Όταν ο πάπας Φραγκίσκος εξελέγη το 2013, ήταν σαφές ότι θα ήταν ένας αντισυμβατικός ποντίφικας. Ήταν πιο χαλαρός από τους προκατόχους του και συχνά απέρριπτε τις τυπικότητες του αξιώματός του. Συγκεκριμένα, προκάλεσε αίσθηση όταν, στις αρχές της παποσύνης του, απάντησε σε μια ερώτηση σχετικά με τους ομοφυλόφιλους ιερείς: «Ποιος είμαι εγώ για να κρίνω;».
Έκτοτε, ο Φραγκίσκος επιχείρησε να καταστήσει την Καθολική Εκκλησία πιο φιλόξενη για την LGBTQ+ κοινότητα. Υπό την ηγεσία του, το Βατικανό ανέτρεψε προηγούμενες απαγορεύσεις, εγκρίνοντας -μεταξύ άλλων- την ευλογία ζευγαριών του ίδιου φύλου. Ο πάπας Φραγκίσκος επέτρεψε σε τρανς άτομα να βαπτιστούν και να βαπτίζουν, αλλά και να ενεργούν ως μάρτυρες σε γάμους. Συναντήθηκε προσωπικά με ομάδες τρανς γυναικών, συμπεριλαμβανομένων Ιταλών και Αμερικανών καθολικών, προσφέροντας συμπόνια και τονίζοντας ότι «είμαστε όλοι ίδιοι στα μάτια του Θεού».
Οι τρανς γυναίκες που υποστηρίχθηκαν από τον Φραγκίσκο κατά τη διάρκεια της παπικής του θητείας, βρέθηκαν στο Βατικανό το τελευταίο διάστημα, για να πουν το τελευταίο αντίο τους στον ποντίφικα. Μιλώντας στην Deutsche Welle, εξέφρασαν την ελπίδα ότι ο επόμενος Πάπας θα συνεχίσει το έργο του για την προσέγγιση των ξεχασμένων και περιθωριοποιημένων.
Τρανς γυναίκες στο Βατικανό: Από το περιθώριο στην αναγνώριση
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19, εξασφάλισε πρακτική υποστήριξη για τις τρανς γυναίκες, όπως τρόφιμα και ιατρική περίθαλψη, και τις καλωσόρισε στο Βατικανό, δίνοντας εντολή στους αξιωματούχους να τις αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια και χωρίς να τις κρίνουν. Ο Φραγκίσκος αναφέρθηκε δημοσίως στις τρανς γυναίκες ως «κόρες του Θεού», μια κίνηση που θεωρήθηκε ευρέως ότι επιβεβαίωσε τη θέση τους στην εκκλησιαστική κοινότητα.
Οι ενέργειες του Πάπα για την ορατότητα των τρανς γυναικών λειτούργησαν ως «ντόμινο», ωθώντας ορισμένους θρησκευτικούς και κοσμικούς ηγέτες να επανεξετάσουν και μερικές φορές να μαλακώσουν τις δικές τους θέσεις σχετικά με την ένταξη των ΛΟΑΤΚΙ+.
Οι έρευνες δείχνουν ότι η αποδοχή της ομοφυλοφιλίας μεταξύ των Καθολικών αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της παποσύνης του, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ηγεσία του άλλαξε τις στάσεις όχι μόνο εντός της Καθολικής Εκκλησίας, αλλά και μεταξύ άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων. Η κληρονομιά του Φραγκίσκου θεωρείται μετασχηματιστική, ανοίγοντας πόρτες για περαιτέρω εξέλιξη στη θρησκευτική στάση απέναντι στα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, ακόμη και αν το επίσημο καθολικό δόγμα παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητο.
Η προσέγγιση του Φραγκίσκου έχει προκαλέσει συνεχείς συζητήσεις μεταξύ των επισκόπων και της παγκόσμιας καθολικής κοινότητας, καθιστώντας δυσκολότερο για τον επόμενο πάπα να αντιστρέψει πλήρως την κατεύθυνση αποδοχής και ενσωμάτωσης των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων.
Διάδοχοι πάπα Φραγκίσκου: Ποιος θα συνεχίσει τον δρόμο της ένταξης;
Ο Λούις Αντόνιο Τάγκλ, από τις Φιλιππίνες, θεωρείται ως ο πιο πιθανός να συνεχίσει το όραμα του Φραγκίσκου, δεδομένης της υποστήριξής του υπέρ της ενσωμάτωσης και της στενής ευθυγράμμισής του με τις προτεραιότητες του «πάπα των φτωχών».
Ο Πιέτρο Παρολίν, από την Ιταλία, θεωρείται μετριοπαθής και διπλωματικός, αλλά έχει ανάμεικτο ιστορικό σε θέματα ΛΟΑΤΚΙ, καθώς ενίοτε απηχεί πιο παραδοσιακές απόψεις. Ο Μάριο Γκρετς, από την Μάλτα, έχει ζητήσει μεγαλύτερη αποδοχή των τρανς Καθολικών ενώ ο Πίτερ Τέρκσον από τη Γκάνα, είναι υπέρμαχος της κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά δεν έχει μιλήσει ανοιχτά για την ένταξη των ΛΟΑΤΚΙ.
Τέλος, οι Ρομπέρ Σάρα από τη Γουινέα και ο Ούγγρος Πέτερ Έρντο είναι πιο συντηρητικοί και έχουν αντιταχθεί ανοιχτά στις πρόσφατες κινήσεις του Βατικανού προς την κατεύθυνση της ένταξης των τρανς ατόμων.
