Ο διασωθείς από την εμπόλεμη ζώνη του Σουδάν, Γιώργος Δέδες μίλησε για τον εγκλωβισμό του σε ξενοδοχείο της χώρας εν μέσω των σφοδρών εμφύλιων εχθροπραξιών.
«Ασχολούμαι με υποβρύχιες εργασίες. Είχαμε πάει για μια δουλειά στο Πορτ Σουδάν απλά σταματήσαμε στο Χαρτούμ για να γίνει το clearance για τις βίζες, απλά άργησε ο πελάτης να στείλει τα χαρτιά για να γίνει η διαδικασία με αποτέλεσμα να εγκλωβιστούμε εκεί. Είχαμε πάει περίπου Τρίτη-Τετάρτη και ήταν όλα καλά. Και ξαφνικά το Μεγάλο Σάββατο στο Χαρτούμ, γύρω στις 12 η ώρα το μεσημέρι αρχίσαμε να ακούμε ριπές. Ήμουν στο ξενοδοχείο και οι ριπές ήταν στα 500 μέτρα από εμάς. Άρχισαν να κλιμακώνεται η ένταση, ξεκίνησαν μάχες, ξεκίνησαν να χτυπάνε το αεροδρόμιο και κάποια άλλα σημεία», είπε χαρακτηριστικά μιλώντας στο Mega.
«Ήμασταν 5 Έλληνες και ένας Πορτογάλος. Στο ξενοδοχείο δεν ήξεραν τίποτα ήταν και γι’ αυτούς πολύ ξαφνικό. Σε καθημερινή επαφή που είχαμε με τον κ. Γεράσιμο Παγουλάτο, είναι ο πρόξενος του Σουδάν, μας είπε να μην πλησιάζουμε παράθυρα να μη βγαίνουμε έξω γιατί υπήρχαν πολλές αδέσποτες σφαίρες. Ήταν περίεργο, κοιμόσουν το βραδύ και άκουγες να χτυπούν τον τοίχο», πρόσθεσε ο κ. Δέδες.
Στη συνέχεια, ανέφερε ότι ήταν 10 μέρες εγκλωβισμένοι στο ξενοδοχείο ενώ τις τελευταίες ημέρες δεν είχε καμία επικοινωνία και με την οικογένειά του. «Πριν κοπεί η επικοινωνία, με τον κ. Παγουλάτο που μας ενημέρωνε για την κατάσταση», τόνισε.
«Κάθε μέρα οι μάχες ήταν και πιο σκληρές. Χρησιμοποιούσαν και οι δυο, πολύ ισχυρά όπλα και όταν ο στρατός πιστεύω αντιμετώπιζε πρόβλημα, έστελνε αεροπλάνα. Ο ύπνος δεν ήταν καλός, γιατί κοιμόσουν και άκουγες έναν ισχυρό κρότο δίπλα σου. Εμείς κοιτώντας μία μέρα τον δρόμο, πέρασαν δύο ημιφορτηγά και τα γαζώσανε και τους σκοτώσανε όλους εκεί μέσα και τους άφησαν εκεί», σημείωσε.
Σε άλλο σημείο σχολιάζοντας εικόνες με πτώματα στους δρόμους απάντησε ότι «είναι αληθινές».
Πώς έφυγε από το εμπόλεμο Σουδάν
«Η έξοδός μας έγινε μέσω της πρεσβείας της Πορτογαλίας. Μας έστειλαν ένα αυτοκίνητο, εχθές στις 4 το πρωί, φύγαμε από εκεί πήγαμε στο πολεμικό αεροδρόμιο, περίπου στις 2 ώρες απόσταση από το ξενοδοχείο και φύγαμε με τους Ιταλούς κομάντο. Την ώρα που φύγαμε ακούγαμε κάποιες ριπές, δεν είχε ξεκινήσει ακόμα η μάχη αλλά περάσαμε από πολλά checkpoints, ίσως περισσότερα από 30, και στρατιωτικών και παραστρατιωτικών», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Δέδες
«Υπήρχε άτυπη συμφωνία να φύγουν οι άμαχοι. Ο οδηγός ήταν από την πορτογαλική πρεσβεία. Ήταν στο αεροδρόμιο Ιταλοί, Γερμανοί και Γάλλοι απλά έτυχε εμείς να φύγουμε με τους Ιταλούς με ένα μεταγωγικό», πρόσθεσε.
Σε ερώτηση για το αν υπήρξε στιγμή που ένιωσε ότι δε θα μπορέσει να φύγει από τη χώρα, ο κ. Δέδες απάντησε πως «ήμουν αισιόδοξος» αλλά πρόσθεσε ότι «με ανησυχούσε το εάν κοβόταν η επικοινωνία και χρειαζόταν να φύγουμε από το ξενοδοχείο, γιατί τότε θα ήμασταν χαμένοι στο Σουδάν. Δεν θα ήξερε κανείς που ήμασταν και δε θα μπορούσαμε να ειδοποιήσουμε κάποιον ευκολά. Στο ξενοδοχείο ήμασταν οι μόνοι πελάτες δεν υπήρχαν άλλοι».
