρείες, γίνετε μέρος της αλλαγής!»
