AΝ Η ΣΑΡΑ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ με όσα συνέβησαν στην ίδια, στα αδέλφια και στους γονείς της τον τελευταίο καιρό, θα μιλάγαμε για μια σύγχρονη Άννα Φρανκ, το δεκατριάχρονο εκείνο κορίτσι εβραιογερμανικής καταγωγής που για τέσσερα χρόνια κρυβόταν μαζί με την οικογένειά του στην Ολλανδία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου για να μη τους βρουν οι ναζί. Μέχρι την ημέρα σύλληψης όλης της οικογένειας η Άννα κατέγραφε σε ένα ημερολόγιο την καθημερινή τους ζωή, τους φόβους, τα όνειρα, τους εφιάλτες της. Με άλλες συνθήκες, άλλα χαρακτηριστικά και διαφορετικές αναφορές, η δεκάχρονη Αμερικανομεξικάνα Σάρα θα μπορούσε να είναι η Άννα Φρανκ των καιρών μας, της εξαιρετικά αβέβαιης και σίγουρα επικίνδυνης εποχής της Αμερικής του Ντόναλντ Τραμπ.
Η οικογένεια της Σάρα είναι ένα από τα θύματα της αντιμεταναστευτικής ατζέντας του Τραμπ, ο οποίος με ένα διάταγμα κατάργησε τη δυνατότητα των παιδιών μεταναστών να αποκτούν την αμερικανική ιθαγένεια αυτόματα, με τη γέννησή τους στη χώρα, ακόμα και αν οι γονείς τους δεν έχουν την υπηκοότητα. Ο Αμερικανός Πρόεδρος προσπάθησε να καταργήσει μια ρύθμιση που ισχύει για περισσότερο από έναν αιώνα, προβλέπεται από τη 13η Τροπολογία του Συντάγματος των ΗΠΑ και αναφέρει πως όλα τα άτομα που γεννιούνται ή πολιτογραφούνται στη χώρα είναι πολίτες της. Θεσπίστηκε το 1868, το 2025 ο Τραμπ επιχειρεί να την καταργήσει. Μάλιστα, πολλοί δικαστές και νομικοί στις ΗΠΑ επισημαίνουν το παράνομο και αντισυνταγματικό του διατάγματος.
Αστυνομικοί τούς φώναζαν υποτιμητικές λέξεις, τους χώρισαν ανάλογα με το φύλο, τους έκαναν σωματική έρευνα, τους απαξίωσαν, δεν τους επέτρεψαν να επικοινωνήσουν με δικηγόρο, τους άφησαν να περάσουν το βράδυ σε θλιβερά κελιά και το πρωί απαίτησαν από τον πατέρα να υπογράψει μια οικειοθελή απέλαση.
Ας επιστρέψουμε όμως στην ιστορία της Σάρα – το όνομα δόθηκε από την «El Pais» στο κορίτσι για λόγους ασφαλείας και προστασίας του. Η Σάρα, λοιπόν, είναι μόλις 10 χρονών. Η οικογένειά της ζούσε στις ΗΠΑ για περισσότερο από δέκα χρόνια‧ οι γονείς ήταν φτωχοί μετανάστες από το Μεξικό που αναζήτησαν μια καλύτερη τύχη στη μεγάλη χώρα. Όταν πήγαν παράνομα στις ΗΠΑ είχαν ήδη ένα παιδί, μετά απέκτησαν άλλα τέσσερα, ένα από αυτά ήταν η Σάρα – τα παιδιά που γεννήθηκαν στις ΗΠΑ πήραν την ιθαγένεια. Ζούσαν μια σχετικά φυσιολογική ζωή, με αγωνία για τα θέματα υγείας των παιδιών. Όλα ξεκίνησαν στις 3 του περασμένου Φεβρουαρίου, όταν άρχισε να έχει έναν ανησυχητικό πονοκέφαλο – ανάρρωνε από σοβαρή εγχείρηση στον εγκέφαλο που είχε κάνει πριν από έναν χρόνο για την αφαίρεση καρκινικού όγκου. Η οικογένεια τρομοκρατήθηκε, φοβήθηκε επιληπτικό επεισόδιο, έτσι ξεκίνησαν να τη μεταφέρουν με αυτοκίνητο από την κοιλάδα του Ρίο Γκράντε, όπου ζούσαν, στο Νοσοκομείο Παίδων του Τέξας, στο Χιούστον. Όμως δεν έφτασαν ποτέ εκεί. Σε ένα σημείο του αυτοκινητόδρομου μια μονάδα αστυνομικών ειδικών για θέματα μεταναστών τούς σταμάτησε.
Τους μετέφεραν σε ένα κέντρο κράτησης. Τους κράτησαν έξι ώρες, αρνήθηκαν να δεχτούν την ιατρική γνωμάτευση που πιστοποιούσε το σοβαρό πρόβλημα της Σάρα, προσπάθησαν να πάρουν ένα στήριγμα που είχε για να στέκεται όρθια, αγνόησαν την ιθαγένειά της και τις αιτήσεις των γονιών της για βίζα, κατέσχεσαν τα φάρμακα των άλλων παιδιών, συνέλαβαν όλη την οικογένεια – η Σάρα έκλαιγε ασταμάτητα. Αστυνομικοί τούς φώναζαν υποτιμητικές λέξεις, τους χώρισαν ανάλογα με το φύλο, τους έκαναν σωματική έρευνα, τους απαξίωσαν, δεν τους επέτρεψαν να επικοινωνήσουν με δικηγόρο, τους άφησαν να περάσουν το βράδυ σε θλιβερά κελιά και το πρωί απαίτησαν από τον πατέρα να υπογράψει μια οικειοθελή απέλαση. Το αρνήθηκε, το ίδιο έκανε και η μητέρα. Λίγο αργότερα τους έδωσαν μερικές σακούλες με τα λιγοστά τους υπάρχοντα, τους έβαλαν σε ένα βαν, τους μετέφεραν στο συνοριακό πέρασμα του Χιντάλγκο του Τέξας και τους ανάγκασαν να περάσουν στο Μεξικό. Εκεί τους συνέστησαν να προσέχουν γιατί μπορεί τα παιδιά να πέσουν θύματα απαγωγής λόγω της αμερικανικής υπηκοότητάς τους. Ζουν κρυμμένοι σε ένα απομακρυσμένο αγρόκτημα. Δεν έχουν χρήματα για να πληρώσουν τους γιατρούς, τα παιδιά δεν έχουν δικαίωμα περίθαλψης γιατί δεν είναι πολίτες του Μεξικού.
Από τότε η ζωή της Σάρα και όλης της οικογένειας άλλαξε δραματικά. Πλέον κρύβονται σε κάποια περιοχή στο Μεξικό, προσπαθώντας να επιβιώσουν χωρίς την ιατρική βοήθεια που έχει ανάγκη η Σάρα και τα δυο αδέλφια της που αντιμετωπίζουν επίσης σοβαρό θέμα υγείας‧ επίσης, κανένα από τα πέντε παιδιά της οικογένειας δεν μπορεί να πάει σχολείο. Το μέλλον τους είναι κάτι περισσότερο από αβέβαιο.
Αυτή είναι η ιστορία της Σάρα που, αν μπορούσε, θα έγραφε το δικό της ημερολόγιο…
Σε έναν νέο ακόμη άγνωστο κόσμο
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LIFO
