Πόσο δείχνει μια σχολική τάξη τα προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος;
Ο εικαστικός και γλύπτης Χιου Χέιντεν εξερευνά την ανθρώπινη κατάσταση μέσα από τα έργα του και μορφοποιεί τον φυσικό κόσμο μετατρέποντας κοινά αντικείμενα σε σύμβολα της ατομικής και συλλογικής ζωής. Ο εικαστικός χρησιμοποιεί το ξύλο ως κύριο μέσο του.
Δημιούργησε εκατό ξύλινα θρανία στην τελευταία του αυτή εγκατάσταση που θυμίζουν το δημοτικό σχολείο και από τα καθίσματα ξεπηδούν δέντρα με τα κλαδιά τους να μπλέκονται.
Η διάταξη θυμίζει τον προστατευτικό χώρο του σχολείου, ωστόσο, μέσα σε αυτό τον χώρο δημιουργείται και μια επικίνδυνη κατάσταση για μερικούς, με έκδηλες της ανισότητες εντός του εκπαιδευτικού συστήματος και του ιδεώδους του αμερικάνικου ονείρου.
Το έργο σηματοδοτεί ταυτόχρονα την πνευματική ανάπτυξη και τη στασιμότητα, διπλά αποτελέσματα ενός εκπαιδευτικού συστήματος όπου άλλοι διαπρέπουν και άλλοι μένουν πίσω.
Η στάση του Χέιντεν αντανακλά την καλλιτεχνική φιλοσοφία του που ζητά από τον θεατή να εξετάσει τη θέση του μέσα σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο οικοσύστημα.
Στην εγκατάσταση στη Madison Square κάθε θρανίο, όπως μια ταφόπλακα, είναι ο χώρος, η βάση ενός ατόμου.
Οι χαοτικές δομές των κλαδιών διαταράσσουν την επιδιωκόμενη ηρεμία του σχηματισμού, ενώνοντας μεμονωμένα στοιχεία για να σχηματίσουν μια διασυνδεδεμένη κοινότητα.
Το έργο σηματοδοτεί ταυτόχρονα την πνευματική ανάπτυξη και τη στασιμότητα, διπλά αποτελέσματα ενός εκπαιδευτικού συστήματος όπου άλλοι διαπρέπουν και άλλοι μένουν πίσω.
Για τον Χέιντεν, ο συμβολισμός επεκτείνεται και στην οικονομική εμπλοκή του χρέους των φοιτητικών δανείων που προκύπτουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
