Κοιτάζοντας τις κυκλοφορίες αυτής της εβδομάδας, θα πίστευες ότι ο Δεκαπενταύγουστος ήρθε έναν μήνα νωρίτερα.
Ούτε μια νέα ταινία δεν ανήκει σε εκείνες που διαβάζεις συντελεστές και σύνοψη και θέλεις να μπεις στην αίθουσα χτες, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εκπλαγείς ευχάριστα σε περίπτωση που το κάνεις. Το Νature of Love της Μόνια Τσόκρι είναι τολμηρό, διαθέτει ευρήματα και αφουγκράζεται σύγχρονους προβληματισμούς περί έρωτος και άλλων δαιμονίων.
Στο Under Therapy τρία παντρεμένα ζευγάρια καλούνται από την ψυχολόγο τους για μια ομαδική συνεδρία, σε μια ταινία που παραδίδει καλοπροαίρετο λαϊκό θέαμα και θα μπορούσε κάλλιστα να εξελιχθεί σε sleeper hit της θερινής σεζόν.
Από κοντά και το Quiet Maid, μια ταινία που ακολουθεί τις δοκιμασίες μιας οικιακής βοηθού στο σπίτι μιας πλούσιας καταλανικής οικογένειας, αλλά με στυλιζάρισμα πιο ελκυστικό από αυτό που θα περίμενες.
Έχουμε, επίσης, ακόμα μια περιπέτεια για τον Άαρον Έκχαρτ, το Chief of Stations, και άρα ακόμα μια ταινία που δεν καταλαβαίνουμε τι δουλειά έχει στη μεγάλη οθόνη, καθώς και μια νέα κωμωδία με τον Κριστιάν Κλαβιέ και τον ευφάνταστο τίτλο Oh la la, Cocorico, για την οποία δεν πραγματοποιήθηκε δημοσιογραφική προβολή, αλλά και το Dragonkeeper, που είναι κάπως καλύτερο από το σύνηθες animation Β΄ Εθνικής και διαθέτει ωραιότατο score από τον Αρτούρο Καρντελούς.
Τέλος, από επανεκδόσεις κυκλοφορεί το κάπως παραγνωρισμένο Kaos των αδερφών Ταβιάνι, το συγκινητικό (ή δακρύβρεχτο) Μar Adentro και, σε μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής, το Vertigo, μια δημιουργία που εκτόπισε η Ζαν Ντιλμάν από την πρώτη θέση του poll του Sight and Sound για τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
