Η ΔΟΥΚΙΣΣΑ ΤΟΥ ΣΑΣΕΞ απαγγέλλει Ντίνο Χριστιανόπουλο. Το ζήσαμε κι αυτό. Τίποτα δεν μας κάνει φοβερή εντύπωση, όσες φορές κι αν πατάμε νωθρά το emoji «ουάου». Όλα παίζουν και ό,τι να 'ναι.
Ο στίχος του ποιητή που χρησιμοποίησε η Μέγκαν για το φινάλε του βαρυσήμαντου podcast της («Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε / Όμως ξεχάσατε πώς ήμουν σπόρος») είχε γίνει σλόγκαν, πασπαρτού και πολυ-εργαλείο παγκόσμιου βεληνεκούς πριν από τον θάνατό του. Τον πετυχαίνει κανείς παντού.
Έχει χρησιμοποιηθεί από ριζοσπαστικής προδιάθεσης ομάδες, πάσης φύσεως, απόχρωσης και ιδεολογίας, ενώ εσχάτως τον έχει οικειοποιηθεί επίσης και μια new age αντίληψη περί αυτοπεποίθησης με κάθε μέσο.
Κατά πάσα πιθανότητα από τέτοιους κύκλους το αλίευσε η Μέγκαν Μαρκλ, τουλάχιστον όμως αυτή απέδωσε τα εύσημα στον δημιουργό του.
Ευτυχώς δεν ζει ο ποιητής για να δει τον εαυτό του να γίνεται γκεστ σταρ σ’ έναν τέτοιο τραγέλαφο. Ή μήπως δυστυχώς;
Αυτοί που πάνε να μας θάψουν είναι οι κακοί, το σύστημα, η εξουσία, οι haters. Κάτω από την μπότα όμως (ή το τακούνι) της καταπίεσης φυτρώνει ο σπόρος της εξέγερσης. Αυτό υποτίθεται ότι είναι το νόημα.
Το πιο πιθανό βέβαια είναι ότι ο ίδιος εννοούσε απλά (ή κυρίως) τους ομότεχνούς του που τον σνόμπαραν επειδή τους ψάρωνε, από τη στιγμή όμως που αφέθηκε ελεύθερος και μεταφράστηκε στα ξένα, ο βιβλικής έμπνευσης στίχος πληρούσε όλα τα κριτήρια ενός διεθνούς ανατρεπτικού / αντιδραστικού σουξέ.
Ευτυχώς δεν ζει ο ποιητής για να δει τον εαυτό του να γίνεται γκεστ σταρ σ’ έναν τέτοιο τραγέλαφο. Ή μήπως δυστυχώς; Οι απόψεις διχάζονται αγρίως από χθες στα social media σχετικά με το αν θα τον διασκέδαζε ή όχι η όλη αυτή εξέλιξη. Είναι διασκεδαστική πάντως και μόνο η σκέψη του τι θα μπορούσε να σκαρώσει γύρω από τον τίτλο «Δούκισσα του Σάσεξ».
Το περίεργο είναι πώς άργησε τόσο πολύ να αναγνωριστεί και να αγκαλιαστεί από τις μάζες ο τόσο καίριος αποφθεγματικός λόγος του. Μόνο αλήθειες και αυτογνωσίες εδώ για τα γκομενικά, τα υπαρξιακά, τα κοινωνικοπολιτικά, τα πολιτιστικά:
Αλίμονο αν κόψουμε τα μπάνια
μόνο και μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι.
—————
Το φιλὶ ενώνει πιο πολὺ απ᾿ το κορμὶ
γι᾿ αυτὸ το αποφεύγουν οι πιο πολλοὶ.
—————
Ωραία ερμηνεύεις τα τραγούδια
ας δούμε πώς τα καταφέρνεις και στα παρατράγουδα
—————
Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι
γίνομαι ένα με τους τσαλακωμένους
—————
Θυσίασα τον ύπνο μου κυρία
για να διαβάσω τα ποιήματά σας
κι εκείνα μ᾿ αποκοίμησαν
—————
Σαν τους αριστερούς σας αγαπώ, αδέρφια μου
κι αυτοί κι εμείς διαρκώς κατατρεγμένοι
αυτοί για το ψωμί –εμείς για το κορμί
αυτοί για λευτεριά –εμείς για έρωτα
για μια ζωή δίχως φόβο και χλεύη.
Για την ψηφιακή δυστοπία:
Σε πήρα να μ’ επισκευάσεις κι εσύ με ξεχαρβάλωσες.
Για τις εθνικές ψευδαισθήσεις:
Όταν σε λέω λεβεντιά
μην ξεχνάς πως είσαι μαλάκας.
Για το κλίμα και για την Αποκάλυψη:
Τέλειωσαν πια τα πρελούδια / ήρθε η ώρα του κατακλυσμού.
Φανταστείτε επίσης, σε ένα παράλληλο σύμπαν, να έκλεινε την απαγγελία της η Μέγκαν με κάτι από το «Εναντίον»:
Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται…Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων. Σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και τη δίψα μας για λεφτά· ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας… Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο· φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες.
