Στην Τσέχα οδηγό αγώνων Eliska Junkova αφιερώνει σήμερα η Google το doodle.
Η επονομαζόμενη και «βασίλισσα του τιμονιού» γεννήθηκε πριν από 120 χρόνια και αγωνίστηκε τη δεκαετία του 1920 απέναντι στους κορυφαίους οδηγούς αγώνων της Ευρώπης.
Το 1927 έγινε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Grand Prix.
Η Eliška Junková-Khásová, όπως είναι το πλήρες όνομά της, γεννήθηκε ως Alžběta Pospíšilová στις 16 Νοεμβρίου του 1900 στην αυστροουγγρική πόλη Όλομουτς, που σήμερα αποτελεί μέρος της Τσεχικής Δημοκρατίας.
Κόρη σιδερά, έδειξε από τα γυμνασιακά της χρόνια ενδιαφέρον για τα αγωνιστικά αυτοκίνητα, μαζί με τον τότε φίλο της και μετέπειτα σύζυγό της Vincenc «Čeněk» Junek (1894-1928), ο οποίος την αποκαλούσε χαϊδευτικά Ελίσκα. Διατήρησε το επώνυμο του πρώτου συζύγου της και μετά τον θάνατό του.
Με το πάθος της για τα αυτοκίνητα να μεγαλώνει, έκανε μαθήματα οδήγησης στην Πράγα και έγινε μία από τις πρώτες γυναίκες στην Τσεχοσλοβακία που έλαβε δίπλωμα οδήγησης.
Όταν ο σύζυγός της ξεκίνησε την καριέρα του ως οδηγός αγώνων, η Junkova κάθισε δίπλα του ως συνοδηγός και μηχανικός. Αλλά πολύ σύντομα ανέλαβε η ίδια το τιμόνι.
Αποσύρθηκε από τους αγώνες το 1928, μετά τον θάνατο του συζύγου της, στις 15 Ιουλίου, κατά την διάρκεια του Γερμανικού Grand Prix στην πίστα του Νίρμπουργκριγκ, στον οποίο συμμετείχε και η ίδια ως δεύτερη οδηγός.
Η Eliska Junkova έγινε διάσημη, τρέχοντας με την Bugatti στους πιο δύσκολους αγώνες της Ευρώπης. Ανέπτυξε μάλιστα και μια στενή προσωπική φιλία με τον κατασκευαστή του αυτοκινήτου, Ettore Bugatti.
Μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, παντρεύτηκε τον συγγραφέα Λάντισλαβ Κας και έζησε μαζί του στην Πράγα. Μετά την εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Τσεχοσλοβακία, το 1948, της απαγορεύτηκε η έξοδος από την χώρα μέχρι τον 1964, επειδή ο μεγαλοαστικός τρόπος ζωής της δεν συμβάδιζε με την εικόνα του νέου ανθρώπου που ήθελε να πλάσει το καθεστώς.
Πέθανε στην Πράγα στις 5 Ιανουαρίου 1994. Η δράση της απαθανατίστηκε από τον συμπατριώτη της συνθέτη Jaroslav Ježek με την κλασική τζαζ σύνθεση «Bugatti Step», καθώς και με την αυτοβιογραφία της «Η μνήμη μου είναι Bugatti».
